Aureolus

xeneral e usurpador romano

Marcus/Manius Acilius Aureolus, coñecido como Aureolus ou Areolo (m. 268) foi un comandante militar e usurpador romano que se rebelou contra o emperador Galieno e apoiou ao emperador galo Póstumo. O autor (ou autores) da Historia Augusta lístao entre os Trinta Tiranos.

Aureolus
Aureolus.jpg
Nacemento220
 Dacia
Falecemento268
 Milán
NacionalidadeRoma Antiga
Ocupaciónsoldado
editar datos en Wikidata ]

De orixe humilde, naceu nunha data incerta en Dacia. Pronto decidiu cambiar a súa vida e alistouse no exército, onde foi o encargado de mante-los cabalos imperiais. Baixo Valeriano (reinado 253-260), derrotou a Ingenuus e a Regaliano (reinou no 260). No 261, axudou a derrotar Macriano e a Macriano o Mozo (reinado 260-261) e no 262 participou no ataque de Galieno contra Póstumo (reinado 260-269). No 267/268 atopábase en Recia, quizais como líder lexionario, e trasladouse coas súas forzas a Mediolanum, onde se rebelou contra Galiano en nome do seu aliado Póstumo. Co asasinato de Galiano no mesmo ano, Auréolus foi asasinado polos gardas de Claudio II (reinado 268-270).

TraxectoriaEditar

Contra os Macrianos e PóstumoEditar

Aureolus era un comandante da cabalaría romana baixo Galieno. No 261, vencera en Tracia o exército dos usurpadores Macriano o Vello e Macriano o Mozo, que se rebelaran contra o emperador.

No 265, foi enviado para se desfacer da revolta de Póstumo na Galia, que creara un Imperio Galo coas provincias romanas do norte, pero os seus descoidos permitiron escapar ao usurpador.

Zósimo narra que Aureolus e outros dous oficiais conspiraron contra Galieno, pero que todos eles foron castigados e sometidos, agás Aureolo, que retivo para si a súa cólera contra o emperador.[1]

 
Antoniniano de Aureolus, acuñado en Mediolanum en nome de Póstumo.

Rebelión contra Galieno e morteEditar

En 268, Aureolus tivo éxito ao recuperar Recia para o imperio central.[2] Nese mesmo ano, atopábase en Mediolanum, cando se rebelou contra Galieno, apoiando a Póstumo e acuñando moedas co seu nome. Enviou cartas a Póstumo preguntando ao emperador galo sobre a idea de invadir Italia, pero Póstumo rexeitouna, e abandonou a Aureolus á súa sorte.

Galieno abandonou a súa campaña danubiana para volver a Italia e asediar Mediolanum, pero foi asasinado polos seus propios soldados. Trala morte do emperador, Aureolus reclamou a púrpura co apoio das súas tropas, pero os soldados proclamaron emperador a Claudio II o Gótico. Foi asasinado pola Garda Pretoriana, que aínda lembraba a súa traizón.[3][4]

NotasEditar

  1. Zósimo, 1, 41.
  2. Aurelio Víctor, 33.17.
  3. Zósimo, 1, 41
  4. Zonaras, 26, 1-2

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Bray, John (1997). Gallienus : A Study in Reformist and Sexual Politics. (en inglés). Kent Town: Wakefield Press. ISBN 1-86254-337-2. 
  • Potter, David Stone (2004). The Roman Empire at Bay AD 180–395 (en inglés). Londres / Nova York: Routledge. ISBN 0-415-10057-7. 
  • Vagi, David L. (2000). Coinage and History of the Roman Empire, c. 82 B.C.– A.D. 480 (en inglés). Chicago: Fitzroy Dearborn. ISBN 9781579583163.