María Adelaida de Luxemburgo

María Adelaida de Nassau-Weilburg e Bragança (Marie Adélaïde Thérèse Hilda Wilhelmine de Nassau-Weilburg), nada en Colmar-Berg o 14 de xuño de 1894 e finada en Lenggries o 24 de xaneiro de 1924, foi a filla primoxénita do Gran Duque Guillerme IV de Luxemburgo e converteuse en monarca (a primeira muller no país) á morte do seu pai o 25 de febreiro de 1912.

María Adelaida de Luxemburgo
Marie Adélaïde, Grand Duchess of Luxembourg.jpg
Nacemento14 de xuño de 1894
 Castelo de Berg
Falecemento24 de xaneiro de 1924
 Schloss Hohenburg
CausaGripe
SoterradaCatedral de Notre-Dame de Luxemburgo
NacionalidadeLuxemburgo
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónmonxa
PaiGuilherme IV de Luxemburgo
NaiMaria Ana de Bragança, Grã-duquesa do Luxemburgo
IrmánsCarlota de Luxemburgo, Sofia de Luxemburgo, Antonieta de Luxemburgo, Hilda de Luxemburgo e Isabel de Luxemburgo
PremiosGrand Cross of the Order of the Oak Crown
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Primeiros anosEditar

María Adelaida naceu no castelo de Berg en Luxemburgo, sendo a primeira filla do Gran Duque Guillerme IV e a Gran Duquesa María Ana. Tivo outras cinco irmás: Carlota Aldegonde Isabel María Guillermina (nada en 1896), Hilda Sofía María Adelaida Guillermina (nada en 1897), Antonia Roberta Sofía Guillermina (nada en 1899), Isabel María Guillermina (nada en 1901), e Sofía Carolina María Guillermina (nada en 1902). Como o seu pai non tivo ningún fillo varón, María Adelaida foi proclamada herdeira o 10 de xullo de 1907, co fin de resolver calquera crise de sucesión debido á existencia da lei sálica.

Gran Duquesa de LuxemburgoEditar

Converteuse en Gran Duquesa de Luxemburgo o 25 de febreiro de 1912 cando faleceu o seu pai, Guillerme IV, con 17 anos de idade e converténdose na primeira muller en ser Gran Duquesa de Luxemburgo. A súa nai foi a rexente ata que cumpriu os dezaoito anos o 14 de xuño de 1912.

María Adelaida estaba moi interesada na política e tivo un papel moi activo no goberno luxemburgués. Era unha devota católica, con fortes conviccións relixiosas e opinións políticas moi conservadoras. O mesmo día da súa chegada ao trono, rexeitou asinar unha lei que reducía o papel dos presbíteros católicos no sistema educativo.[1] Máis tarde, en 1915, dubidou antes de designar os alcaldes de Differdange e Hollerich, ambos coñecidos polas súas ideas anticlericais.[2]

Durante a primeira guerra mundial mantivo boas relacións cos ocupantes alemáns, incluíndo aloxar o káiser Guillerme II no palacio e permitindo que o Kronprinz alemán establecese os seus cuarteis militares temporais na cidade de Luxemburgo,[3] actitude que a fixo moi impopular entre a poboación luxemburguesa. A finais de 1916, a gran duquesa causou controversia por disolver a cámara de deputados para solucionar o punto morto que afrontaba o gabinete Loutsch, composto por membros do Partido da Dereita e non tiña maioría na cámara.[2] María Adelaida ordenou a disolución e realizáronse novas eleccións o 23 de decembro de 1916.[2] Esta acción estaba permitida pola constitución, pero era pouco convencional e provocou protestas e resentimentos entre os socialistas e os liberais no parlamento, que o viron como unha especie de golpe de estado.[2]

Tralo conflito, en xaneiro de 1919, algúns voces dende o parlamento demandaron a súa abdicación. O 9 dese mes, un grupo de parlamentarios socialistas e liberais proclamaron publicamente unha república tras perder unha votación no parlamento para abolir a monarquía, unha situación que foi seguida por axitacións nas rúas que mesmo requiriron a intervención do exército francés para restaurar a orde.[3] Baixo fortes presións nacionais e internaicionais e tras consultar co primeiro ministro, a gran duquesa, de vinte e catro anos, decidiu abdicar o 14 de xaneiro de 1919. Foi sucedida pola súa irmá Carlota.[4]

Vida trala abdicaciónEditar

Despois da súa abdicación exiliouse vaixando por toda Europa. Ingresou nun convento carmelita de Módena (Italia) en 1920 e máis tarde uniuse á Irmás dos pobres en Roma, tomando o nome de "Irmá María dos Pobres". Con todo, a súa saúde, que empeoraba, non lle permitiu continuar como monxa e tivo que abandonar o convento. Mudouse entón ao Schloss Hohenburg en Baviera, onde morreu de gripe en 1924.

O 22 de outubro de 1947 o seu corpo foi soterrado na cripta gran ducal da catedral de Notre Dame de Luxemburgo.

AntergosEditar

Predecesor:
Guillerme IV
 
Gran Duquesa de Luxemburgo

1912-1919
Sucesor:
Carlota

NotasEditar

  1. Péporté, Pit (2010). Inventing Luxembourg: representations of the past, space and language from the nineteenth to the twenty-first century. BRILL. p. 90. ISBN 90-04-18176-8. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Thewes, Guy (2011). Les gouvernements du Grand-Duché de Luxembourg depuis 1848 (PDF) (en francés). Service Information et Presse. p. 65. ISBN 978-2-87999-212-9. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de xaneiro de 2017. Consultado o 08 de marzo de 2019. 
  3. 3,0 3,1 "Marie-Adélaïde - Cour Grand-Ducale de Luxembourg - Les Souverains". www.monarchie.lu (en francés). Consultado o 2 de xaneiro de 2016. 
  4. Bio of Marie Adelaide von Nassau-Weilburg – website Find a Grave

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • O'Shaughnessy, Edith. Marie Adelaide, Grand Duchess of Luxemburg, Duchess of Nassau. New York: Jonathan Cape and Robert Ballou, 1932.
  • Schous, Marie. Marie Adelheid van Nassau, Groothertogin van Luxemburg. 's Hertogenbosch: G. Mosmans, 1931.
  • Zenner, Theodor. Marie Adelheid: Lebensbild der verstorbenen Grossherzogin von Luxemburg. 1925
  • Marburg, Theodor. The Story of a Soul. Philadelphia: Dorrance, 1938.
  • Leighton, Isabel, and Bertram Bloch. Marie-Adelaide: A Play. Nova York: Rialto Service Bureau.

Ligazóns externasEditar