Antón Fortes Torres

escritor e político galego

Antón Fortes Torres, nado en Sarria en 1957, é un escritor, profesor e político galego.

Antón Fortes Torres
Nacemento1957
 Sarria
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Estudou Filoloxía Románica, Galego-Portuguesa e Hispánica na Universidade de Santiago de Compostela, e é Catedrático de Lingua Galega e Literatura. Realizou igualmente estudos de lingua e literatura na Universidade Paul Valéry de Montpellier e nas Facultades de Letras de Coimbra e Lisboa. Pertenceu ao Colectivo Círculos Líticos, integrado, entre outros, por Isidro Novo e Lois Diéguez. Foi concelleiro en Sarria polo BNG entre 1995 e 1999,[1] e quinto nas listas desa formación en 2003.[2] Nas eleccións municipais de 2011 volveu á corporación municipal nas listas de Independientes de Galicia,[3] e en setembro de 2013 anunciou a súa intención de incorporarse a Compromiso por Galicia.[4] En novembro de 2014 foi nomeado candidato de CxG nas eleccións municipais de 2015 [5], sendo elixido concelleiro.

ObrasEditar

PoesíaEditar

  • Figuras masculinas de meio-corpo, 1997, Espiral Maior, Premio Legais no 2001.
  • Sexto Fetiche, 2001, edición de autor.
  • Gris cinza, 2005, eDixital.
  • Ansia (Balbúceos), 2010, eDixital.
  • Ofelia sen dó, 2019, Belén Bouzas Gorgal e Armando Requeixo (eds.).

ProsaEditar

  • Caderno de animalista, 2008, Oqo Editora. [6]
  • Fume, 2008, Oqo Editora. [7]
  • Á sombra dos anacardios, 2010, Oqo Editora.

TraduciónsEditar

  • A cabra boba, de Pep Bruno, 2006, Oqo Editora.
  • Gran libro dos retratos de animais, de Svjetlan Junakovic, 2006, Oqo Editora.
  • A boneca e a castañeira, de Roberto Aliaga, 2008, Oqo Editora.
  • A figueira de Pelostortos, de Ana García Castellano, a partir do conto tradicional, 2009, Oqo Editora.
  • Os mil brancos dos esquimós, de Isabel Minhós Martins, 2009, Oqo Editora.
  • A sopa queima, de Pablo Albo, 2009, Oqo Editora.

Obras colectivasEditar

PremiosEditar

  • Premio Legais no 2001 por Figuras masculinas de meio-corpo.
  • V Premio de Poesía Manuel Leiras Pulpeiro no 2017 por Ofelia sen dó.

NotasEditar

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar