Abrir o menú principal

Pipino de Italia, nado en abril de 773 e finado o 8 de xullo de 810, era fillo de Carlomagno e foi rei de Italia (781-810) baixo a autoridade de seu pai

Pipino de Italia
Pépin d'Italie.jpg
Nacemento777
 valor descoñecido
Falecemento8 de xullo de 810
 Milán
Causadoenza
SoterradoMilán
Ocupaciónmonarca
PaiCarlomagno
NaiHildegarda (esposa de Carlos Magno)
FillosBernardo de Italia, Adelaide, Atala, Gundrada, Berta e Theodrada
IrmánsCarlos, o Jovem, Pipino o Xiboso, Luís I o Piadoso, Drogo, Hugh, son of Charlemagne, Lotário, Teodorico, Rotrude, Teodrada, Berta, Gisela, Alpaida, Adelaide, Hildegarda, Chrotais, Hiltrude, Rodaida e Adaltruda
editar datos en Wikidata ]
O reino de Italia dentro do Imperio Carolinxio en 814

TraxectoriaEditar

Foi o terceiro fillo de Carlomagno e segundo dos tidos coa súa muller Hildegarda. Ao nacemento recibiu o nome de Carlomán, pero, a raíz da traizón de seu irmán, Pipino o Chepudo, aplicáronlle a el o nome real de Pipino. Foi proclamado Rei de Italia logo da conquista do reino longobardo por parte de seu pai. En 781 coroouno o Papa Hadrián I coa coroa de ferro dos longobardos.

Foi un gobernante activo que traballou pola expansión do Imperio Franco. En 791, conduciu un exército longobardo cara ao Val do Drava e saqueou Pannonia, mentres seu pai seguía o curso do Danubio cara ao territorio dos ávaros. Carlomagno tivo que abandonar a empresa para atender a revolta saxoa do 792. Pipino e o Duque Eric de Friúl continuaron, pero, atacando as fortificacións dos ávaros. O gran anel dos ávaros, a súa fortaleza principal, foi tomada dúas veces. O botín foi enviado á corte de Carlomagno, a Aquisgrán, e foi distribuído entre os seus colaboradores e mesmo entre gobernantes estranxeiros, coma o rei Offa de Mercia.

Realizou un longo pero infrutuoso asedio a Venecia, cidade baixo o dominio bizantino (polo menos nominalmente), no ano 810. O acoso durou seis meses e o seu exército foi devastado polas enfermidades propias dos humidais da zona e tivo que se retirar. Pipino morreu uns meses máis tarde.

Casou con Berta, filla, quizais, do conde Guillerme I de Tolosa. Tiveron cinco fillas: Adelaida, que casou con Lamberto I de Nantes, Atala, Gundrada, Berta e Tetrada. Todas elas naceron entre o ano 800 e a morte de Pipino. Tivo ademais un fillo ilexítimo, Bernardo. Pipino estaba destinado a herdar unha terceira parte do Imperio de seu pai pero morreu antes ca el. A coroa de Italia pasou ao seu fillo Bernardo, pero a dignidade imperial foi para o seu irmán menor, Luís o Piadoso.

Véxase taménEditar