Malik ibn Anas

Malik bin Anas (en árabe: مالك بن أنس), nado en Medina en 711 (93 AH) e finado na mesma cidade en 795 (179 AH), foi un xurista, teólogo e hadithista árabe musulmán. O seu nome completo era Mālik bin ʾAnas bin Mālik bin ʾAbī ʿĀmir bin ʿAmr bin al-Ḥārith bin Ghaymān bin Khuthayn bin ʿAmr bin al-Ḥārith al-Aṣbaḥīy, e é coñecido como Imam Mālik polos sunnitas malikianos.[1]

Malik ibn Anas
Մալիք իբն Անաս.jpeg
Nacementoc. 711
 Medina - المدينة المنورة
Falecemento7 de xuño de 795 e 796
 Medina - المدينة المنورة
SoterradoAl-Baqi'
NacionalidadeCalifato omeia e Abbásida
EtniaÁrabes
RelixiónSunnismo
Ocupaciónmuhaddith, alfaquí e teólogo
Coñecido porAl-Muwatta
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Malik naceu na cidade de Medina, e chegou a converterse no principal estudoso das tradicións proféticas no seu tempo,[1] que procurou aplicar á "total vida legal" para crear un método sistemático de xurisprudencia musulmá que só se expandiu co paso do tempo.[1] Referido polos seus contemporáneos como Imán de Medina, as opinións de Malik en asuntos de xurisprudencia foron moi apreciadas durante a súa vida e con posterioridade, converténdose no fundador dunha das catro escolas do dereito sunnita, a maliki,[1] que pasou a ser o rito normativo para a práctica sunnita de gran parte do norte de África, Al-Andalus, gran parte de Exipto e zonas de Siria, o Iemen, Sudán, Iraq e Khorasan,[2] e destacas ordes sufís, incluídas a Shadiliyya e a Tijaniyyah.[3]

Non obstante, quizais a maior achega de Malik aos anais da historia islámica é a súa compilación da Muwatta, unha das máis antigas e máis veneradas coleccións de hadiths sunnitas e un dos primeiros libros de leis musulmáns superviventes,[1] en que Malik intentou dar unha visión xeral do dereito e a xustiza, do ritual e da práctica da relixión segundo o consenso do islam en Medina, e crear un estándar teórico para os temas que non estaban establecidos polo punto de vista do consenso e a sunna.[1] Composto nos primeiros días do califato abásida, tempo en que houbo un crecente recoñecemento e apreciación do dereito canónico, a obra de Malik axudou a esquematizar un "camiño suave" (que é o que significa literalmente al-muwaṭṭaʾ) a través das diferenzas de opinión mesmo sobre as cuestións máis elementais.[1] Denominado "o mellor libro do mundo despois do Corán" por al-Shafi'i,[2] a complilación da Muwatta levou a que Malik fose honrado con epítetos como ""Xeque do islam", "Proba da comunidade", "Imán da morada da emigración! e "experto erudito de Medina" na tradición sunnita posterior.[2]

De acordo coa tradición clásica, Mahoma pronosticou o nacemento de Malik cando dixo: "Axiña o pobo golpeará os flancos dos camelos na procura do coñecemento e non atoparán máis experto que o experto erudito de Medina",[4] e, noutra tradición, "O pobo ... porase en camiño do leste ao oeste sen atopar máis sabio do pobo que en Medina".[5] Aínda que algúns estudosos posteriores, como Ibn Hazm e Tahawi, dubidan sobre a identificación do misterioso sabio de ambas as tradicións con Malik,[6] a interpretación máis estendida continúa a ser que devandita personaxe era Malik.[6], al-Shafi'i, que logo foi o fundador doutra das catro escolas ortodoxas da lei sunnita, dixo do seu mestre: "Ninguén forma un favor tan grande para min na relixión de Deus como Malik ... cando se mencionan os eruditos, Malik é a estrela guía".

 
Tumba de Malik

Malik faleceu aos 83 ou 84 anos en Medina en 795 e está soterrado no cemiterio Jannat ul-Baqi xunto á Mesquita do Profeta. Aínda que se construíu un pequeno santuario arredor da súa tumba durante a idade media, con moitos musulmáns visitándoo, a construción foi derrubada polo reino de Arabia Saudita durante a campaña de demolición de moitos lugares da tradición islámica tralo establecemento do reino en 1932.[7]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Schacht, J., "Mālik b. Anas", en: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, Editado por P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Brill Online.
  2. 2,0 2,1 2,2 Gibril F. Haddad, The Four Imams and Their Schools (Londres: Muslim Academic Trust, 2007), p. 121
  3. "Shadiliyya" e "Tijaniyyah" en: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, Editado por P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Brill Online.
  4. "Narrated by Abu Hurayrah by Ahmad, al-Tirmidhi who said it is hasan -- in some manuscripts hasan sahih -- al-Hakim (1:90-91) with three chains, declaring it sahih by Muslim's criterion, al-Bayhaqi in al-Sunan al-Kubra (1:386), etc." (Gibril F. Haddad, The Four Imams and Their Schools [Londres: Muslim Academic Trust, 2007], páx. 121, nota 271).
  5. Gibril F. Haddad, The Four Imams and Their Schools (Londres: Muslim Academic Trust, 2007), páx. 122
  6. 6,0 6,1 Gibril F. Haddad, The Four Imams and Their Schools (Londres: Muslim Academic Trust, 2007), páx. 122-23
  7. O viaxeiro e xeógrafo andalusí medieval Ibn Jubayr describe que viu unha pequena cúpula sobre a tumba de Malik cando visitou o cemiterio a finais do século XII.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar