Abrir o menú principal

Desiderio de Lombardía (nace sobre 710 – morre máis ou menos en 774), duque longobardo de Tuscia, cualificado igualmente por veces como «duque de Istria», é o derradeiro rei dos longobardos de Italia (757774). 752-756. Aistolfo, rei dos longobardos, morreu sen fillos, Desiderio xunta un axército e forza a Ratchis, irmán de Aistolfo, a lle ceder os seus dereitos, 757. Logo ataca ao Papa Estevo II; pero foi rexeitado por Pipino o Breve. En 770, entrega a súa filla a Carlomagno esperando ter nese príncipe un aliado seguro; pero desde o ano seguinte, tivo que soportar o ver á súa filla repudiada, e en 773 os seus propios estados foron invadidos polo seu xenro, ao que chamara o Papa Adrián I, ameazado polos longobardos. Vencido polos francos de Carlomagno, cercado e preso en Pavía, capital longobarda, capitula en marzo de 774 antes de ser enviado ao mosteiro de Corbia (Picardía actual) ou de Liexa ata o fin dos seus días, se cadra sobre 786.

Desiderio
FLAVIO DESIDERIO DE PLATONI, REY DE ITALIA.jpg
Nacementoc. 710
 Brescia
Falecementoc. 786
 Liexa
NacionalidadeReino longobardo
Relixióncatolicismo
Ocupaciónmonarca
CónxuxeAnsa
FillosAnselperga, Adelperga da Lombardia, Liutberga da Lombardia, Desiderata, Adelchis e Gerberge de Lombardia
editar datos en Wikidata ]

XenealoxíaEditar

Desiderio de Lombardía, casa con Ansia (ou Ansa)

  │
  ├─ Gerberga 
  │  casa en 768 con Carlomán I (cf. Carolinxios)
  │
  ├─ «Desiderada»: repudiada por Carlomagno antes de 771
  │  casa en 770 con Carlomagno (cf. Carolinxios)
  │
  ├─ Adelchis († 788): expulsado de Italia por Carlomagno en 774 ou 775, refúxiase en Bizancio.
  │  
  |_ Liutberga de Lombardía. 
     Casa con Tasilon III de Baviera (cf. Agilolfing)

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Reino longobardo

Segue a:
Ratchis
Desiderio
Precede a:
Conquista carolinxia