Ralph H. Fowler

Ralph Howard Fowler (/ˈflər/), nado o 17 de xaneiro de 1889 en Roydon, Essex, e finado o 28 de xullo de 1944, foi un físico e astrónomo británico. Durante a primeira guerra mundial foi comisionado no corpo de Artillería dos Marines Reais e foi ferido de gravidade no ombreiro durante a campaña de Gallipoli. Por mor desta ferida pasou a traballar xunto a Archibald Hill. Como segundo de Hill, traballou en balística anti-aeronaves no departamento experimental do HMS Excellent en Whale Island, Hampshire. Fixo unha contribución notable na aerodinámica das carcasas rotatorias. Recibiu a Orde do Imperio Británico en 1918.[1]

Ralph H. Fowler
Fowler,Ralph Howard 1934 London.jpg
Nome completoRalph Howard Fowler
Nacemento17 de xaneiro de 1889
Lugar de nacementoRoydon
Falecemento28 de xullo de 1944
Lugar de falecementoCambridge
NacionalidadeReino Unido
Alma máterWinchester College, Trinity College e Universidade de Cambridge
Ocupaciónfísico, xogador de criquet, astrónomo e profesor universitario
PaiHoward Fowler
CónxuxeEileen Mary Rutherford
FillosRuth Fowler Edwards, Peter Howard Fowler, Elizabeth Rutherford Fowler e Eliot Patrick Fowler
Coñecido porAnana branca e Darwin–Fowler method
Premiosmembro da Royal Society, Medalla Real, Fellow of the American Physical Society, Bakerian Lecture, Prémio Adams, oficial da Orde do Imperio Británico e Knight Bachelor
editar datos en Wikidata ]

En 1919 Fowler volveu ó Trinity College e foi nomeado lector en matemáticas en 1920. Alí traballou na termodinámica e mecánica estatística, achegando un novo enfoque á química física. Xunto a Arthur Milne, compañeiro seu durante a guerra, escribiu un traballo seminal sobre o espectro, temperaturas e presións estelares. En 1925 foi admitido como membro da Royal Society.[2] Foi supervisor de investigación para Paul Dirac, e en 1926 traballou con el na mecánica estatística das estrelas ananas brancas. En 1928 publicou xunto a Lothar Nordheim un artigo no que explicaba o fenómeno físico coñecido posteriormente como campo de emisión de electróns, e axudou a establecer a validez da teoría moderna de bandas de electróns. En 1931 foi o primeiro en formular e etiquetar a lei cero da termodinámica.[3]

Obra seleccionadaEditar

  • Elementary differential geometry of plane curves. Cambridge University Press. 1920. [4] Dover reprint. 2005. 
  • Statistical mechanics, the theory of the properties of matter in equilibrium; based on an essay awarded the Adams prize in the University of Cambridge, 1923-24. Cambridge University Press. 1929. [5][6] 2nd edition. 1936. [7]
  • Passage of electrons through surfaces and surface films; being the thirty-first Robert Boyle lecture. Oxford University Press. 1929. 
  • Con E. A. Guggenheim: Statistical thermodynamics: a version of statistical mechanics for students of physics and chemistry. Cambridge University Press. 1939. [8]

NotasEditar

Todas as referencias en inglés agás cando se indique o contrario.

  1. Van der Kloot, W. (2011). "Mirrors and Smoke: A. V. Hill, his Brigands, and the Science of Anti-aircraft Gunnery in World War I." Notes Rec. R. Soc. Lond. 65: 393-410.
  2. Milne, E. A. (1945). "Ralph Howard Fowler. 1889-1944". Obituary Notices of Fellows of the Royal Society 5 (14): 60. doi:10.1098/rsbm.1945.0005. 
  3. Y. Cengel, M. Boles, Thermodynamics - An Engineering Approach 5ª ed.
  4. "Review: The Elementary Differential Geometry of Plane Curves by R. H. Fowler". Nature 105 (2637): 321–322. 13 de maio de 1920. 
  5. Bartky, Walter (1929). "Review: Statistical Mechanics by R. H. Fowler". Astrophysical Journal 70: 194–197. Bibcode:1929ApJ....70..194B. 
  6. Stone, M. H. (1933). "Review: Statistical Mechanics by R. H. Fowler" (PDF). Bull. Amer. Math. Soc. 39 (11): 850–853. 
  7. Frank, N. H. (1937). "Review: Statistical Mechanics, 2nd edition by R. H. Fowler". Bull. Amer. Math. Soc. 43 (9): 601–602. 
  8. Young, T. F. (1941). "Review: Statistical Thermodynamics by R. H. Fowler and E. A. Guggenheim". J. Chem. Educ. 18 (4): 198. doi:10.1021/ed018p198.3. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar