RMS Carpathia

O RMS Carpathia (Royal Mail Steamship Carpathia) foi un transatlántico británico da compañía navieira Cunard Line que foi construído nos estaleiros de Swan Hunter & Wigham Richardson. A súa construción foi iniciada en setembro de 1901, foi botado ao mar en agosto de 1902 e realizou a súa viaxe inaugural en maio de 1903. O Carpathia foi deseñado para transportar inmigrantes do leste europeo e persoas de clase media, ofrecendo un confort maior que o doutros buques da época. En 1905 foi engadida unha primeira clase e aumentáronse as instalacións da terceira clase.

RMS Carpathia
RMS Carpathia.jpg
Historial Government Ensign of the United Kingdom.svg
Estaleiro Swam Hunter & Wigham Richardson, Newcastle upon Tyne, Reino Unido Reino Unido
Tipo Transatlántico
Operador Cunard Line
Posta en grella 10 de setembro de 1901
Botado 6 de agosto de 1902
Viaxe inaugural 5 de maio de 1903
Baixa 17 de xullo de 1918 afundido
Características xerais
Desprazamento 13555 toneladas
Eslora 163 metros
Manga 19,7 metros
Velocidade Máxima: 17,5 nós
Capacidade 2550 pasaxeiros

Despois de nove anos en servizo sen ningún incidente destacado, o Carpathia recibiu as chamadas de socorro do Titanic na madrugada do 15 de abril de 1912 mentres realizaba a súa rutineira travesía dende Nova York cara a Fiume (Austria-Hungría) —na actualidade Rijeka (Croacia)—. O capitán Arthur Rostron cambiou o rumbo do barco para ir ao rescate do Titanic, preparou a toda a súa tripulación e conseguiu facer que o buque lograse o seu propio récord de velocidade. O Carpathia rescatou 712 sobreviventes[1] ao amencer e regresou a Nova York o 18 de abril. A prensa da época e varios pasaxeiros do Titanic consideraron heroes ao capitán Rostron e a súa tripulación.

O Carpathia continuou o seu servizo comercial durante a Primeira Guerra Mundial, actuando tamén como buque de transporte de tropas. Durante a guerra, o 17 de xullo de 1918 foi torpedeado polo submarino alemán SM U-55 e afundiuse, morrendo cinco persoas no naufraxio. Os restos do Carpathia foron achados en 2000 polo explorador Clive Cussler e a súa compañía, a National Underwater and Marine Agency (NUMA).

HistoriaEditar

Intervención na traxedia do TitanicEditar

 
O capitán Rostron e Molly Brown tras a traxedia do Titanic.
 
Rescate do bote nº 12 do Titanic.

O Carpathia levantara a áncora desde Nova York ao mando do capitán Arthur Rostron cando na súa sala de telégrafo recibíse unha chamada de auxilio (CQD) do RMS Titanic, sobre as 0.25 horas do 15 de abril de 1912. Rostron, que estaba a unhas 58 millas ao sur da posición na que se atopaba o Titanic, ordenou que o Carpathia se dirixira cara a posición do buque accidentado a toda velocidade para así poder chegar a tempo.

O Carpathia chegou dúas horas despois do afundimento, que tivera lugar as 2.20 da mañá, e case ao lugar exacto. Rescatáronse 712 náufragos. Tras o rescate, o Carpathia puxo rumbo a cidade de Nova York para deixar alí as persoas rescatadas do xélido océano Atlántico.

O afundimento do CarpathiaEditar

O Carpathia foi utilizado para o transporte das tropas americanas cara Europa durante a Primeira Guerra Mundial. Formaba parte dun convoy cando foi torpedeado o 17 de xullo de 1918 preto das costas de Irlanda por un submarino alemán. As explosións mataron a cinco tripulantes.[2] Sobreviviron 57 pasaxeiros e a tripulación restante, os cales foron rescatados polo HMS Snowdrop o día seguinte.[3] Logo disto afundíu.

Perfil do RMS CarpathiaEditar

 
Perfil en cor do RMS Carpathia.

NotasEditar

  1. Los 10 sobrevivientes del Titanic y sus historias. www.lifeder.com. Consultado o 6 de xaneiro de 2021.
  2. R.M.S. Carpathia" A detailed description of the ship; accessed 26 August 2007
  3. "Carpathia dive plan" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 28 de setembro de 2011. Consultado o 18 de abril de 2010. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar