Abrir o menú principal

Seixalbo, Ourense

Coordenadas: 42°18′22.3″N 7°51′21.3″O / 42.306194, -7.855917

Seixalbo
Paseo por Seixalbo.jpg
ConcelloOurense
Área6 km²
Poboación1088 hab. (2011)
Densidade181,33 hab./km²
Entidades de poboación10

San Breixo de Seixalbo é unha parroquia situada ó sur do concello de Ourense. En 2011, segundo o IGE, tiña 1088 habitantes (531 homes e 557 mulleres).

Ten unha extensión aproximada duns 6 km². Esténdese dende o cruzamento da antiga estrada de Celanova por San Cibrao das Viñas, ata o alto do Cumial, límite co concello de San Cibrao das Viñas, do que a separa o río Barbaña. A parroquia está atravesada pola ruta da Prata do camiño de Santiago. Na parroquia celébrase en xullo a Festa dos foros de Seixalbo.

PatrimonioEditar

Seixalbo conta cunha parroquia chamada San Breixo que ten a súa festividade o día 23 de xuño cunha procesión polo centro da vila.

No lugar de Zaín está a capela da Virxe do O, tamén coñecida como capela da Virxe da Esperanza ou da Expectación. Ten nave de planta rectangular con muros de cachotería concertada de granito. Na portada con arco de medio punto ten porta de dúas follas. A espadana é dun só arco, con pequeno campanil, rematada en cruz de pedra. A cuberta prolóngase até unha cercha apoiada en piares de madeira formando un acolledor cabido[1].

Entre Zaín e Zaín de Abaixo, preto da capela, hai un cruceiro de plataforma. Ao seu carón ten restos dun pedestal cúbico. Ten varal de sección circular, moi erosionado e desgastado, e a cruz tamén moi erosionada de forma singular, feita de cemento[2].

Nas Curuxeiras está a capela de San Blas, construída sobre unha plataforma horizontal. Ten planta rectangular, con muros de cachotería concertada de granito. A portada é adintelada, con porta de dúas follas e un pequeno oco na cara norte. A espadana é recente, con forma semicircular, rematada en cruz de pedra[3].

Preto desta capela está a Casona da Torre. Ten planta rectangular de dúas alturas, con muros de cachotería concertada. A fachada nordeste ten balcón e ventá singular. Accédese a ela por un portalón con arco. Segundo a tradición podería ter a súa orixe nunha antiga torre medieval[4]

NotasEditar

Lugares e parroquiasEditar

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar