Virgilio Nóvoa Gil

poeta galego

Virgilio Antonio Nóvoa Gil, nado na Xesta (Lalín) en 1913 e finado en Toén en xaneiro de 1970, foi un escritor galego en lingua castelá.

Virgilio Nóvoa Gil
Virgilio Nóvoa Gil 1936.jpg
Nacemento1913
 Lalín
Falecemento1970
 Toén
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Moi novo foi vivir a Pontevedra coa nai e as irmás. Estudou na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Central de Madrid. Gran amigo de Manuel Cuña Novás, antes da guerra publicou dous libros de poemas e colaborou en periódicos e revistas como Vida Gallega, Diario de Pontevedra, El Progreso, El Pueblo Gallego, Faro de Vigo e La Libertad de Madrid. Foi mobilizado e loitou na Guerra Civil no bando nacional. Retornou a Pontevedra e colaborou nas revistas Sonata Gallega e Ciudad. Sabino Torres publicoulle en 1949 fragmentos do seu libro en prosa Agonía del hombre. Estivo recluído no sanatorio de Toen os últimos anos da súa vida.

ObrasEditar

  • Silencio, 1932.
  • El sueño desanclado, 1936.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Novoa Gil, Virgilio (1999). El sueño desanclado y otros poemas. Pontevedra: Hipocampo amigo. 

Ligazóns externasEditar