Abrir o menú principal

Enric Prat de la Riba

político español

Enric Prat de la Riba i Sarrà, nado en Castellterçol o 29 de novembro de 1870 e finado na mesma vila o 1 de agosto de 1917, foi un político catalán, primeiro presidente da Mancomunidade de Cataluña.

Enric Prat de la Riba
1908-01-25, Blanco y Negro, Enric Prat de la Riba.jpg
Nome completoEnric Prat de la Riba i Sarrà
Nacemento29 de novembro de 1870
 Castellterçol
Falecemento1 de agosto de 1917
 Castellterçol
SoterradoCamposanto de Montjuïc
NacionalidadeEspaña
Relixióncatolicismo
Alma máterUniversidade de Barcelona
Ocupaciónxornalista, ensaísta, político e avogado
PaiEsteve Prat de la Riba i Magarins
Cónxuxesen etiquetar
Coñecido/a porsen etiquetar, sen etiquetar e La nacionalitat catalana
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fixo estudos de Dereito que culminou, aos 24 anos de idade, na Universidade Central de Madrid. No ano 1887 ingresa no Centro Escolar Catalanista, onde xurdiu unha das primeiras definicións do catalanismo. Terá cargos de responsabilidade na Unión Catalanista.

No ano 1892 será secretario da asemblea que redacta as Bases de Manresa, documento que sentaba os alicerces da devolución das Constitucións catalás.

Será presidente da Deputación de Barcelona e como tal o 18 de xuño de 1907 fundará o Instituto de Estudos Cataláns. Impulsou a creación da Mancomunidade de Cataluña da cal será o primeiro presidente, desde o 6 de abril de 1914, ata a súa morte.

Como dinamizador catalanista, elaborará manifestos da Unión Catalanista, entre os que destaca o "Missatge al Rei dels Hel·lens" (Mensaxe para o rei dos gregos) o ano 1897. Como divulgador e pensador catalanista escribiu o Compendio da doutrina catalanista ou o Compendio da Historia de Cataluña, e impulsará o diario La Renaixença (O Renacemento).

Desde 1899 impulsa unha corrente catalanista política, primeiro no Centro Nacional Catalán e despois na Lliga Regionalista (Liga Rexionalista).

É autor tamén de La Nacionalitat Catalana (1906) (1906), considerada a obra máis importante do catalanismo político. Apoiou o intervencionismo da Lliga na política española; exemplo delo fora a redacción do manifesto Per Catalunya i per l’Espanya Gran (1916) (Por Cataluña e pola España Grande).