George Green

físico británico

George Green, nado o 14 de xullo de 1793 e finado o 31 de maio de 1841, foi un matemático británico cuxo traballo influenciou notablemente o desenvolvemento de importantes conceptos na física. Entre as súas obras máis famosas atópase "Unha análise das aplicacións da análise matemática ás teorías da electricidade e o magnetismo" publicado en 1828. Neste ensaio introducíronse os conceptos de funcións de potencial utilizados comunmente na formulación matemática da física. Tamén aparecieron neste ensaio as funcións de Green e aplicacións importantes do teorema de Green.

George Green
George Green (English shipbuilder).jpg
Nacemento14 de xullo de 1793
Lugar de nacementoNottingham
Falecemento31 de maio de 1841
Lugar de falecementoNottingham
NacionalidadeReino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e Reino de Gran Bretaña
Alma máterUniversidade de Cambridge e Gonville and Caius College
Ocupaciónmatemático e físico
Na rede
WikiTree: Green-43425 Find a Grave: 20882 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Green foi un científico autodidacta. Viviu a maior parte da súa vida en Sneinton, Nottinghamshire, actualmente parte da cidade de Nottingham. O seu pai, tamén chamado George, era un panadeiro que posuía un muíño de vento para moer a fariña. O mozo George Green só asistiu de forma regular á escola durante un ano entre os 8 e 9 anos axudando a seu pai posteriormente.

Nalgún momento comezou os seus estudos de matemáticas. Ao ser Nottingham un pobo pobre en recursos intelectuais, non se puido pescudar de onde obtiña Green a información necesaria para o seu desenvolvemento en matemáticas. Só se coñece unha persoa que vivira en Nottingham durante esa época, cos suficientes coñecementos matemáticos: John Toplis. Cando Green publicou o seu ensaio en 1828, foi vendido como unha subscrición a 51 persoas, a maioría das cales eran probablemente amigos e sen ningunha idea sobre matemáticas.

O adiñeirado terratenente e matemático Edward Bromhead compróu unha copia e animou a Green a ir máis lonxe no seu traballo matemático. Non obstante, Green non confiou no seu mentor e non volveu contactar con el durante dous anos.

Despois deses dous anos, Bromhead realizou as xestións para que Green ingresara na Universidade de Cambridge. Green ingresou como estudante á idade de 40 anos. A súa carreira académica foi excelente e, trala súa graduación en 1837, permaneceu na facultade, na Escola Gonville e Caius. Escribiu sobre óptica, acústica e hidrodinámica, e a pesar de que os seus escritos posteriores non tiveron a relevancia do seu Ensaio, de igual maneira foron moi reputados. Os traballos de Green sobre o movemento das ondas nunha canle anticipa a aproximación WKB de mecánica cuántica, mentres que a súa investigación sobre ondas lumínicas e das propiedades do Éter producían o que hoxe é coñecido como as Medidas de deformación de rotación independiente. En 1839 foi elixido membro da xunta directiva da escola; de todas as maneiras, disfrutaría os privilexios do cargo por pouco tempo, xa que en 1840 cae enfermo e regresa a Nottingham, onde morre un ano despois.

O traballo de Green foi pouco coñecido na comunidade matemática durante a súa vida. En 1846, o seu traballo foi redescuberto por un mozo William Thomson, quen o fixo popular entre os futuros matemáticos da época.

Na actualidade, a Biblioteca George Green da Universidade de Nottingham alberga gran parte da colección de ciencias e enxeñaría da universidade. En 1986, o muíño dos Green foi restaurado. Agora funciona como museo e centro científico.

Nunha visita a Nottingham en 1930, Albert Einstein comentou que Green estivo 20 anos adiantado á súa época. O físico teórico Julian Schwinger, quen usou parte da obra de Green no seu traballo sobre investigación de avanzada, publicou un tributo titulado "The Greening of Quantum Field Theory: George and I".