Teodoro de Cirene

Teodoro de Cirene, (465 a.C.-398 a.C.) foi un filósofo e matemático grego, nado en Cirene (hoxe en día Shahhat, Libia), desenvolvedor da teoría dos números irracionais.

Teodoro de Cirene
Nacemento465 a. C.
Lugar de nacementoCirene
Falecemento398 a. C.
Lugar de falecementoCirene
Ocupaciónmatemático
editar datos en Wikidata ]
Este artigo trata sobre o matemático, para o filósofo da escola cirenaica vexa Teodoro o Ateo.

TraxectoriaEditar

Alumno de Protágoras e un dos profesores de Teeteto e Platón, viviu a maior parte da súa vida en Atenas, onde tivo contactos con Platón, quen lle consagrou o seu diálogo Teeteto (Teeteto era discípulo de Teodoro), e Sócrates. Traballou en campos tan diversos como a filosofía, a astronomía, a aritmética, a música e a educación.

 
Os primeiros pasos da espiral de Teodoro de Cirene.

Pitagórico, cría que a alegría e o xuízo eran a base para chegar á felicidade. É coñecido sobre todo polo seu traballo matemático, onde probou a irracionalidade das raíces dos números enteiros non cadrados (2, 3, 5...) polo menos até 17 a base do método tradicional pitagórico de usar a redución ao absurdo e chegar a unha inconsistencia relacionada con pares e impares.[1] Tamén desenvolveu a espiral que leva o seu nome usando o Teorema de Pitágoras e engadindo perpendicularmente a un segmento unha unidade o que forma triángulos cunhas hipotenusas que son as sucesivas raíces graficamente.[2] Faleceu en Cirene.

NotasEditar

  1. James R. Choike (1980). "Theodorus' Irrationality Proofs". The Two-Year College Mathematics Journal. 
  2. James Gow (1884). University press, ed. A Short History of Greek Mathematics. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar