Abrir o menú principal

José Solís Ruiz

político español

José Solís Ruiz, nado en Cabra (Córdoba) o 27 de setembro de 1913 e finado en Madrid o 30 de maio de 1990, foi un político español.[1]

José Solís Ruiz
José Solís (cropped).jpg
Nacemento27 de setembro de 1913
 Cabra
Falecemento30 de maio de 1990
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Valladolid
Ocupaciónpolítico e militar
PremiosGrande Cruz do Mérito da República Federal da Alemanha e Gran Cruz da Orden de Carlos lll
Firma de José Solís Ruiz.svg
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fillo de Felipe Solís Villechenous -alcalde de Cabra durante a ditadura de Primo de Rivera— e Eduarda Ruiz Luna.[2] Realizou estudos de dereito nas universidades de Deusto e Valladolid.[3]

«Camisa vieja» de Falange,[4] chegou a tomar parte na Guerra Civil en apoio do bando sublevado.[3] Durante o conflito alcanzou o grao de alférez provisional. Ao rematar a guerra ingresou por oposición na Secretaría Técnica Sindical, onde ocupou a praza de secretario da sección sindical central do Sindicato Nacional del Metal.[5] Formou parte do Corpo Xurídico Militar,[6] no que ingresou mediante oposición. Como tal actuou como fiscal no xuízo celebrado en 1941 contra un grupo de anarquistas membros do maquis, aos que Solís acusou de sabotaxe e de querer restaurar a República; finalmente foron condenados a morte e executados.[7] En 1944 incorporouse como secretario á Vicesecretaría xeral de Ordenación Social,[5] organismo de Falange encargado das cuestións sindicais, entre outras. A pesar de que tecnicamente era un falanxista «camisa vieja», Solís fixo boa parte da súa carreira profesional como oficial xurídico do Exército e como burócrata da administración sindical, polo que tivo pouco contacto co movemento fascista orixinal.[8]

Rol nos SindicatosEditar

En 1946 foi designado procurador das Cortes franquistas,[9] posición que mantivo durante case toda a ditadura, ata decembro de 1975.[10] Durante ese ano, 1946, desde o seu cargo na Vicesecretaría xeral de Ordenación Social organizou as primeiras eleccións sindicais e tamén o primeiro Congreso Nacional de Trabajadores.[11]

 
Solís xunto a Franco, en 1950.

En xullo de 1948 foi nomeado gobernador civil de Pontevedra, cesando en 1951 e pasando a ser gobernador civil de Guipúscoa.[12]

NotasEditar

  1. "José Solís Ruiz, ex ministro franquista, falleció ayer en Madrid" El País, 21/5/1990 (en castelán).
  2. Barea 2014, p. 228.
  3. 3,0 3,1 Alvar Ezquerra 2003, p. 564.
  4. Aínda que o «camisa vieja» José Antonio Girón de Velasco dixo despois que Solís nunca foi un verdadeiro falanxista. Payne 1999, p. 428
  5. 5,0 5,1 Aschmann 1999, p. 238n.
  6. Míguez 1990, p. 70.
  7. Aróstegui & Marco 2008, p. 224.
  8. Payne 1999, pp. 437-438.
  9. "Solís Ruiz, José. 58. Elecciones 13.5.1946 Organización Sindical". Buscador histórico de diputados (1810-1977). Congreso dos Deputados. 
  10. "Solís Ruiz, José. 66. Elecciones 16.11.1971 Miembros del gobierno". Buscador histórico de diputados (1810-1977). Congreso dos Deputados. 
  11. Aschmann 1999, p. 238n-239n.
  12. Aschmann 1999, p. 239n.

Véxase taménEditar