Diego Armando Maradona

futbolista arxentino
(Redirixido desde "Diego Maradona")

Diego Armando Maradona Franco, nado en Lanús (Buenos Aires) o 30 de outubro de 1960 e finado en Tigre o 25 de novembro de 2020,[1] foi un futbolista e adestrador de fútbol arxentino. Xogaba de centrocampista ou dianteiro e foi internacional coa selección arxentina. Alcumado "El Diez" e "El Pelusa", entre outros, está considerado como un dos mellores xogadores da historia deste deporte,[2][3] sendo elixido o mellor xogador do século XX nunha votación realizada no sitio web da FIFA.[4]

Diego Maradona
Maradona-Mundial 86 con la copa.JPG
Información persoal
Nome Diego Armando Maradona Franco
Nacido 30 de outubro de 1960
Lugar Lanús
Falecido 25 de novembro de 2020
Lugar Dique Luján
Altura 165 centímetros
Posición Medio ofensivo / Segunda punta
Información de club
Club actual Gimnasia de La Plata (adestrador)
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
1976–1981 Argentinos Juniors 167 (116)
1981–1982 Boca Juniors 40 (28)
1982–1984 Barcelona 36 (22)
1984–1991 Napoli 188 (81)
1992–1993 Sevilla 26 (5)
1993–1994 Newell's Old Boys 5 (0)
1995–1997 Boca Juniors 30 (7)
Total 491 (259)
Selección nacional
1977–1979 Arxentina sub-20 24 (13)
1977–1994 Arxentina 91 (34)
Adestrador
1994 Textil Mandiyú
1995 Racing Club
2008–2010 Argentina
2011–2012 Al-Wasl
2013–2017 Deportivo Riestra (asistente)
2017–2018 Fujairah
2018–2019 Dorados de Sinaloa
2019–2020 Gimnasia de La Plata
Partidos e goles só en liga doméstica.

editar datos en Wikidata ]

Ao longo da súa vida Maradona conseguiu importantes logros deportivos tanto coa selección Arxentina, coa que conseguiu a Copa Mundial de Fútbol de 1986, como con algúns dos clubs nos que xogou. Os seus logros deportivos víronse moitas veces contrastados pola súa adicción ás drogas e polos diversos feitos xudiciais nos que se viu involucrado.

Finou, sorpresivamente, o 25 de novembro do 2020 na súa residencia particular por mor dun paro cardiorespiratorio tras ser dado de alta nunha clínica de Buenos aires onde fora ingresado de urxencia ao serlle diagnosticado un hematoma subdural polo que foi operado.[5]

TraxectoriaEditar

OrixeEditar

Naceu o 30 de outubro de 1960 na provincia arxentina de Lanús, fillo de Diego Maradona e Dalma Salvadora Franco. Ten ascendencia croata e galega, pois en 1745 Francisco Fernández de Maradona, nado en Arante (Ribadeo), emigrou á Arxentina[6][7], afincándose en San Juan de Cuyo, onde casou con Francisca Arias de Molina, comezando así a saga dos Maradona arxentinos[8][9].

ComezosEditar

Criouse en Villa Fiorito, unha localidade sita no sur de Buenos Aires. O seu primeiro contacto co mundo do fútbol foi en 1969, cando realizou unha proba para entrar no club de fútbol Los Cebollitas.

Con 12 anos xogou algúns partidos coas divisións inferiores de Argentinos Juniors. Para que isto sucedera o adestrador debía mentir sobre a súa idade, xa que non alcanzaba a mínima disposta polo regulamento, e cando comezou a ser coñecido inscribiuno con outro nome. O seu paso polas categorías inferiores foi moi curto, xa que antes de cumprir os 16 anos debutou no primeiro equipo de Argentinos Juniors.

No fútbol arxentinoEditar

O seu debut na Primeira División Arxentina produciuse o 20 de outubro de 1976, nun partido do Campionato Metropolitano, oportunidade na que o seu equipo Argentinos Juniors perdeu ante Talleres de Córdoba por 1-0. Saíu ao campo remprazando a Rubén Aníbal Giacobetti a poucos de comezar o segundo tempo, coa camiseta número 16. Na primeira xogada na que participou realizou un "caño" -pasar a pelota entre as pernas do contrario- que provocou o entusiamo dos siareiros locais. Lembrando esa tarde, Maradona, ten afirmado: "Ese día toquei o ceo coas mans".[10][11]

O mes seguinte, o día 14 de novembro, converteu o seu primeiro gol contra San Lorenzo de Mar de Prata.[12] Aos 16 anos foi convocado pola Selección arxentina, e en 1979 foi elixido como mellor xogador suramericano do ano, despois de gañar o Mundial Xuvenil do Xapón, onde anotou un tanto no partido definitorio fronte á Unión Soviética, que finalizou coa vitoria Arxentina por 3-1. Logo foi elixido como o mellor xogador do Mundial.

