Gato bravo

Felis silvestris silvestris
Gato bravo euroasiático,
gato montés euroasiático
Felis silvestris silvestris Luc Viatour.jpg
Gato montés europeo (Felis silvestris silvestris)
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Subclase: Theria
Infraclase: Placentalia
Orde: Carnivora
Suborde: Feliformia
Familia: Felidae
Subfamilia: Felinae
Xénero: Felis
Especie: F. silvestris
Subespecie: Felis silvestris silvestris
Schreber, 1775
Distribución de Felis silvestris silvestris en Galicia

Distribución de Felis silvestris silvestris en Galicia

O gato bravo, ou gato montés,[1][2] Felis silvestris silvestris, é un mamífero placentario da orde dos carnívoros e familia dos félidos moi parecido ao gato doméstico. Recibe tamén os nomes de gato do monte,[3] e gato fero.[3][4]

Felis silvestris silvestris é unha das das seis subespecies que na actualidade se recoñecen dentro da especie Felis silvestris.[5]

A subespecie Felis silvestris silvestris é a que habita en case toda Europa; Felis silvestris cretensis está restrinxida á illa de Creta,[6] e Felis silvestris lybica é a propia de África.[7]

DescriciónEditar

A subespecie foi descrita en 1775 polo médico, botánico e zoólogo alemán Johann Christian Daniel von Schreber, nun traballo publicado en Die Säugethiere.[8]

CaracterísticasEditar

Como xa se mencionou, o gato bravo é moi semellante ao gato doméstico, as diferenzas máis características son: o gato bravo é meirande ca o gato común, máis rexo, cunha cola grosa e peluda. A cabeza é máis larga, as orellas son pequenas e os ollos de cor ámbar ou averdada. A pelaxe agrisada, algo parda, con raias escuras por todo o corpo menos no ventre, que é de cor branca pardusca, ás veces con manchas negras.

A lonxitude da cabeza e do corpo está entre os 50 cm e os 80, e o rabo mide sobre os 25 cm e os 35. O seu peso é de 5 a 10 kg.

O gato bravo ten unha media de vida entre os 6 e 12 anos.

AlimentaciónEditar

O gato bravo é un animal nocturno e solitario. Habita nos bosques e montes.

É un animal carnívoro, que se alimenta de roedores, paxaros, anfibios, réptiles e algúns insectos. Estímase que ten unhas necesidades alimenticias duns 500 gramos ao día.

ReproduciónEditar

O gato bravo aparéase entre febreiro e marzo, é polígamo, polo que unha femia pode ser apareada por varios machos.

A xestación dura entre 63 e 69 días, e en abril ou maio comeza a época de parto, a femia dá a luz no interior do tobo a unha camada de entre 1 a 8 cachorros, aínda que o habitual é de 3 a 4. Os gatiños ao naceren non abren os ollos ata os 10-12 días, e son amamantados durante 4 semanas. Aos 3-4 meses independízanse, aínda que seguen cazando coa nai unha temporada. Aos 10 meses alcanzan a madureza sexual, podéndose reproducir na seguinte temporada de celo.

AmeazasEditar

En Europa o gato bravo está considerada unha especie en risco, unha das causas é que se está a mesturar co gato común.

NotasEditar

  1. gato no Dicionario da RAG.
  2. Nomes vulgares galegos en Léxico de xeografía, Universidade de Santiago de Compostela, 1996; Vocabulario de ciencias naturais, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1991; e Gran dicionario Xerais da lingua galega, Vigo, Xerais, 2009
  3. 3,0 3,1 gato do monte, en Ledo Cabido, Bieito, director (2004): Dicionario de galego. Vigo: Ir Indo Edicións. ISBN 84-7680-504-7.
  4. VV.AA. (1995): Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo I. Peixes, anfibios, réptiles e mamíferos. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega / Sociedade Galega de Historia Natural. ISBN 84-8717-289-X.
  5. Driscoll, C. A. et al. (28 de xuño de 2007). "The Near Eastern Origin of Cat Domestication". Science 317 (5837): 519–523. PMID 17600185. doi:10.1126/science.1139518. 
  6. Felis silvestris cretensis en MSW.
  7. Felis silvestris lybica en MSW.
  8. Schreber, J. C. D. (1778). "Die wilde Kaze" [O gato salvaxe]. Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur mit Beschreibungen (Dritter Theil). Erlangen: Expedition des Schreber'schen Säugthier- und des Esper'schen Schmetterlingswerkes. pp. 397–402. 

Véxase taménEditar