Ranger 3

Ranger 3 foi a primeira sonda do Bloque II do programa Ranger da NASA pensado para enviar sondas non tripuladas á Lúa e fotografar a súa superficie antes de impactar nela. Foi lanzada mediante un Atlas-Agena B o 26 de xaneiro de 1962 desde a plataforma LC-12 do Centro Espacial de Cabo Cañaveral.[2][5][6]

Ranger 3
Ranger 3-4-5 Probe.jpg
Unha sonda Ranger do Bloque II.
TipoTecnolóxico/científico
OrganizaciónNASA
Contratistas principaisJPL
Destino actualEn órbita heliocéntrica.[1]
Data de lanzamento26 de xaneiro de 1962, 20:30 GMT[1][2][3][4]
Foguete portadorAtlas-Agena B[2][5]
Sitio de lanzamentoCentro Espacial de Cabo Cañaveral, rampla LC-12[2][6]
Obxectivo da misiónFotografía e impacto na superficie lunar.[2][6]
NSSDC ID1962-001A
Masa329,8 kg[2]
DimensiónsCono cunha base hexagonal de 1,5 m de diámetro e unha altura de 3,1 m.[5]
Potencia135 vatios[2]
BateríasBaterías de prata e cinc.

CaracterísticasEditar

Ranger 3 foi enviada a impactar contra a superficie lunar e comenzar a fotografiala dez minutos antes do choque. A bordo levaba unha cápsula que debería ter soportado o impacto e depositado un sismómetro na superficie. A súa misión tamén incluía medir a radiación gamma no espazo interplanetario, estudar a reflectividade do radar na superficie lunar e seguir facendo probas técnicas para desenvolver mellores sondas interplanetarias.[2][3][5][6]

A naveEditar

A sonda foi a primera cun deseño do denominado Bloque II, unha mellora das dúas Ranger previas. Estaba formada por unha base hexagonal de 1,5 m de diámetro sobre a cal se atopaba unha estrutura cónica de aluminio de 3,1 m de alto coroada por unha esfera de 65 cm de diámetro formada no seu exterior por madeira de balsa e contendo no seu interior un sismómetro que debería quedar pousado na superficie lunar tras o impacto da nave. Ranger 3 levaba tamén un motor para corrección de rumbo e outro para retrofreado. A enerxía eléctrica era proporcionada por dous paneis solares que lle daban á nave unha envergadura de 5,2 m; a enerxía almacenábase nunha batería de prata-cinc de 11,5 kg de peso e 1000 vatios-hora. Acaroada á base atopábase unha antena parabólica de alta ganancia, mentres que o resto de instrumentos repartíanse entre a base e o cono. A bordo atopábase tamén unha antena omnidireccional de media ganancia. As comunicacións corrían a cargo de dous transmisores funcionando a 960 MHz, un cunha potencia de 3 W e outro de 50 mW. O control de actitude era proporcionado por un controlador de estado sólido, por sensores solares e terrestres e por varios por chorros de control. O control térmico era pasivo, mediante recubrimentos dorados, pintura branca e superficies de aluminio pulido.[2][5][6]

InstrumentosEditar

Ranger 3 levaba a bordo varios insrumentos:[2][5][6]

  • Unha cámara Vidicon de televisión.
  • Un espectrómetro de raios gamma montado nun mastro de 1,8 m de lonxitude.
  • Un altímetro radar.
  • Un sismómetro a ser deixado na superficie lunar tras o impacto, alimentado por seis baterías de prata-cadmio e cun transmisor de 50 mW. Debería ter aterrizado na Lúa a entre 130 e 160 km/h tras separarse do resto da nave momentos antes do impacto.

Perfil da misiónEditar

Ranger 3 foi enviada cara a Lúa cunha velocidade excesiva debido a un problema de guiado do foguete lanzador. Como resultado, a nave pasou a 36.800 km da superficie lunar o 28 de xaneiro antes de entrar nunha órbita heliocéntrica. Do voo puidéronse recuperar algúns datos útiles de enxeñería.[2][5][6]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "RANGER 3" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2016. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 NASA (23 de agosto de 2016). "Ranger 3" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2016. 
  3. 3,0 3,1 "Letter dated 6 March 1962 from the Acting Secretary-General addressed to the Chairman of the Committee on the Peaceful Uses of Outer Space, transmitting a communication dated 5 March 1962 from Permanent Representative of the United States of America" (PDF) (62-04423). 7 de marzo de 1962: 5. Consultado o 6 de decembro de 2016. 
  4. Claude Lafleur (2010). "Ranger 3" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2016. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Ranger 3, 4, 5 (Ranger Block 2)" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2016. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Mark Wade (2011). "Ranger 3-4-5" (en inglés). Consultado o 6 de decembro de 2016.