Abrir o menú principal

Carlos Gardel, nado en Tacuarembó ou Tolosa o 11 de decembro de 1890 e finado en Medellín o 24 de xuño de 1935, foi o mais famoso dos cantantes do tango arxentino, país ao cal chegou aos dous anos de idade.

Carlos Gardel
Gardel color.jpg
Fotografía de Gardel
Nome completoCharles Romuald Gardès,[1] (castelanizado, segundo o seu testamento ológrafo,[2] Carlos Romualdo Gardes).
AliasEl Zorzal Criollo, El Morocho del Abasto, El Mago, El Rey del Tango, El Mudo
Nacemento11 de decembro de 1890 ou de 1887
OrixeTolosa, Francia e Tacuarembó
Falecemento24 de xuño de 1935
Medellín, Flag of Colombia.svg Colombia
 Medellín
OcupaciónCantante, compositor
XéneroTango, Milonga
Instrumento(s)Voz, guitarra
Tipo de vozsolista
Selo(s) discográfico(s)1912 - Columbia / 1917 - Odeón / RCA Victor - 1935
editar datos en Wikidata ]
Por una cabeza
.
Busto de Carlos Gardel en Vigo.
Estatua de Carlos Gardel (Buenos Aires).
Fileteado Elvio Gervasi Gardel.jpg

TraxectoriaEditar

Existe controversia sobre o lugar do seu nacemento. Algúns sustentan que Gardel naceu no interior do Uruguai no departamento de Tacuarembó, baseándose nalgúns documentos e materiais xornalísticos da época. Outros din que Gardel tería nacido na cidade francesa de Tolosa como Charles Romuald Gardès, fillo de pai ignorado e de Berthe Gardès (1865-1943). Gardel era esquivo sobre o tema e cando lle preguntaban dicía: "Nacín en Bos Aires aos dous anos e medio de idade". Curiosamente, desde o 14 de abril de 1937 o goberno uruguaio, coa participación do Ministerio de Asuntos Exteriores confirmou oficialmente, a través da Xustiza, a orixe francesa de Carlos Gardel antes de declarar a súa nai Berthe du Gard herdeiro do seu fillo, nomeado ou no rexistro de inventario, como Charles Gardes ou Carlos Gardel.[3]

Cantante e actor célebre en toda a América Latina pola divulgación do tango. Iníciase como cantante aínda novo co nome artístico de El Morocho, presentándose en cafés dos suburbios da capital arxentina. A súa primeira interpretación formal é no Teatro Nacional de Corrientes, no cal tamén se presenta José Razzano, con quen forma unha compañía por varios anos. Pola sensualidade da súa voz, a cal se prestaba moi ben á interpretación da milonga – xénero precursor do tango – volveuse coñecido a partir de "Mi noche triste" (1917).

O 24 de xuño de 1935, Carlos Gardel morreu nun accidente de avión durante unha xira, en Medellín, en Colombia, viaxaba de Bogotá a Cali nun trimotor F-31 da compañía SACO. Feita escala en Medellín, o avión percorreu a pista para alzar o voo, pero apenas engalara precipitouse a terra, chocando con outro avión alemán que esperaba a túa vez, incendiándose os dous. Os seus restos mortais encóntranse ata hoxe no Cemiterio de la Chacarita na capital arxentina.

Carreira musicalEditar

Gravou máis de novecentas cancións, entre tangos, fox-trots, fados, pasodobles e musicas folclóricas, vendendo millares de discos na América Latina e Europa. Foi unha das primordiais influencias de Amália Rodrigues.

Entre as súas interpretacións máis famosas están:

  • Mi noche triste (1917)
  • Desdén (1930)
  • Tomo y Obligo (1931)
  • Lejana Tierra Mía (1932)
  • Silencio (1932)
  • Amores de Estudiante (1933)
  • Golondrina (1933)
  • Melodía de Arrabal (1933)
  • Guitarra Guitarra Mía (1933)
  • Cuesta Abajo (1934)
  • Mi Buenos Aires Querido (1934)
  • Soledad (1934)
  • Volver (1934)
  • Por Una Cabeza (1935)
  • Sus Ojos se Cerraron (1935)
  • Volvió una Noche (1935)
  • El Día Que me Quieras (1935)

Carreira cinematográficaEditar

Traballou como actor nalgúns filmes para a Paramount, entre eles:

  • Flor de Durazno (1917) (filme mudo)
  • Encuadre de Canciones (1930) (primeiro filme falado de Sudamérica)
  • Luces de Buenos Aires (1931) (filmado en París)
  • La Casa es Seria (1931)
  • Espérame (1932)
  • Melodía de Arrabal (1932)
  • Cuesta Abajo (1934)
  • El Tango en Broadway (1934)
  • El Día Que Me Quieras (1935)
  • Tango Bar (1935)
  • The Big Broadcast Of (1936)

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar