Teodoro Estudita

Teodoro Estudita (Theodorus Studita, en grego Θεόδωρος) (nado en Constantinopla en 759 e morto en Chalcite, Bitinia, o 11 de novembro de 826) foi un abade do mosteiro de Studium.

Teodoro Estudita
Studite.jpg
Nacemento759
Lugar de nacementoConstantinopla
Falecemento11 de novembro de 826
Lugar de falecementoReino de Bitinia
NacionalidadeImperio Bizantino
RelixiónCristianismo ortodoxo
Ocupaciónmonxe, escritor e compositor
IrmánsJoseph of Thessalonica e Joseph of Thessalonica
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Entrou no mosteiro de Saccudium (onde era abade o seu tío Platón) o 781, e no 794 sucedeu ao seu tío, que renunciara. Foi un defensor do culto ás imaxes e o seu celo procuroulle unha gran reputación entre os monxes.

O 795 o emperador Constantino casou con Teodota contra as leis canónicas; Teodoro anatemizou ao emperador e denunciou ao patriarca Tarasio (que ao ano seguinte foi desterrado a Tesalónica). Á morte do emperador en 797, foi chamado a Constantinopla onde entrou con gran pompa e conseguiu o favor da emperatriz Irene.

O 798, debido a un ataque árabe, trasladouse ao mosteiro de Studium, moi preto de Constantinopla. En 806 Nicéforo I foi nomeado patriarca e o abade Xosé, que autorizara o matrimonio do emperador Constantino foi restaurado na comuñón da igrexa por un concilio que tivo lugar na capital, e Teodoro opúxose e uníronselle moitos monxes; o papa León III condenouno e contestoulle con arrogancia e insolencia; finalmente foi desterrado o 809 xunto co seu irmán Xosé e o seu tío Platón, nunha illa da Propóntida.

Foron liberados o 811, Cando o 813 o emperador León V emitiu un edito contra o culto das imaxes, Teodoro opúxose e desafiouno e incitou no pobo á sedición; foi posto en residencia vixiada pero como que non paraba de enviar cartas contra o emperador, foi enviado a prisión (pasou por unhas cantas) ata que acabou en Esmirna.

O 821 foi liberado polo emperador Miguel II e puido volver a Studium onde recuperou a condición de abade. Non se fixo máis moderado e o 824, indignado pola carencia de decisión do emperador contra os iconoclastas, apoiou a Tomé, que quería derrocar a Miguel e cando o intento fracasou Teodoro retirouse de Constantinopla e finalmente estableceuse na illa de Calcita (Chalcite) onde morreu cinco anos máis tarde mentres dicía misa no mosteiro de Hagios Tryphon (Akritas, Bitínia).

ObrasEditar

As súas obras son:

  • Un discurso sobre as imaxes ante o emperador León.
  • Διαθήκη Confesión de fe.
  • Βίβλος δογματική, ἐν ᾗ στερροὶ λόγοι ? καὶ ἀντιρρητικοί, tres discursos contra os iconómacos.
  • Ἔλεγχος καὶ ἀνατροπὴ τῶν ἀσεβῶν ποιημάτων, refutación dun escrito contra o culto das imaxes.
  • Προβλήματά τινα πρὸς εἰκονομάχους.
  • Κατὰ εἰκονομάκους κεφάλαια ἑπτά.
  • Ἐπιστολὴ πρὸς πλάτωνα περὶ τῆς προσκυνήσεως τῶν σεπτῶν εἰκόνων.
  • Dous libros de epístolas (en total 276 cartas).
  • Ἰάμβοι εἰς διαφόρους ὑποθέσεις , poema epigramático.
  • Δογματικὴ περὶ τιμῆς καὶ προσκυνήσεως τῶν ἁγίων εἰκόνων.
  • Ἐπιτάφιος εἰς Πλάτωνα τὸν ἑαυτοῦ πνευματικὸν πατέρα.
  • Λόγος εἰς τὴν προσκύνησιν τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυροῦ ἐν τῇ μεσονηστίμῳ.
  • Κανὼν εἰς τὴν σταυροπροσκύνησιν.
  • Κανὼν ψαλλόμενος εἰς τὴν ἀναστήλωσιν τῶν ἁγίων εἰκόνων.
  • Ἡ μικρὰ λεγομένη Κατήχησις.
  • Ἐγκώμιον περὶ τοῦ ἁγίου Βαρθολομαίου.
  • Ἐγκώμιον εἰς τὸν ἅγιον Ἀπόστολον καὶ Εὺαγγελιστὴν Ἰωάννην τὸν θεολόγον.
  • Sermo brevis in Dominicam quartam Quadragesimae.
  • Capitula quattuor de Vita ascetica.
  • Ἐγκώμιον εἰς τὴν τρίτην ἕυρεσιν τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ ἁγίου προδρόμου.
  • Τροπάρια, κανόνες, colección de himnos.
  • Ἡ μεγάλη καλουμένη κατηχητική, dividido en tres partes: κατήχησις, μηνολόγιον, e διδασκαλία
  • 217 discursos.

VeneraciónEditar

Foi enterrado no mosteiro de Hagios Tryphon, pero o seu corpo foi trasladado ao mosteiro de Studium o 26 de xaneiro de 844. Foi canonizado daquela polas igrexas católica e ortodoxa, con festividade conxunta o 11 de novembro.