Abrir o menú principal

Museo das Mariñas

Coordenadas: 43°16′44″N 8°12′36″O / 43.27884, -8.20999

Museo das Mariñas
Museo das mariñas Betanzos.jpg
Museo das Mariñas.
PaísGalicia Galiza
CidadeBetanzos (provincia da Coruña)
TipoHistórico, cultural
AdministradorConcello de Betanzos
Construcións. XVI e XVIII
Inauguración25 de febreiro de 1983
Superficie2000
Sitio Webmuseos.xunta.gal/gl/marinas

O Museo das Mariñas é un museo histórico e etnográfico de Betanzos e das comarcas da mariña coruñesa.[1] O museo atópase no antigo mosteiro de Santo Domingo de Betanzos (século XVII-XVIII), e inaugurouse en 1983. Nese mesmo edificio atópanse o arquivos e biblioteca municipal.[2]

No museo edítase a publicación cultural Anuario Brigantino.

HistoriaEditar

 
Ourivería Galaica no Museo das Mariñas, colección Rafael Seoane. 1 Torque de ouro, tipo asturnorgalaico. 2 Torque de ouro, tipo nordoriental galaico. 3 Torque de prata, Sobrado dos Monxes. 4 Brazalete de prata, Sobrado dos Monxes. 5 Brazalete de ouro, Astorga. 6 Brazalete de prata, Sobrado dos Monxes. 7-8 Aros de ouro, posiblemente castrexos.

O edificio foi o convento de Santo Domingo, construído entre o século XVI e XVIII. A súa inauguración como museo fíxose o 2 de xaneiro de 1983. Reinaugurado o 17 de maio de 1993 despois de ser restaurado e mellorado.

O ConventoEditar

O testamento do betanceiro Antonio González de Sosa outorgou en 1558 os seus bens á orde relixiosa de San Domingos, ou Santo Agostiño. Esa orde aproveitou ese legado e asentouse da cidade con catro confesores e un predicador, nunha "casa do hórreo" que se atopaba fóra das murallas. Esa casa e a súa capela foron o primeiro convento. En 1558 o vigairo Cristóbal de Mendoza aprobou a creación dun convento e igrexa, que deixaban atrás a antiga capela. Naquel entón eses terreos eran o chamado campo da feira de San Roque, da parroquia de Brabío. A construción do convento prolongouse anos. En 1680 estreouse o seu altar e en 1714 rematouse a torre barroca da igrexa.[2]

En 1615 o naquel entón novo convento chegou a priorado, isto é, pasou a ter máis de doce frades. Porén, en 1821 a lei impedía conventos de menos de 20 persoas, e tivo que pechar ata o ano seguinte, cando despois de reclamacións se lle concedeu permiso para continuar como tal.[2]

Co trienio liberal o 25 de agosto de 1835 expulsáronse os tres dominicos do convento e pechou. Ese ano perdéronse escritos e libros do arquivo e decretouse a demolición do convento. Con todo, Conde de Taboada impediu desa vez que tirasen o convento. Igualmente, en 1843 o concello quixo derrubar o edificio mais non foi adiante por falta de presuposto.[2]

Creación do museoEditar

Desde a marcha dos dominicos o convento empregouse para varías funcións, como a Garda Civil de Cabalería, que estivo alí ata 1981. Tamén foi sede da ensinanza secundaria cunha cátedra de debuxo ou o lugar onde se inaugurou o Teatro Alfonsetti en 1882, entre outras tantas funcións desde cinematografía a ensinanza.[2]

En febreiro de 1983 o alcalde Vicente de la Fuente inaugurou o novo Museo das Mariñas. Porén, o edificio non se atopaba en boas condicións e o museo foi trasladado á avenida de Linares Rivas. Ao finalizar as obras en 1993 o museo foi de volta para o antigo convento. Con esa nova apertura do centro pasou a chamarse "Centro Cultural Santo Domingo" e albergou o Museo das Mariñas, a biblioteca municipal de "Castelao" e o Arquivo Municipal de Betanzos.[2]

ExposiciónsEditar

O museo está dividido en dous andares. Na planta baixa existe unha mostra de elementos etnográficos e históricos. O primeiro andar está organizado en salas temáticas.

Na planta baixa amósanse pezas históricas das comarcas ligadas a Betanzos. Unha parte conta coa exposición de xoias galaicas da segunda idade de ferro, como torques e brazaletes. Outra parte da planta mostra restos medievais varios, como sepulcros de diferentes personalidades do clero, a nobreza e o pobo de Betanzos. Destacan o posible médico Fernán Peres de Andrade (s. XIV) e a súa esposa Sancha Rodríguez, Nuno Freire de Andrade (s. XV), Andrade "O mozo" (s. XV) ou irmandiños como Afonso de Carvallido.

No primeiro andar atópanse as portas do Arquivo do Hospital de San Antonio de Padua, Betanzos, de 1674, así como óleos do apostolado da Escola de Rubens que proceden de Anveres. Tamén se expoñen telas, traxes de festa, vestidos galegos, teares... na sala do traxe. Por último, unha colección dos símbolos do goberno republicano español, movemento nacionalista galego, das Irmandades da Fala de Betanzos. Caben destacar a homenaxe a Daniel Rodríguez Castelao e as revistas do Rexurdimento e dos Xogos Froraes de Betanzos, que deu lugar despois ao Anuario Brigantino.

GaleríaEditar

NotasEditar

  1. Xunta de Galicia (eds.). "Museo das Mariñas". Consultado o 20/8/2018. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Eiras Martínez, Alfredo (2011). "Museo das Mariñas (de Betanzos) (I)" (PDF). Anuario Brigantino (34).