Liga de Campións da AFC

A Liga de Campións da AFC é a máxima competición a nivel continental de Asia entre clubs de fútbol. Organizada pola AFC, substituíu en 2002 á antiga Asian Club Championship como principal torneo do continente, unificando nun só torneo á Asian Club Championship, á Asian Cup Winners Cup e á Asian Super Cup. O campión deste torneo acada cada ano o dereito a disputar a Copa Mundial de Clubs da FIFA. O campión da edición 2012 é o Ulsan Hyundai FC de Corea do Sur, mentres que o club máis laureado do torneo é o Pohang Steelers de Corea do Sur, con 3 títulos.

AFC Champions League
Fundación1967
RexiónAsia (AFC)
Equipos32
Actual campiónFlag of South Korea.svg Ulsan Hyundai FC (1º título)
Máis laureadoFlag of South Korea.svg Pohang Steelers (3º título)
Sitio webAFC.com
Liga de Campións da AFC 2013

HistoriaEditar

Era do Torneo de Campións Asiático de Clubs (1967-1972)Editar

A competición comezou o Torneo Asiático de Clubs en 1967. Oito campións nacionais de oito ligas de Asia competiu na tempada inaugural. Coa excepción da tempada 1968, o torneo celebrouse anualmente ata 1971. Durante as primeiras catro edicións, dous clubs de Israel, Hapoel Tel Aviv e Maccabi Tel Aviv gañou tres campionatos. En 1972, o torneo foi cancelado debido á falta de interese que finalmente resultou na retirada de todos os participantes fóra de dous clubs israelís. O torneo tampouco levou a cabo durante os próximos catorce anos, isto debido a que o profesionalismo no fútbol asiático non se iniciou ata finais de 1990 e principios de 2000.

Era do Campionato Asiático de Clubs (1985/86-2001/02)Editar

Utilizando a antiga Copa de Europa como modelo, o torneo volveu a Asia durante a tempada 1985/86 cun novo nome, o Campionato Asiático de Clubs. A entrada foi restrinxida aos campións nacionais de certas ligas de Asia. Aínda así, as extraccións observáronse poucos de ano en ano. A partir de 1990, introduciu a Recopa Asiática que, como o seu nome suxire, limitouse a gañadores da copa nacional. Os gañadores destes dous torneos asiáticos logo xogou para a Supercopa Asiatica .

Era da AFC Liga de Campións (2002/03-presente)Editar

Desde a tempada 2002/03 os tres grandes competicións de clubs de Asia, a Copa de Campións de Asia, a Recopa Asiatica de Clubs, Supercopa de Asia, uníronse nun torneo máis grande e renomeado como a Liga de Campións da AFC. Nos anos anteriores, os campións nacionais e gañadores da copa foron clasificados en dous diferentes torneos continentais, pero agora os dous campións nacionais e gañadores da copa entrar nesta nova competición . Na primeira edición, logo de varias roldas de clasificación, un total de 16 clubs participaron na fase de grupos. Un club de cada grupo foi anfitrión da fase de grupos, que levaron a cabo co único formato de liguiña nunha semana. Os catro gañadores de grupo logo clasifican para as semifinais, que foron os catro anfitrións da fase de grupos. A semifinal e a final disputáronse na serie de partidos de ida e volta.


O torneo foi re-lanzado na tempada 2004 con 28 clubs de catorce países. A diferenza do ano anterior, o calendario do torneo cambiouse de marzo a novembro. Na fase de grupos, os 28 clubs foron divididos en sete grupos de catro no ámbito rexional, que separa aos clubs de Asia do Leste e Asia do Oeste así para reducir os custos de viaxe, e xogou a dobre volta todos contra todos nunha casa e outro como visitante. Entón, os sete gañadores de grupo xunto cos campións defensores clasifican para os cuartos de final. Os cuartos de final, semifinais e finais foron a partidos de ida e volta, cos goles de visitante , tempo extra , e as penais validos como desempates. A tempada 2005 viu aos clubs de Siria á competición, o que aumenta o número de países participantes a 15, e dous anos máis tarde, logo da súa transferencia á AFC en 2006, os clubs de Australia tamén se incluíron no torneo.

Coa falta de profesionalismo no fútbol asiático, moitos dos problemas aínda existían no torneo, talles como a violencia sobre o terreo e a presentación tardía da inscrición dos xogadores. Moitos culparon á falta de diñeiro en premios e gastos de viaxe cara como algunhas das razóns. Con todo, coa introdución da Copa Mundial de Clubs en 2005, a inclusión dos medios en ínguas a través da A-League , e dúas vitorias consecutivas polos lados xaponesa (a liga de fútbol máis profesional en Asia), permitido establecer un formato máis competitivo e máis profesional en 2009.

A Liga de Campións ampliou a 32 clubs e a entrada directa está limitada aos dez mellores ligas de Asia. Cada país recibirá ata 4 cotas, aínda que non máis dun terzo da cantidade de equipos na primeira división dese país, a baixa redonda, dependendo da forza da súa liga, estrutura da liga (profesionalidade), capacidade de venda, situación financeira, e outros criterios establecidos pola AFC Prol-League comité. Os criterios de avaliación e clasificación das asociacións participantes serán revisadas por AFC cada dous anos, cos máis recentes que se aprobou para o período 2011-2012.

