Scout G1

Scout G1 foi un foguete espacial dos Estados Unidos propulsado exclusivamente por propelente sólido. Estaba concibido como un lanzador de baixo custo e foi usado desde tres sitios de lanzamento: a Base Vandenberg da Forza Aérea en California; o complexo de Wallops Island; e o Complexo de Lanzamento San Marco fronte ás costas de Nixeria.[1][2]

Scout G1
Lanzamento de HILAT mediante un Scout G1.
Lanzamento de HILAT mediante un Scout G1.
Función Lanzador espacial lixeiro
País de orixe Estados Unidos[1]
Tamaño
Altura 26,0 m[1]
Diámetro 1,14 m[1]
Masa 20.930 kg[1]
Etapas 4[1]
Capacidade
Carga útil a LEO 210 kg[1]
Foguetes asociados
Familia Scout
Historia de lanzamentos
Estado Retirado[1]
Sitios de lanzamento Base Vandenberg da Forza Aérea, Wallops Island, Complexo de Lanzamento San Marco[1][2]
Total de lanzamentos 18[1][2]
Voo inaugural 30 de outubro de 1979[1][2]
Último voo 9 de maio de 1994[1][2]
Primeira Etapa - Algol 3[1]
Lonxitude 9,40 m[1]
Diámetro 1,14 m[1]
Masa baleiro 1600 kg[1]
Masa cheo 14.320 kg[1]
Motores 1 Algol 3[1]
Pulo 471,905 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 284 s (no baleiro), 238 s (a nivel do mar)[1]
Tempo de combustión 75 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Segunda Etapa - Castor 2[1]
Lonxitude 6,04 m[1]
Diámetro 0,79 m[1]
Masa baleiro 695 kg[1]
Masa cheo 4424 kg[1]
Motores 1 TX-354-3[1]
Pulo 258,915 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 262 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 37 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Terceira Etapa - Antares 3A[1]
Lonxitude 3,51 m[1]
Diámetro 0,76 m[1]
Masa baleiro 352 kg[1]
Masa cheo 1637 kg[1]
Motores 1 X-259A[1]
Pulo 80,796 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 295 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 48 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Cuarta Etapa - Altair 3[1]
Lonxitude 2,53 m[1]
Diámetro 0,64 m[1]
Masa baleiro 25 kg[1]
Masa cheo 301 kg[1]
Motores 1 FW-4S[1]
Pulo 27,4 kN[1]
Impulso específico 280 s[1]
Tempo de combustión 27 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]

Historial de lanzamentosEditar

Voo[1][2] Data[1][2] Rampla de lanzamento[1][2] Carga[1][2] Resultado[1][2] Notas[1][2]
1 30 de outubro de 1979 Base Vandenberg da Forza Aérea MagSat Éxito Primeiro lanzamento dun Scout G1.
2 15 de maio de 1981 Base Vandenberg da Forza Aérea Nova 1 Éxito
3 27 de xuño de 1983 Base Vandenberg da Forza Aérea HILAT Éxito
4 12 de outubro de 1984 Base Vandenberg da Forza Aérea Nova 3 Éxito
5 3 de agosto de 1985 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 24 / Transit-O 30 Éxito
6 13 de decembro de 1985 Wallops Island ITV 1 / ITV 2 Éxito
7 14 de novembro de 1986 Base Vandenberg da Forza Aérea Polar Bear Éxito
8 16 de setembro de 1987 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 27 / Transit-O 29 Éxito
9 25 de marzo de 1988 Plataforma San Marco San Marco 5 Éxito
10 26 de abril de 1988 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 23 / Transit-O 32 Éxito
11 16 de xuño de 1988 Base Vandenberg da Forza Aérea Nova 2 Éxito
12 25 de agosto de 1988 Base Vandenberg da Forza Aérea Transit-O 25 / Transit-O 31 Éxito
13 9 de maio de 1990 Base Vandenberg da Forza Aérea MACSAT 1 / MACSAT 2 Éxito
14 29 de xuño de 1991 Base Vandenberg da Forza Aérea REX 1 Éxito
15 3 de xullo de 1992 Base Vandenberg da Forza Aérea SAMPEX Éxito
16 21 de novembro de 1992 Base Vandenberg da Forza Aérea MSTI 1 Éxito
17 25 de xuño de 1993 Base Vandenberg da Forza Aérea Radcal Éxito
18 9 de maio de 1994 Base Vandenberg da Forza Aérea MSTI 2 Éxito Último voo dun Scout G1

NotasEditar

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 1,38 1,39 1,40 1,41 1,42 1,43 1,44 1,45 1,46 1,47 1,48 1,49 1,50 1,51 1,52 1,53 1,54 1,55 1,56 1,57 Mark Wade (2017). "Scout G-1" (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2017. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Scout-G1" (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2017. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar