Abrir o menú principal

Abelardo Miguel López Leira, chamado Abelardo Miguel, nado en Pontedeume en 1918 e morto na mesma vila en marzo de 1991, foi un pintor galego.

Abelardo Miguel
Opatrón.jpg
O patrón
NomeAbelardo Miguel López Leira
Nacemento1918
 Pontedeume
Falecemento1991
Nacionalidadegalego
Eidopintura
Influenciado porSotomayor, Zuloaga, Julio Moisés e os clásicos barrocos Diego Velázquez e Zurbarán
editar datos en Wikidata ]

Índice

TraxectoriaEditar

É o quinto dunha familia mariñeira de once irmáns, de pais e avós nados en Pontedeume. Mostrará desde neno unhas excelentes aptitudes para o debuxo. En 1934 obtén o 2º galardón do certame de pintura infantil na Asociación de Artistas de Ferrol e en 1935 gaña o primeiro premio de debuxo do Concello da Coruña, que fará que a Deputación da Coruña lle conceda unha bolsa na Academia de Bellas Artes de San Fernando en 1936.

A guerra civil trunca temporalmente a súa carreira, pero en 1950 decide renovar os seus estudos superiores de pintura en San Fernando, que finaliza en 1956, o que lle abrirá as portas do Círculo de Bellas Artes de Madrid. Obterá estes anos o apoio da crítica madrileña, con editoriais eloxiosos como as de Camón Aznar nas que resalta o seu especial valor artístico.

Viaxa a Italia pensionado da Escola Española de Arte de Roma e para completar a súa formación amplía os seus estudos en París e Países Baixos. Configura o seu estilo baseándose na súa técnica ao servizo da captación da realidade máxica e da súa identidade galega. Abelardo recolle as influencias claras de Sotomayor, Zuloaga, Julio Moisés e os clásicos barrocos Velázquez e Zurbarán, cun filtro post-impresionista de tradición cezannesca. Centrou a súa vida e obra en Pontedeume.

Non abandonou a pintura ata a súa morte en 1991. En 2003 o concello de Pontedeume concédelle a medalla de ouro local ao Mérito Artístico.[1] En 2008 foi nomeado Candidato ao Premio Nacional da Cultura Galega.

ObraEditar

 
Peixeiras.

Abelardo Miguel foi creador dun estilo propio. Bo debuxante e colorista, Abelardo mostra dominio da técnica en todos os temas, que excepcionalmente aparecen de forma illada, xa que tende a unha simbiose de xénero mixto.

A súa temática é predominantemente mariñeira, con bodegóns, mariñas, retratos colectivos, e sobre todo conxuncións de paisaxes e homes. Os seus retratos, segundo Manuel Luis Fidalgo "son modelos arrincados da entraña do pobo e os seus rostros non son reflexo do carácter, senón da profesión". Os seus retratos colectivos recollen a tradición barroca holandesa de retratos de colectivos profesionais. Tamén pintará feiras agrogandeiras.

As súas paisaxes recollen o facho dos paisaxistas coruñeses Corral, Bello Piñeiro, Lloréns e Abelenda, e decántase por ceos luminosos que conxugan o seu azul co verde das augas das rías, pero tamén pinta vistas urbanas de Pontedeume cunha estética achegada ao naif. Segundo María Fidalgo, Abelardo é "o mellor pintor galego de naturezas mortas do século XX", ao alternar naturezas mortas de caza ou flores con outras de terra e mar.

Creou uns arquetipos iconográficos que repite ao longo de toda a súa carreira, como a peixeira, a mariscadora, o ancián pescador, as feiras, as naturezas mortas mariñeiras, que serán claves do selo que identifica tan claramente os seus óleos. Con todo, Abelardo non é un pintor folclorista[2].

 
Agardando a pesca.

As obras de Abelardo Miguel teñen hoxe un valor antropolóxico engadido: son testemuño dunha realidade histórica xa desaparecida, ao representar traballadores da Galicia agropecuaria e de artesáns mariñeiros, de mulleres que traballan coas mans, de festas e feiras, de paisaxes...

É importante sinalar a incursión do pintor no tema mitolóxico ao realizar na cooperativa agraria de Santa María de Castro, para o que realizará en 1960 un complexo programa iconográfico baseado na Galicia arcádica.

Expuxo na década dos 50 e 60 (Porto, Centro Galego da Habana, Salamanca, Oviedo, León, Lisboa, Lugo, Ourense, Santiago de Compostela, A Coruña, Ferrol), e obtivo galardóns como o 1º Premio e 1ª Medalla na Feira do Mar en 1961 e a 1ª medalla da Exposición Cara ao Mar en 1973. O milleiro de lenzos que pintou áchanse en coleccións particulares.

NotasEditar

  1. "El pintor eumés Abelardo Miguel obtendrá la medalla de oro al mérito artístico del Ayuntamiento". La Voz de Galicia. Arquivado dende o orixinal o 29/07/2014. Consultado o 18/11/2007. 
  2. Abelardo Miguel. Un pintor esquencido, María Fidalgo, Revista Nazón, nº 8

BibliografíaEditar

Véxase taménEditar