Lilí Álvarez

tenista profesional española

Elia María González-Álvarez y López-Chicheri, nada en Roma o 9 de maio de 1905 e finada en Madrid o 8 de xullo de 1998, foi unha deportista, campioa de tenis, escritora, feminista e xornalista española,[1] coñecida como Lilí Álvarez.[a]

Lilí Álvarez
Lili de Alvarez 1926.jpg
Nome completoElia María González-Álvarez y López-Chicheri
Nacemento9 de maio de 1905
 Roma
Falecemento8 de xullo de 1998
 Madrid
NacionalidadeEspaña, Italia e Reino de Italia
Ocupacióntenista, xornalista, piloto de automobilismo, feminista, escritora, xornalista deportiva, skier, xinete, patinadora artística sobre xeo e esquiadora alpina
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

 
Lilí Álvarez no Torneo de Roland Garros de 1931 levando a súa controvertida "saia-pantalón"

Álvarez naceu no Hotel Flora de Roma, Italia, durante unha estadía dos seus adiñeirados pais.[6] Creceu en Suíza e dende moi nova comezou a competir nunha variedade de deportes.

Traxectoria deportivaEditar

Aínda que a fama deportiva de Álvarez está asociada co tenis, este nunca foi o seu deporte preferido, senón que o foron os de inverno. Aprendeu a patinar con catro anos en Suíza, e en 1917, aos once anos, gañou o seu primeiro campionato de patinaxe artística sobre xeo, superando a campioa francesa Melle Joly. Aos dezaseis gañou o campionato deste deporte de St. Moritz. Foi convocada pola delegación española dos primeiros Xogos Olímpicos de Invierno de 1924; porén, unha forte lesión fixo que se centrase no tenis, abandonando definitivamente a patinaxe. Non obstante, en 1940, retomou a práctica de deportes de inverno e gañou o Campionato de España de esquí alpino.

Continuou a practicar outros deportes e competindo en esquí, ata que un problema coa federación a apartou da competición: en Candanchú, en 1941, acusou o xurado de machismo cando a federación decidiu deixar agardando as mulleres mentres os homes participaban. A súa protesta foi considerada como "ofensa a España" e decidiron expulsala. Ao pouco tiempo volveron admitila, mai ela decidiu abandonar a competición e dedicarse a este deporte de xeito persoal.[7]

En 1924, con dezanove anos, decidiu participar no Campionato de Cataluña de Automobilismo, conseguindo o seu primeiro e único título nese deporte, ao comprobar a pouca competencia que había. A importancia dese triunfo debeuse a que é a única muller que conseguiu un trofeo en categoría masculina.

Traxectoria no tenisEditar

Álvarez foi unha pioneira no tenis feminino en España e a xogadora máis destacada do seu país durante a década de 1920. O primeiro torneo que gañou foi o campionato de Xenebra de 1919, con catorce anos. Nos Xogos Olímpicos de 1924 participou en dobres femininos xunto a Rosa Torras (foron as dúas primeiras deportistas españolas nuns xogos olímpicos) e con José Miguel Fernández Liencres nos dobres mixtos, nos que chegou ata os cuartos de final.

Tivo unha actuación brillante nos torneos franceses de terra batida celebrados na Costa Azul, e campionatos como Montecarlo, Cannes, Niza,[8][9] Menton ou Le Tonquet (París),[10] foron habituais no seu palmarés durante toda a década de 1920 e principios da de 1930. En Inglaterra logrou en 1926 o torneo de Beckenham,[11] derrotando na final a campioa do Aberto dos Estados Unidos Molla Mallory.

Entre 1926 e 1928 chegou a tres finais individuais consecutivas en Wimbledon. Segundo a estadounidense Helen Wills Moody, que venceu a Álvarez dúas veces nas finais de Wimbledon, o xogo de Álvarez era "infrecuentemente atevido". Con Bill Tilden foi finalista da competición de dobres mixtos en Roland Garros en 1927.

En 1929, Álvarez fixo equipo coa xogadora neerlandesa Kornelia Bouman para gañar o título de dobres femininos en Roland Garros. O ano seguinte, Álvarez gañou o título individual no campionato de Roma, éxito que non repetiu ningunha tenista feminina española ata que 63 anos despois Conchita Martínez gañou o aberto de Italia en 1993. En inverno viaxou a Suramérica para gañar os torneos de Río de Xaneiro[12] e Bos Aires.[13] En 1931, sorprendeu o mundo do tenis xogando en Wimbledon cunha saia dividida en dúas partes deseñada especialmente por Elsa Schiaparelli que foi o precedente dos pantalóns curtos.[14] Tras unha caída no seu rendemento decidiu retirarse en 1932, volvendo a reaparecer en 1937.

Segundo Wallis Myers de The Daily Telegraph e Daily Mail, Álvarez estivo entre as dez primeiras tenistas do mundo entre 1926 e 1928, en 1930 e en 1931, acadando o seu posto máis alto, o número 2 nas clasificacións de 1927 e 1928.[15]

"Eu fun tres veces finalista en Wimblendon, cousa que non foi nunca ningún español varón... Xa ves, a homenaxe que non me fan en España tribútanmo alí. Ese esquecemento é debido a que os varóns son moi importantes en España. Deles falan e do meu ninguén di nada".[16]
Lili Álvarez entrevistada por Antonio D. Olano (1988)

Outras actividadesEditar

En 1927, Álvarez escribiu un libro en inglés publicado en Londres co título Modern Lawn Tennis.[4]

En 1931, Álvarez comenzou a informar sobre temas políticos en España para o xornal británico Daily Mail.

En 1934, Álvarez casou con Jean de Gaillard de la Valdène, conde de Valdene,[17][18] aristócrata e diplomático francés, e dende 1936[19] xogou por tres anos no circuíto internacional de tenis como "Condesa Valdène".[3] En 1939, perdeu o seu único fillo e a parella separouse deseguido. Volveu ao seu país en 1941, onde continuou activa en deportes e comezou a escribir sobre temas relixiosos e feministas, publicando o seu libro Plenitud ("Plenitude") en 1946. Apoiou activamente o movemento feminista mundial e en 1951 deu un discurso titulado La batalla de la feminidad ("A batalla da feminidade") no Congreso Feminista Hispano-Americano. Nos seguintes anos escribiu varios libros máis incluíndo, en 1965, o prólogo á primeira edición en castelán de The Feminine Mystique de Betty Friedan.

Álvarez faleceu en Madrid en 1998.

Finais de Grand SlamEditar

Individuais (3 finais)Editar

Posto Ano Torneo Superficie Rival Resultado
Finalista 1926 Wimbledon Herba   Kitty McKane Godfree 2–6, 6–4, 3–6
Finalista 1927 Wimbledon (2) Herba   Helen Wills 2–6, 4–6
Finalista 1928 Wimbledon (3) Herba   Helen Wills 2–6, 3–6

Dobres (1 título)Editar

Posto Ano Torneo Superficie Parella Rivais Resultado
Gañadora 1929 Roland Garros Terra   Kea Bouman   Bobbie Heine
  Alida Neave
7–5, 6–3

Dobres mixtos (1 final)Editar

Posto Ano Torneo Superficie Parella Rivais Resultado
Finalista 1927 Roland Garros Terra   Bill Tilden   Marguerite Broquedis
  Jean Borotra
4–6, 6–2, 2–6

Torneos do Grand Slam individuaisEditar

(F) finalista; (SF) semifinalista; (QF) cuartos de final; (#R) roldas 4, 3, 2, 1; (A) ausente. SR=strike rate (eventos gañados/xogados)

Torneo 1925 1926 1927 1928 1929 1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 Carreira SR
Aberto de Australia A A A A A A A A A A A A A 0 / 0
Roland Garros 1R A QF A A SF SF 3R A A 1R SF SF 0 / 8
Wimbledon A F F F 4R 1R 3R A A A 2R 4R 4R 0 / 9
Aberto dos Estados Unidos A A A A A A A A A A A A A 0 / 0
SR 0 / 1 0 / 1 0 / 2 0 / 1 0 / 1 0 / 2 0 / 2 0 / 1 0 / 0 0 / 0 0 / 2 0 / 2 0 / 2 0 / 17

ObrasEditar

  • Modern lawn tennis (1927) escrito en inglés e publicado en Londres.
  • Plenitud (1946)
  • En tierra extraña (1956)
  • El seglarismo y su integridad (1959)
  • Feminismo y espiritualidad (1964)
  • El mito del amateurismo (1968) sobre o deporte.
  • El pueblo y su promoción (1970) xunto con T. Malagón; Rovirosa, J.L. Rubio, J. Martín, Teólfilo Pérez Rey
  • Mar adentro (1977)
  • Diagnosis sobre el amor y el sexo (1977) xunto con Concepción Borreguero, María Campo Alange, Elena Catena, Consuelo de la Gándara, María Jiménez Bermejo, Carmen Pérez Seoane, María Salas e Pura Salas.
  • Mi testamento espiritual (1985)
  • Ideario de una beata atípica (1985)
  • La vida vivida. Mi catecismo existencial (1989)
  • La religiosidad masculina y su desdicha (1993)
  • Revivencias (1993)
  • La gran explicación desde la vida y el deporte (1998).
  • Habla la mujer, Mujer y aceleración histórica ("Cuadernos para el diálogo")

