Albino Mallo

xornalista e escritor galego

Albino Mallo Álvarez, nado en Vigo o 22 de abril de 1929[1] e finado o 16 de setembro de 2020 na Coruña,[2] foi un xornalista e escritor galego.

Albino Mallo
Medalla de Galiza.svg
Albino Mallo (AELG)-1.jpg
Nacemento22 de abril de 1929
 Vigo
Falecemento16 de setembro de 2020
 A Coruña
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónxornalista
XénerosEnsaio
Na rede
AELG: 263 Dialnet: 1617339
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

O pai era un emigrante retornado[3] da Arxentina que abrira o (hoxe desaparecido) café Derby, de Vigo, local que durante boa parte do século XX foi lugar de parladoiros culturais na cidade. Mallo licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago e marchou a Madrid traballar de pasante no despacho que tiñan Victoriano Fernández Asís e Cipriano Torre Enciso, mentres que estudaba un mestrado. Mallo simultaneou a súa formación coa escrita xornalística tanto en Santiago, en La Noche[4], como en Madrid, en Pueblo, neste caso grazas á mediación dos seus xefes avogados, que tamén escribían nel[2].

Volveu a Vigo en 1959, onde colexiou de avogado e empezou a exercer pero non lle gustraba polo que, nesa época, comezou a colaborar na radio con La Voz de Vigo[5] onde facía un programa de cultura canda a que logo sería a súa dona, Pilar Martínez Ledo. Proseguiu profesionalmente como xornalista, e non como avogado, e foi redactor en La Voz de León e despois, en 1962, director de La Voz de Extremadura e de La Voz de Guipúzcoa[2].

Licenciouse na Universidade de Navarra en Ciencias da Información,[6] e incorporouse á prensa escrita, na redacción do diario Unidad, e redactor xefe de La Voz de España, ambas as dúas cabeceiras en Donostia.

En 1979 ingresou na Axencia Efe, onde foi destinado primeiro como subdelegado a Bruxelas, e logo como delegado (correspondente xefe) en Montevideo e Santiago de Chile.[7] Neses primeiros anos oitenta cubriu as ditaduras suramericanas e a Guerra das Malvinas. A mediados dos anos oitenta foi nomeado delegado de EFE en Galicia e mudouse a vivir a Santiago de Compostela[2]. Rematou a súa carreira profesional en 1992, dirixindo El Ideal Gallego, aínda que até o final da súa vida seguiu a colaborar con distintos medios galegos con artigos de opinión, como en El Correo Gallego e con O Correo Galego, que despois mudou o nome a Galicia Hoxe.

RecoñecementosEditar

Obtivo o Premio Nacional Virxe do Carme e o Premio Nacional de xornalismo turístico e en 1999 recibiu a Medalla de Bronce de Galicia.

Obras en galegoEditar

EnsaioEditar

Obras colectivasEditar

Obras en castelánEditar

NotasEditar

  1. Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Mallo Álvarez, Albino". Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI (en castelán). Santiago de Compostela: El Correo Gallego. p. 350. ISBN 84-8064-113-4. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 "Muere el periodista vigués Albino Mallo a los 91 años". Faro de Vigo (en castelán). Consultado o 18 de setembro de 2020. 
  3. "Derby, el café de las tertulias y la música, en Urzaiz". La Voz de Galicia (en castelán). 2006-10-04. Consultado o 2020-09-18. 
  4. "Albino Mallo, aquel pionero de 'La Noche'". www.elcorreogallego.es (en castelán). Consultado o 2020-09-18. 
  5. "Albino Mallo 1929-2020". aelg.gal. Consultado o 24 de setembro de 2020. 
  6. Redacción (18 de setembro de 2020). "Fallece el periodista Albino Mallo, defensor y divulgador de la comarca de Omaña". ileon.com (en castelán). Consultado o 24 de setembro de 2020. 
  7. "Albino Mallo". caminodofaro.com (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 01 de outubro de 2020. Consultado o 24 de setembro de 2020. 
  8. Redacción (21 de outubro de 2014). "Albino Mallo aporta su visión periodística". elcorreogallego.es (en castelán). Consultado o 24 de setembro de 2020. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar