Alan MacDiarmid

químico neozelandés


Alan Graham MacDiarmid, nado o 14 de abril de 1927 en Masterton, Nova Zelandia e finado o 7 de febreiro de 2007 en Drexel Hill, Pensilvania (USA), foi un químico e profesor universitario estadounidense de orixe neozelandesa galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2000.

Infotaula de personacatedrático Editar o valor em Wikidata
Alan MacDiarmid
Nome orixinal(en) Alan Graham MacDiarmid Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento14 de abril de 1927
Masterton, Nova Zelandia Editar o valor em Wikidata
Morte7 de febreiro de 2007 (79 anos)
Drexel Hill, Pensilvania Estados Unidos de América Estados Unidos
Causa da mortemorte accidental, caída de altura Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaArlington Cemetery (en) Traducir
Cemiterio Nacional de Arlington Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
ResidenciaEstados Unidos de América Estados Unidos
País de nacionalidadeneozelandes/estadounidense
Educación
Coñecido porDesenvolvemento dos polímeros orgánicos.
Actividade
Campo de traballoQuímica
Ocupaciónquímico , enxeñeiro , profesor universitario Editar o valor em Wikidata
EmpregadorUniversidade de Pensilvania
Universidade de Wisconsin-Madison
Universidade de St Andrews
University of Texas at Dallas (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Membro de
LinguaLingua inglesa Editar o valor em Wikidata
Familia
Cónxuxe
  • Marian Mathieu
  • Gayl Gentile
Premios
Premio Nobel de Química (2000)

WikiTree: MacDiarmid-31 Find a Grave: 20057798 Editar o valor em Wikidata

Traxectoria editar

Doutor en Química pola Universidade de Wiscosin en 1953 e pola de Cambridge en 1955. Ese mesmo ano ingresou como profesor asociado na Universidade de Pensilvania e, en 1964 obtivo a súa praza de profesor numerario. É titular da cátedra Blanchart de Química nesa mesma universidade, cargo que ocupa desde 1988.

Tivo catro fillos do seu primeiro matrimonio con Marian, falecida en 1990. MacDiarmid casou despois con Gayl Gentile. Faleceu debido a unha síndrome mielodisplásica.

Investigacións científicas editar

Os seus estudos sobre os polímeros orgánicos condutores comezaron en 1975, ano en que contactou co doutor Hideki Shirakawa, do Instituto de Tecnoloxía de Toquio. Desde entón mantivo unha estreita colaboración con el, así como co doutor Alan Heeger, físico da Universidade de Pensilvania.

Nos últimos intres da súa vida os seus intereses científicos céntranse no polímero condutor máis importante desde o punto de vista tecnolóxico, a polianilina, así como nos polímeros orgánicos fotoemisores. Publicou máis de 600 artigos científicos nas máis prestixiosas revistas e é posuidor de máis de vinte patentes no campo dos polímeros orgánicos condutores, especialmente do poliacetileno e a polianilina.

Foi galardoado con numerosos premios, entre os que destacan o Premio en Materiais Químicos outorgado pola American Chemical Society (Sociedade Americana de Química (en galego)), que obtivo en 1999. No ano 2000 foi galardoado co Premio Nobel de Química pola súa contribución ao desenvolvemento da Ciencia e as aplicacións dos polímeros orgánicos con capacidade para conducir a corrente eléctrica, premio compartido co físico estadounidense Alan J. Heeger e o químico xaponés Hideki Shirakawa.

Véxase tamén editar

Ligazóns externas editar

Predecesor:
Ahmed H. Zewail
Premio Nobel de Química
 

2000
con
Alan J. Heeger
e
Hideki Shirakawa
Sucesor:
William Standish Knowles,
Ryoji Noyori
e
K. Barry Sharpless