Cristovo

nome masculino
San Cristovo levando o neno Xesús, óleo en panel de Hieronymus Bosch, 1490–1500.

Cristovo é a versión galega masculina do nome de tradición europea proveniente do grego: Χριστόφορος (Khristóphoros), que significa portador de Cristo, o que leva a Cristo.

O nome en GaliciaEditar

O nome Cristovo (galego antigo: Christovo) non é común hoxe en día en Galicia, especialmente se o comparamos con outras zonas de España, especialmente Andalucía. Ademais a forma galega é rara hoxe en día, sendo máis común a castelá Cristóbal. Só 538 varóns levaban o nome en Galicia en 2015[1].

Porén, 65 parroquias teñen a San Cristovo coma patrón (Véxase: Parroquias de Galicia baixo a advocación de San Cristovo).

SantoralEditar

VariantesEditar

  • Diminutivo: Cris, Cristo.

Variantes noutras linguaEditar

Variantes noutras linguas
Alemán Christophorus, Christoph
Árabe كريستوفر (Krīstafer)
Aragonés Cristofo
Armenio Քրիստափոր (Christapor)
Bretón Kristof
Búlgaro Христо (Hristo)
Kanarés ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ (Krisṭōphar)
Catalán Cristòfor
Checo Kryštof
Chinés 克里斯托弗 (Kèlǐsītuōfú)
Coreano 크리스토퍼 (Keuliseutopeo)
Corso Cristofanu
Croata Kristofor
Dinamarqués Christoffer
Eslovaco Krištof
Esloveno Krištof
Español Cristóbal
Esperanto Kristoforo
Éuscaro Kristobal
Finlandés Kristoffer, Risto
Francés Christophe
Galego Cristovo
Grego Χριστόφορος (Khristóphoros)
Hindi क्रिस्टोफर (Krisṭōphara)
Holandés Christophorus, Christoffel
Húngaro Kristóf, Krisztofer
Inglés Christopher
Irlandés Críostóir
Islandés Kristófer
Italiano Cristoforo
Latín Christophorus
Letón Kristaps
Lituano Kristoforas
Maltés Kristofru
Noruegués Kristoffer
Polaco Krzysztof
Portugués Cristóvão
Romanés Hristofor
Ruso Христофор (Hristofor)
Sardo Cristòfuru
Serbio Христифор (Hristifor)
Sueco Kristoffer
Telugu క్రిస్టోఫర్ (Krisṭōphar)
Tailandés คริสโตเฟอร์ (Kris to feʼr)
Ucraíno Христофор (Hristofor)
Xaponés クリストファー (Kurisutofā)
Xeorxiano ქრისტეფორე (Khristephore)

NotasEditar

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

BibliografíaEditar

  • Montes Vicente, José María (2001). El libro de los Santos. Alianza, Madrid. ISBN 84-206-7203-3. 
  • Tibón, Gutierre (1994). Diccionario etimológico comparado de nombres propios de persona. Fondo de Cultura Económica, México. ISBN 968-16-2284-7. 
  • Yáñez Solana, Manuel (1995). El gran libro de los Nombres. M. E. Editores, Madrid. ISBN 84-495-0232-2.