Abrir o menú principal

Binormativismo é a convivencia de dúas normas ortográficas que son consideradas formas válidas e oficiais da mesma lingua. O modelo binormativista está implantado en Luxemburgo e en Noruega.

Tipos de binormativismoEditar

En LuxemburgoEditar

A partir de 1986 o alemán padrón convive cunha forma local luxemburguesa que tamén é ensinada nas escolas e que ten os mesmos dereitos.

En NoruegaEditar

Existen dúas normas consideradas formas da mesma lingua norueguesa: a bokmål, máis próxima á lingua dinamarquesa, e a nynorsk, elaborada a partir dos dialectos occidentais do país.

En GalizaEditar

A Lei de normalización lingüística, na súa disposición adicional, marca que Nas cuestións relativas á normativa, actualización e uso correcto da lingua galega, estimarase como criterio de autoridade o establecido pola Real Academia Galega. A día de hoxe, a Real Academia Galega só recoñece como correcta a norma elaborada por ela mesma, o que converte esta norma de facto na normativa oficial do galego.

Da outra banda, existen varios colectivos do movemento chamado reintegracionismo, que promoven a converxencia ortográfica entre o galego e o portugués. Entre elas destaca a Associaçom Galega da Língua, que promove a súa propia norma ortográfica desde 1981; e a Academia Galega da Língua Portuguesa, observador consultivo da Comunidade dos Países de Língua Portuguesa.

Para superar este conflito normativo, a propia AGAL acordou apostar polo binormativismo como eixo programático en 2018.[1] Desde entón foron varias as persoas que teñen manifestado a súa opinión, ben a favor, ben en contra da proposta. En 2019 Víctor Freixanes, director da RAG nesa altura e falando desde o ámbito persoal, non o apoiaba[2][3] e o escritor Francisco Castro, tampouco.[4] Pola súa parte, mostráronse favorábeis o filólogo Xosé Ramón Freixeiro Mato,[5] a escritora Marica Campo,[6] o filólogo e escritor Carlos Callón[7] e o escritor Vítor Vaqueiro.[8]

NotasEditar

  1. "O reintegracionismo muda a estratexia e aposta polo binormativismo". Praza Pública. 4 de decembro de 2018. Consultado o 5 de decembro de 2018. 
  2. F. Freixanes, Víctor (17 de marzo de 2019). “Os países serios teñen unha soa ortografía. Podemos discutila, modificala... mais hai só unha ortografía”. Sermos Galiza. Entrevista con M. Obelleiro. Consultado o 20 de marzo de 2019. 
  3. Eduardo Maragoto (18 de marzo de 2019). "Freixanes e o binormativismo: mais discrepâncias de forma que de fundo". Consultado o 20 de marzo de 2019. 
  4. "Aceptar dúas normas oficiais para a lingua galega? Por que non podo aceptar o Binormativismo". Blog persoal. 18 de maio de 2019. Consultado o 20 de maio de 2019. 
  5. Freixeiro Mato, Xosé Ramón. "Carvalho Calero e o binormativismo". Portal Galego da Língua. Consultado o 16 de outubro de 2019. 
  6. Campo, Marica. "Amar é un verbo". El Progreso. Consultado o 16 de outubro de 2019. 
  7. Callón, Carlos. "Un dos motivos polos que debería haber binormativismo é porque, na verdade, a cultura galega xa se expresa en dúas normas.". Twitter. Consultado o 16 de outubro de 2019. 
  8. Vaqueiro, Vítor. "Lidando no binormativismo". Sermos Galiza (en inglés). Consultado o 21 de xuño de 201. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar