Clotario I foi o fillo máis novo de Clodoveo e Clotilde. Foi rei de Neustria (511-561), de Orleáns (532-561), de Borgoña, compartido co seu irmán Khildeberto (534-558), de Austrasia (555-561) e de París e de Borgoña (558-561).

Infotaula de personaClotario I

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(fr) Clotaire Ier Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento498 Editar o valor em Wikidata
valor descoñecido Editar o valor em Wikidata
Morte29 de novembro de 561 Editar o valor em Wikidata (62/63 anos)
valor descoñecido Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaSoissons Editar o valor em Wikidata
Rei dos francos
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeReino franco Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupaciónmonarca Editar o valor em Wikidata
Outro
TítuloRei dos francos (558–561)
Rei dos francos (511–558) Editar o valor em Wikidata
FamiliaDinastía Merovinxia Editar o valor em Wikidata
CónxuxeRadegunda (538 (Gregoriano)–)
Chunsene
Guntheuc
Aregunda
Ingonda
Waldrada
FillosCariberto I
 () Ingonda (pt) Traducir
Chram (pt) Traducir
 ()
Gundoaldo (pt) Traducir, fillo ilexítimo
 ()
Bilichilde (en) Traducir
Khilperico I
 () Aregunda (pt) Traducir
Sixeberto I de Austrasia
 () Ingonda (pt) Traducir
Clodosvinda (pt) Traducir
 () Ingonda (pt) Traducir
Gontrán
 () Ingonda (pt) Traducir
Chlotsuinda (?) (en) Traducir
 () Waldrada Editar o valor em Wikidata
PaisClodoveo I Editar o valor em Wikidata  e Clotilde da Borgoña Editar o valor em Wikidata
IrmánsClodomiro, Childeberto I, Teodorico I, rei franco, Ingomer (pt) Traducir e Clotilde (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata

WikiTree: Merovingian-52

Traxectoria editar

No repartimento do Regnum Francorum, á morte do seu pai (511), Clotario obtén a Neustria. Casa con Ingonda no 517.

Á morte do seu irmán Clodomiro (524), Clotario casou coa súa viúva, Gondioque; pero aínda así non obtén o territorio do seu irmán defunto: a lei sálica impón a partición do reino entre os fillos de Clodomiro. Para evitalo, Clotario alíase con Khildeberto para organizar o asasinato dos seus novos herdeiros (532). Dos tres irmáns, dous foron asasinados, e o último (Clodoaldo) renunciará á súa parte e escollerá a vida monástica. Así, Clotario e Khildeberto, puidéronse repartir libremente o territorio do seu irmán.

No ano 531, casa con Radegunda. Pero ela preferirá retirarse a un convento, no canto de convivir ao seu lado, fundando en Poitiers a abadía da Santa Cruz, a primeira abadía feminina de Europa. Foi canonizada como Santa Radegunda. Volveu casar no 532 con Ingonda e logo coa súa irmá Arnegonda.

A morte de Teobaldo (neto de Teodorico, o seu irmán defunto) no 555, e a de Khildeberto (sen descendencia) no 558, permitirán a Clotario reunificar o Regnum Francorum do seu pai.

Aínda volveu casar con Chunsina, e logo con Vulderade (555) viúva de Teodebaldo, rei de Austrasia.

O seu reinado estivo marcado por numerosas campañas militares, a saber:

Ao final do seu reinado tivo problemas co seu fillo Cramne, que se revelou contra el en numerosas ocasións. Seguiu a Cramne ata Inglaterra, onde se refuxiara, e Clotario encerrouno a el e á súa muller e fillos nunha granxa e prendeulle lume. Perseguido polo remordemento, foi a Tours a implorar perdón sobre a tumba de San Martiño. Morreu pouco despois.