NotasEditar

  1. Tamén é coñecida como Lilí de Álvarez,[2] Condesa Valdène,[3] e Lili de Alvarez.[4][5]
Referencias
  1. "Lilí Alvarez, una contestataria de 74 años". El País (en castelán). 20 de novembro de 1979. Consultado o 22 de maio de 2012. 
  2. "Gades" Numéro 23 Colegio Universitario de Filosofía y Letras de Cádiz, Universidad de Cádiz. Colegio Universitario de Filosofía y Letras 1999 "Se recogía, incluso, su presencia en Wimbledon para asistir a un acontecimiento tan poco trascendente desde un punto de vista político y oficial, como era la final del tomeo de tenis, en la que participaba la Señorita Lilí de Álvarez."
  3. 3,0 3,1 Probst, Ernst (2001). Superfrauen 12- Sport [Superwomen 12- Sport] (en alemán). Múnic: GRIN Verlag. p. 24. ISBN 9783638934053. Consultado o 26 de febreiro de 2013. 
  4. 4,0 4,1 "Modern lawn tennis (Hardcover) by Lili DE ALVAREZ". Consultado o 15 de decembro de 2012. 
  5. "ITF profile". Consultado o 6 de decembro de 2012. 
  6. "Cuando el fútbol no era el rey: Los deportes en el espacio público" Page 192 Carles Sirera Miralles 2011 "Un buen ejemplo de las múltiples contradicciones que esta dualidad podría haber generado es la controvertida biografía de la tenista, varias veces subcampeona en Wimbledon, Lilí Álvarez. Nacida en 1905 en Roma, su madre era la esposa .."
  7. "Lilí Álvarez". Lili Alvarez ~ Mujeres en el Deporte. Consultado o 16 de xuño de 2016. 
  8. "Tenisz és golf" (PDF). 
  9. "Figaro: journal non politique". 
  10. "Hemeroteca Mundo Deportivo". 
  11. "Kent All-Comers' Championships" (PDF). 
  12. (PDF) http://resources3.kb.nl/010660000/pdf/DDD_010661622.pdf.  Falta o |title= (Axuda)[Ligazón morta]
  13. "Dos nuevos triunfos de Lilí Álvarez" (en castelán). 
  14. Béla Kehrling, ed. (24 de xuño de 1931). "Külföldi hírek [International news]" (en húngaro) (PDF). Tennisz és Golf (Budapest, Hungría: Egyesült Kő-, Könyvnyomda. Könyv- és Lapkiadó Rt.) III (13): 253. Consultado o 15 de decembro de 2012.
  15. Collins, Bud (2008). The Bud Collins History of Tennis: An Authoritative Encyclopedia and Record Book. Nova York: New Chapter Press. pp. 695, 701. ISBN 0-942257-41-3. 
  16. "Lili Álvarez, la plenitud". Almanaque de la mujer 1988. 
  17. "Air et cosmos" 682–699 1977 "Le comte Jean de Gaillard de la Valdène, qui s'était distingué comme pilote durant la première guerre mondiale, est décédé à Lausanne dans sa 82" année "
  18. Mémorial aéronautique: qui était qui? p83 Marcel Catillon 1997 "de GAILLARD de LA VALDÈNE Jean. Né le 2 septembre 1895. Décédé le 26 août 1977. AS 1914–1918 avec 5 victoires aériennes homologuées. Affecté à l'escadrille Spa 95. Repose dans le cimetière de Bollène (Vaucluse). "
  19. "The Championships 1936" (PDF). Campionato de Wimbledon. All England Lawn Tennis and Croquet Club. Consultado o 16 de xullo de 2013. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Total Tennis:The Ultimate Tennis Encyclopedia, por Bud Collins, Sport Classic Books, Toronto, Canadá, ISBN 0-9731443-4-3
  • The Tennis Book, editado por Michael Bartlett e Bob Gillen, Arbor House, Nova York, 1981 ISBN 0-87795-344-9
  • Ayre's Lawn Tennis Almanack And Tournament Guide, A. Wallis Myers
  • Dunlop Lawn Tennis Almanack And Tournament Guide, G.P. Hughes
  • Lowe's Lawn Tennis Annuals and Compendia, Lowe, Sir F. Gordon, Eyre & Spottiswoode