Cardeal Richelieu

Armand-Jean du Plessis, máis coñecido como o cardeal Richelieu, nado en París o 9 de setembro de 1585 e finado en París o 4 de decembro de 1642, foi o primeiro ministro do rei de Francia, Lois XIII.

Infotaula de personaCardeal Richelieu
Ordem do Espírito Santo (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(fr) Armand Jean du Plessis de Richelieu
(fr) Armand-Jean du Plessis de Richelieu Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento9 de setembro de 1585 Editar o valor em Wikidata
París, Francia Editar o valor em Wikidata
Morte4 de decembro de 1642 Editar o valor em Wikidata (57 anos)
París, Francia Editar o valor em Wikidata
Causa da morteMorte natural Editar o valor em Wikidata (Tuberculose Editar o valor em Wikidata)
Lugar de sepulturaChapelle Sainte-Ursule de la Sorbonne (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Chief Minister of France (en) Traducir
1624 – 1642
← Concino Concini (en) TraducirJules Mazarin →
Cardeal
5 de setembro de 1622 – 1642
Bispo diocesano
1605 – 29 de abril de 1624
← François Yver (pt) TraducirEmery de Bragelongne (pt) Traducir →
Secretary of State for Foreign Affairs (en) Traducir
Governor of Brittany (en) Traducir
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
ResidenciaParís Editar o valor em Wikidata
País de nacionalidadeReino de Francia Editar o valor em Wikidata
RelixiónIgrexa católica Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade de París
College of Sorbonne (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Actividade
Lugar de traballo París Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónbispo católico (1607–1642), escritor , sacerdote , coleccionista de arte , diplomático , político Editar o valor em Wikidata
Período de actividade1605 Editar o valor em Wikidata - 1642 Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua francesa Editar o valor em Wikidata
Carreira militar
Rango militartenente-general (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
ConflitoCerco de La Rochelle (1627-1628) (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Orde relixiosaOrde do Císter Editar o valor em Wikidata
ConsagraciónAnne de Pérusse des Cars (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Outro
TítuloDuque Editar o valor em Wikidata
FamiliaHouse of Richelieu (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Cónxuxesen valor Editar o valor em Wikidata
PaisFrançois IV du Plessis de Richelieu (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata  e Susanne de La Porte (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
IrmánsAlphonse-Louis du Plessis de Richelieu (pt) Traducir, Isabelle-Françoise du Plessis de Richelieu (en) Traducir e Henri du Plessis de Richelieu (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Premios
Sinatura
Editar o valor em Wikidata

Editar o valor em Wikidata

WikiTree: Plessis-56 Find a Grave: 6726171 Editar o valor em Wikidata

Traxectoria editar

Inicios editar

Nado nunha familia aristocrática de Poitieu, prosperou axiña na carreira eclesiástica e tamén na política. Salientou nos Estados Xerais de 1614, o que lle valeu á chamada á corte por parte da raíña nai e rexente María de Médicis. Ocupou o cargo de secretario de Estado de Interior e da Guerra.

No enfrontamento entre María de Médicis e o seu fillo Luis XIII fixo de mediador e se gañou a confianza deste último que o nomeou cardeal en 1622 e primeiro ministro en 1624.

Política interior editar

Nese cargo, acometeu unha forte centralización do poder, dando orixe ao célebre centralismo francés propio da monarquía absoluta e seguido polas faccións dominantes tras a revolución francesa. Nesta liña acabou violentamente co que consideraba un Estado protestante dentro da monarquía francesa. Combateu coas armas os hugonotes ripándolles as súas prazas fortes e a súa organización autónoma. O feito de armas máis célebre foi a toma de La Rochelle en 1628, onde dirixiu persoalmente as operacións militares construído un dique mediante un alarde de enxeñería bélica que illou á cidade do mar. As hostilidades cos hugonotes remataron mediante a imposición da paz de Alais de 28 de xuño de 1629 na que se garantía a liberdade relixiosa recoñecida por Henrique IV no Edicto de Nantes, pero desartellando todo poder político protestante.

Así mesmo, esvaiu os núcleos de poder da nobreza, tanto territorial como cortesán, emprendendo unha dura represión contra as conxuras e as resistencias ás súas medidas. Os intendentes reais impoñían o seu poder gobernativo sobre os poderes nobiliarios locais e xeraron un enorme descontento. O propio irmán do rei Gastón de Orleáns, quen cualificou a Richelieu de formidable tirano, alentou un levantamento en Languedoc dirixido polo duque de Montmorency. A rebelión foi esmagada e o duque decapitado o 30 de outubro de 1632.

Outra medida polémica foi a prohibición dos duelos, que foron duramente perseguidos. A xustiza emanaba do monarca e non era tolerable o axuste de contas privado.

Fundou a Academia Francesa como elemento clave da identidade cultural e simbólica da monarquía francesa e mandou erguer a Universidade da Sorbona e o Palacio Real de París.

Os gastos da monarquía xeraron unha forte presión fiscal. O imposto directo nominal, a talla, chegou a triplicarse e a dedución da renda bruta das terras achegouse ao 13 por cento. Isto, unido a un crónico estado de guerra, trouxo a fame e as pragas así como grandes bolsas de pobreza. Tal estado de cousas ocasionou a eclosión de movementos relixiosos de atención aos desfavorecidos como as irmandades e conferencias de Vicente de Paúl, a quen nalgún momento Richelieu apoiou, pero a quen lle fixo caso omiso na súa reclamación dunha política de pacificación.

Política exterior editar

En política exterior definiu dous eixos fundamentais: a expansión colonial en América e África e o debilitamento dos Habsburgo como casa imperial e dominadora de Europa Central, a Península Ibérica e América Central e do Sur. Para iso, na guerra dos Trinta Anos aliouse co bando teoricamente protestante axudando aos holandeses contra España e a Gustavo Adolfo II de Suecia e Cristián IV de Dinamarca na súa guerra contra os exércitos xermánicos. Nesta mesma dirección apoiou o secesionismo de Portugal e Cataluña, xerando en España un debilitamento interior que afectará á supremacía militar dos terzos españois en Europa e da tradicional e familiar alianza dos Habsburgo.

Véxase tamén editar

Bibliografía editar