Carlos III de Nápoles

Carlos II de Hungría e III de Nápoles o Breve, nado en 1345 e finado en Visegrád, Hungría, en 1386, foi conde de Provenza e rei de Nápoles e titular de Xerusalén (1381 - 1386), príncipe de Aquilea (1383 - 1386) e rei de Hungría (1385 - 1386).

Carlos III de Nápoles
Charles III of Naples (head).jpg
Nacemento1345
 Corigliano Calabro
Falecemento24 de febreiro de 1386
 Visegrád
SoterradoSzékesfehérvár
NacionalidadeReino de Nápoles
EtniaPobo francés
Ocupaciónpolítico
PaiLouis of Durazzo, Count of Gravina
NaiMargaret of San Severino
CónxuxeMargarida de Durazzo
FillosJoana II de Nápoles e Ladislau de Nápoles
editar datos en Wikidata ]
Carlos III de Nápoles. Miniatura húngara de 1488
Escudo do Reino de Nápoles baixo o poder da rama de Anjou-Durazzo

TraxectoriaEditar

Orixes familiaresEditar

Fillo de Luís Durazzo e da súa muller Margarida Sanseverino, descendía por liña paterna do rei Carlos II de Nápoles, de quen Carlos III era bisneto.

Ascensión ao trono napolitanoEditar

Como neto de Carlos II de Nápoles, Carlos III era o primo segundo da raíña Xoana I de Nápoles. Esta adoptouno como fillo, xa que era o único varón da liña anxevina de Nápoles. Xoana I estivo profundamente namorada del durante toda a vida, pero este nunca lle correspondeu. Con todo, en 1369 Xoana nomeouno herdeiro do trono napolitano.

Debido ao enfrontamento entre Xoana I e o Papa Urbano VI, que consideraba Nápoles como feudo papal, Xoana I apoiou a Clemente VII durante o Cisma de Occidente e foi destronada en 1381 e cedeu o reino a Carlos III[1]. Comezou a guerra da Unión de Aix, marchando cara ao reino de Nápoles cun exército húngaro, derrotou ao rei consorte Otón IV de Brunswick e cercou a cidade, ata capturar á raíña o mesmo ano 1381[2].

Non obstante, unha complicación se interpuxo no seu camiño ao trono real. Xoana I, antes de morrer en 1382, nomeou un novo herdeiro: así adoptou o conde de Anjou, Luís I de Anjou. Este tomou posesión dos condados de Provenza e Forcalquier e marchou cara a Nápoles para demandar o reino. Á súa chegada, con todo, foi derrotado por Carlos III.

Ascenso ao trono húngaroEditar

Á morte de Luís I de Hungría, Carlos III reclamou o trono húngaro como o varón máis vello da dinastía anxevina, e expulsou do trono a María I de Hungría, filla de Luís I, en decembro de 1385. Con todo, a raíña viúva organizou unha trama para asasinar a Carlos en Visegrad o 24 de febreiro de 1386.

Matrimonio e descendentesEditar

En febreiro de 1369 casou coa súa curmá Margarida de Durazzo, filla de Carlos Durazzo e María de Nápoles. Margarida era neta por liña paterna e bisneta por liña materna de Carlos II de Nápoles. Desta unión naceron tres nenos:

Foi enterrado en Belgrado. O seu fillo Ladislao sucedeuno no Reino de Nápoles, mentres que os rexentes de María I de Hungría a reinstauraron como raíña de Hungría.

NotasEditar

  1. The Shorter Cambridge Medieval History (en anglès). p. 954.  |first1= sen |last1= in Authors list (Axuda)
  2. Istoria civile del Regno di Napoli (en italià). M. Lombardi. 1865. p. 497-498.  |first1= sen |last1= in Authors list (Axuda)