O diñeiro do premio incrementouse significativamente desde a tempada 2009 e os clubs poden gañar algún premio, ata na fase de grupos en función do seu rendemento. A fase de grupos levou a cabo na mesma forma que nos últimos catro torneos, esta vez, con todo, agora oito gañadores de grupo e oito finalistas clasificarán á rolda de 16, no que grupos gañadores reciban aos subcampións nun formato de partido único, adaptado regionalmente. A restrición rexional levántase desde as etapas máis, aínda que desde a tempada 2010 os clubs do mesmo país non poden enfrontarse nos cuartos de final a menos que ese país ten tres ou máis representantes nos cuartos de final. Os cuartos de final e semifinais xóganse en dúas patas serie, co obxectivo de distancia, tempo extra, e as penas utilizado como desempates. A final xógase a partido único en terreo neutral pre-determinado.

Plans para o Futuro (2013 -)Editar

A rolda de 16 será de xogo de ida e volta a partir de 2013. Ademais, actualmente sede da final é motivo de debate. Durante as tempadas de 2009 e 2010, a final levou a cabo nunha sede neutral pre-determinado, Tokio, en ambas as tempadas. Con todo, para o 2011-2012 , a final levará a cabo nun dos finalistas estadio determinado polo sorteo dos lotes. Logo de estudar estes dous casos, a sede da final estudásese a partir da tempada 2013.

FormatoEditar

Rolda previa de clasificación

Antes do comezo do torneo, lévase a cabo unha rolda previa de clasificación na que 6 equipos loitan por 2 postos na seguinte fase. Estes 6 equipos pertencen ás federacións de Qatar, India, Siria, Indonesia, Emiratos Árabes Unidos e Tailandia.

Fase de grupos

Nesta fase hai 32 equipos: 4 de Irán, 4 de Arabia Saudita, 4 de Xapón, 4 de Corea do Sur, 4 de China, 3 dos Emiratos Árabes Unidos, 2 de Uzbekistán, 2 de Qatar, 2 de Australia, 1 de Indonesia, e 2 da rolda previa de clasificación. Os 32 equipos divídense en 8 grupos con 4 equipos por grupo, que xogan entre si unha liguiña composta por 6 xornadas. Ó remate desta fase de grupos, os 2 primeiros equipos de cada grupo pasan ós oitavos de final.

Oitavos de final

Nos oitavos de final, os 16 equipos clasificados emparéllanse nunha eliminatoria a único encontro, na que se enfrontan primeiros contra segundos, tendo en conta a anterior fase. Estas eliminatorias dispútanse no campo do equipo que rematou primeiro no seu grupo na fase de grupos, e os 8 equipos gañadores pasan ós cuartos de final.

Cuartos de final

Nos cuartos de final enfróntanse nunha eliminatoria a dobre encontro os 8 equipos gañadores da rolda anterior. Os emparellamentos lévanse a cabo por sorteo puro, sin ter en conta os resultados previos.

Semifinais

As semifinais son dous enfrontamentos a dobre encontro, ida e volta, entre os 4 equipos clasificados dende a rolda de cuartos de final.

Final

A final da Liga de Campións da AFC consiste nun único encontro. En 2009 e 2010 os estadios que acolleron a final eran neutrais, pero en 2011 decidiuse que acollese a final un dos dous equipos finalistas, elixido por sorteo. En caso de chegar con empate ó fin do tempo regulamentado, xógase unha prórroga, e se o empate persiste, decídese o campión por lanzamentos de penaltis.

PalmarésEditar

FINAL 2012
Data 10 de novembro
Campión Ulsan Hyundai FC
Finalista Al-Ahli SC
Resultado 3-0
 
 
 
 
 


 
 
 
 
 
 


Finais da Liga de Campións da AFC
Tempadas CAMPIÓN Resultados Subcampión
2012   Ulsan Hyundai FC 3-0   Al-Ahli SC
2011   Al-Sadd SC 2-2 (Pen.)   Jeonbuk HM
2010   Seongnam IC 3-1   Zob Ahan FC
2009   Pohang Steelers 2-1   Ittihad FC
2008   Gamba Osaka 3-0 e 2-0   Adelaide United
2007   Urawa RD 1-1 e 2-0   Sepahan FC
2006   Jeonbuk HM 2-0 e 1-2   Al-Karamah SC
2005   Ittihad FC 1-1 e 4-2   Al Ain FC
2004   Ittihad FC 1-3 e 5-0   Seongnam IC
2003   Al Ain FC 2-0 e 0-1   BEC Tero Sasana
2002   Suwon SB 0-0 (Pen.)   Anyang LG C
2001   Suwon SB 1-0   Júbilo Iwata
2000   Al-Hilal SFC 3-2   Júbilo Iwata
1999   Júbilo Iwata 2-1   Esteghlal TFC
1998   Pohang Steelers 0-0 (Pen.)   Dalian Wanda
1997   Pohang Steelers 2-1   Seongnam IC
1996   Seongnam IC 1-0   Al Nassr FC
1995   Thai Farmers Bank 1-0   Al-Arabi SC
1994   Thai Farmers Bank 2-1   Oman Club
1993   Pas Tehran FC 1-0   Al-Shabab
1992   Al-Hilal SFC 1-1 (Pen.)   Esteghlal TFC
1991   Esteghlal TFC 2-1   Liaoning Whowin FC
1990   Liaoning Whowin FC 2-1 e 1-1   Nissan FC
1989   Al-Sadd SC 1-0 e 2-3   Al-Rasheed Club
1988   Yomiuri FC Al-Hilal non presentado   Al-Hilal SFC
1987   Furukawa Electric Liguiña   Al-Hilal SFC
1986   Daewoo Royals 3-1   Al-Ahli SC

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar