Abrir o menú principal

Pedro Penabad Rodríguez

avogado e político galego

Pedro Penabad Rodríguez, nado en Viveiro cara 1907 e executado en Sevilla o 15 de xullo de 1937, foi un avogado galego, colaborador de Agapito García Atadell.

Pedro Penabad Rodríguez
Pedro Penabad Rodríguez, jefe de las Milicias gallegas, Crónica, 13 de septiembre de 1936.jpg
Nacementoséculo XX
 Viveiro
Falecemento15 de xullo de 1937
 Sevilla
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónavogado, político e escritor
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

 
Os deputados socialistas Lamoneda, Anastasio de Gracia e Bugeda, co director das Milicias de Investigación, Agapito García Atadell, e un grupo de milicianos dos que traballaban ás súas ordes, entre eles Pedro Penabad.

Foi fillo de Eugenio Penabad e Filomena Rodríguez. Emigrado en Cuba, retornonou a España en 1934 instalándose en Madrid.[1] En Madrid foi presidente de Prensa Hispana Unida e director do seu órgano Suplemento.[2] En 1936, tralo inicio da guerra civil española, foi chamado polo deputado Ramón Suárez Picallo, Xoán Xosé Plá e o xeneral Cecilio Bedia Caballería, para que confeccionase un regulamento para as Milicias Galegas. Foi un dos xefes das Milicias Populares Galegas.[3] Foi nomeado axente de vixilancia en agosto de 1936[4] e destinado á Brigada de investigación criminal, ás ordes do comisario xeneral Antonio Lino Pérez-González. Converteuse en colaborador principal de Agapito García Atadell que dirixía unha das Milicias Populares de Investigación criminal.

En outubro de 1936, canda García Atadell e as súas respectivas parellas, tentaron escapar clandestinamente de España polo porto de Alacant. Nesa cidade embarcaron para Marsella no buque arxentino 25 de mayo. Dende Marsella marcharon a Saint-Nazaire, onde embarcaron cara a Cuba no transatlántico francés Mexique o 19 de novembro. Pero o buque aportou dúas veces en territorio controlado polo exército golpista: primeiro na Coruña e logo en Santa Cruz de la Palma, onde finalmente Penabad e García Atadell. Foron trasladado primeiro a Santa Cruz de Tenerife e logo a Sevilla, onde lles fixeron un consello de guerra e os condenaron a pena de morte, sendo executados no garrote vil polo verdugo Cándido Cartón.[5]

ObrasEditar

  • El estatuto gallego o Los imbéciles inteligentes;(folleto-mitin), 1936.

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar