Abrir o menú principal

O italiano[1] ou lingua italiana é unha lingua pertencente ao grupo das linguas romances, da familia das linguas indoeuropeas. Existe un gran número de dialectos neorromances. O italiano é a lingua oficial de Italia, de San Marino, de Suíza e da Cidade do Vaticano. Tamén se fala a distintos niveis en Somalia, Libia, Mónaco, Malta, a illa de Córsega e Albania.

Italiano
Italiano
Pronuncia:[it̪aˈljaːno]
Falado en: Italia, Suíza, Malta, Arxentina, Uruguai, Somalia, Brasil, Libia, Etiopía, e outros países e rexións.
Rexións: Europa occidental
Total de falantes: 70 millóns
Posición: 23
Familia: Indoeuropeo
 Itálico
  Románico
   Romanico oriental
    Italo-románico
     Italiano
Estatuto oficial
Lingua oficial de: Italia, Suíza, San Marino, Vaticano, Eslovenia, Croacia (rexión da istria), Unión Europea
Regulado por: Accademia della Crusca
Códigos de lingua
ISO 639-1: it
ISO 639-2: ita
SIL: ITN
Idioma italiano.pngMap Italophone World.png

HistoriaEditar

O italiano moderno é un dialecto que conseguiu imporse como lingua propia dunha rexión moito máis vasta cá súa rexión dialectal. Trátase do dialecto toscano de Florencia, Pisa e Siena, que se impuxo non por razóns políticas, económicas ou militares como adoita ocorrer, senón debido ao prestixio cultural que levaba consigo ao ser o idioma no que se escribiu a Divina Comedia, que se considera a primeira obra literaria escrita na "lingua moderna". O toscano é en efecto a lingua na que escribiron Dante Alighieri, Francesco Petrarca e Giovanni Boccaccio, considerados os tres grandes escritores do Prerrenacemento italiano.

NotasEditar

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para italiano.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar


 
 Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.