Abrir o menú principal

Tomás Barros Pardo, nado en Toledo o 3 de febreiro de 1922 e finado na Coruña o 3 de setembro de 1986, foi un pintor e escritor galego.

Tomás Barros
Tomas Barros Pardo.jpg
Nacemento3 de febreiro de 1922
 Toledo
Falecemento3 de setembro de 1986
 A Coruña
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpintor e escritor
XénerosPintura, poesía, teatro
EstudosMaxisterio, Belas Artes
editar datos en Wikidata ]

Pintor, poeta, ensaísta, autor teatral, novelista, articulista, catedrático, e membro correspondente da Real Academia Galega, Tomás Barros é un dos intelectuais galegos máis prolíficos do extrañamento interior, grupo de intelectuais antifranquistas que non optaron polo exilio pero cos que compartiron inquedanzas e colaboracións, tal como sucedeu no caso de Barros con Luis Seoane, Rafael Dieste, Vicente Aleixandre, Celso Emilio Ferreiro ou seu primo Isaac Díaz Pardo.

Índice

TraxectoriaEditar

Nado accidentalmente en Toledo en 1922, a familia retorna en 1929 á cidade orixinaria dos seus pais, Ferrol, onde residirá o resto da súa infancia e adolescencia. Tras estudar Maxisterio en Santiago de Compostela, marcha a Madrid en pos da licenciatura en Belas Artes da academia de San Fernando. Durante máis de trinta anos exercerá a Cátedra de Debuxo e Expresión Plástica na escola de Maxisterio de A Coruña, compaxinando a docencia ca creación artística ata o final dos seus días.

A súa actividade literaria desprégase dende os inicios da década dos 50, ca publicación da súa primeira obra poética en 1950 baixo o título de Gárgolas, e a fundación en 1952 da revista de poesía e crítica literaria Aturuxo, xunto ós ferroláns Mario Couceiro e Miguel C. Vidal. O longo da década Barros publica sucesivas obras poéticas e teatrais, así como unha crecente produción ensaística en periódicos e revistas. En 1975 funda a revista de poesía Nordés xunto a Luz Pozo Garza, e en 1973 acada o Premio Internacional de Poesía do Círculo de Escritores y Poetas Iberoamericanos de Nueva York. Nos 80, a produción literaria de Barros inclúe varias pezas dramáticas e abundantes artigos periodísticos e de ensaio.

A súa produción pictórica, de crecente tendencia abstractiva a partir da década dos 60, caracterízase por unha preocupación polo ritmo, a forma e o color manifesta polo propio artista en varios dos seus ensaios.

O 27 de outubro de 2017 os fillos de Sara Cao e Tomás Barros doaron á Real Academia Galega todo o arquivo do autor (escritos, manuscritos, correspondencia, recortes de prensa, borradores, gravacións, orixinais de libros etc) co fin de garantir a súa divulgación entre os investigadores e na sociedade en xeral. A institución comprométese a conservar toda a documentación, a preservar a súa unidade e a facilitar a súa consulta e difusión.

Obra escrita en galegoEditar

PoesíaEditar

TeatroEditar

  • Tres pezas de teatro, 1981, Edicións do Castro.
  • A casa abandoada, 1985.
  • Fausto, Margarida e Aqueloutro, 1993, Edicións do Castro.

Obras colectivasEditar

  • Antoloxía da poesía galega actual. Nordés, 1978, Edicións do Castro.

Obra escrita en castelánEditar

PoesíaEditar

  • Gárgolas, 1950, Benito Soto.
  • El helecho en el tejado, 1957.
  • La estrella y el cocodrilo, 1960, Ferrol.
  • Los ojos de la colina, 1963, Bilbao.
  • A imagen y semejanza, 1973, CLA, Bilbao.

TeatroEditar

  • Panteón familiar, 1956.

NarrativaEditar

  • El rastro invisible, 1990, Edicións do Castro.

EnsaioEditar

  • Los procesos abstractivos del arte contemporáneo, 1965, Edicións do Castro.
  • Sobre el origen de la corteza en los astros, 1973.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • IRIZARRY, Estelle e POZO GARZA, Luz: Estudios sobre la obra de Tomás Barros, Universidade da Coruña, 1992.
  • LOPEZ GARCÍA, Antía: Tomás Barros. Tal vez unha sede de luz, Biblioteca Ferrolterra, 2001.
  • McDERMID, Paul: "Tomás Barros and his Faust: Love, Mystery and Synchronicity", en Galicia 21, 2011

Ligazóns externasEditar