Foi o máximo goleador dos torneos Metropolitano 1978, Metropolitano e Nacional 1979, Metropolitano e Nacional 1980; todos coa camiseta de Argentinos Juniors. Isto outorgoulle un récord no fútbol arxentino, é o único xogador que conseguiu consagrarse goleador do torneo en cinco ocasións. O seu primeiro gol coa Selección arxentina marcouno o 2 de xuño de 1979 fronte a Escocia en Glasgow, onde o seu equipo venceu o local por 3 a 1. Mentres o seu renome medraba no mundo, na Arxentina os seus dereitos federativos foron adquiridos por Boca Juniors. Debutou o 22 de febreiro de 1981 e marcou dous goles fronte a Talleres de Córdoba, aínda que desta vez vingouse e o seu equipo superou o seu rival por 4-1. Ese ano gañou o torneo Metropolitano coa condución táctica de Silvio Marzolini. En Boca Juniors xogou 40 partidos e marcou 28 goles.

Paso polo F.C. BarcelonaEditar

Trala súa participación no Mundial de Fútbol de 1982 celebrado en España, na que a Selección arxentina se hospedou en Barcelona, Maradona foi vendido ao Fútbol Club Barcelona que pagou 1.200 millóns de pesetas a Boca Juniors, cifra ata ese momento inaudita por un xogador no mercado mundial. O primeiro partido oficial de Maradona co Barcelona foi o 4 de setembro de 1982, onde, pese a que converteu un tanto, o seu equipo caeu co Valencia por 2-1. En decembro de 1982, tendo disputado 13 partidos da Liga, e marcado 6 goles, detectóuselle hepatite, razón pola que tivo que abandonar os campos por tres meses. Reapareceu o 12 de marzo de 1983, nun partido contra o Betis, pero o FC Barcelona non puido xa aspirar á Liga, e soamente conseguiu a cuarta posición, quedando a seis puntos do campión, o Athletic de Bilbao. Maradona disputou 20 partidos de liga e anotou un total de 11 goles.

O 26 de xuño gañou a Copa da Liga, tamén fronte ao Real Madrid, sendo Maradona o autor dun gol en cada un dos dous partidos da final. O gol anotado por Maradona no Estadio Santiago Bernabéu, e que supuxo a vitoria barcelonista, provocou a ovación do público madridista, que recoñeceu a beleza do gol pese a ser marcado polo conxunto rival. A temporada 1983-84 empezou moi mal para Maradona. O 24 de setembro de 1983 enfrontáronse no Camp Nou o FC Barcelona e o Athletic de Bilbao, e Maradouna mancouse rompendo o noelo da perna esquerda. Só puido xogar 16 partidos aquela temporada, nos que marcou un total de once goles. A final da Copa do Rei, disputada no Estadio Santiago Bernabéu de Madrid o 5 de maio de 1984, enfrontaba o Barcelona co Athletic de Bilbao, o vixente campión de Liga. Gañou o Athletic de Bilbao por 1 a 0, pero cando o árbitro pitou o final do partido, Maradona agrediu a un xogador do Athletic e os xogadores de ambos os equipos leáronse nunha liorta. Tralo escándalo orixinado, varios xogadores foron fortemente sancionados e a Federación Española de Fútbol impuxo a Maradona unha sanción de tres meses sen poder xogar nas competicións españolas.

PersoalEditar

Os seus irmáns Hugo Hernán e Lalo tamén foron futbolistas.

PalmarésEditar

Campionatos nacionaisEditar

Campionatos internacionaisEditar

Participacións nos mundiaisEditar

Distincións individuaisEditar

NotasEditar

  1. "Morre Diego Armando Maradona". Nós Diario. 25 de novembro de 2020. Consultado o 25 de novembro de 2020. 
  2. Redacción (29 de setembro de 2020). "Los mejores futbolistas de todos los tiempos". 20minutos.es (en castelán). Consultado o 26 de novembro de 2020. 
  3. Hirschbrand, Gaston (29 de xullo de 2017). "Los 100 mejores jugadores de la historia del fútbol". 90min.com (en castelán). Consultado o 26 de novembro de 2020. 
  4. "FIFA Player of the Century" [Xogador do Século da FIFA] (PDF). touri.com. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 26 de abril de 2012. Consultado o 29 de xuño de 2020. 
  5. Redacción (26 de novembro de 2020). "Muere Maradona a los 60 años tras sufrir un paro cardíaco en su casa". lainformacion.com (en castelán). Consultado o 26 de outubro de 2020. 
  6. "Diego Armando Maradona de ascendencia croata y gallega". My Heritage Blog. 2010. Consultado o 28/11/2020. 
  7. Seijas Vázquez, Eduardo (2005). Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada. XXVII. Ed. El Progreso. p. 233. ISBN 84-87804-23-3. 
  8. Rodríguez, Salvador (2019). En las rendijas de la memoria. Punto Rojo Libros S.L. pp. 117–118. ISBN 978-84-17878-74-0. 
  9. Fernández López, María Concepción (2004). "Un Apellido de Lugo : Maradona". Evohé. 13-14: 56–57. 
  10. Maradona (2000), p. 26
  11. Redacción (10 de abril de 2013). "Diego, el de Argentinos". clarin.com (en castelán). Consultado o 26 de novembro de 2020. 
  12. Álvarez, Juan Miguel (10 de xuño de 2018). "El error sobre un gol histórico de Maradona". lacapitalmdp.com (en castelán). Consultado o 26 de novembro de 2020. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar