Bruno Latour, nado en Beaune o 22 de xuño de 1947 é un filósofo da ciencia, antropólogo e sociólogo francés.[1] É recoñecido especialmente polo seu traballo no campo dos estudos da ciencia e da tecnoloxía (STS).[2] Tras dar clases na École des Mines de París (Centre de Sociologie de l'Innovation) entre 1982 e 2006, converteuse en profesor do Institut d'études politiques de París (2006–2017), onde foi o director científico do Sciences Po Medialab. Retirouse de varias actividades da universidade en 2017.[3] Foi tamén Centennial Professor na Escola de Economía de Londres.[4][5]

Bruno Latour
Bruno Latour in Taiwan P1250394 (cropped).jpg
Nacemento22 de xuño de 1947
 Beaune
NacionalidadeFrancia
RelixiónIgrexa católica
Alma máterTours University e École des hautes études en sciences sociales
Ocupaciónantropólogo, sociólogo, catedrático de universidade e escritor
PremiosCabaleiro da Lexión de Honra, Prêmio Comemorativo Internacional Holberg, Albertus-Magnus professorate, Siegfried Unseld Preis, John Desmond Bernal Prize, Oficial da Ordem Nacional do Mérito, Prix Roberval, doutor honoris causa, doutor honoris causa, doutor honoris causa, doutor honoris causa, doutor honoris causa, doutor honoris causa, Ofiacial da Orde das Palmas Académicas e prix Raymond-de-Boyer-de-Sainte-Suzanne
editar datos en Wikidata ]

Latour é máis coñecido polos seus libros Nous n'avons jamais été modernes : Essai d'anthropologie symétrique (1991), Laboratory Life (con Steve Woolgar, 1979) e Science in Action (1987).[6] Aínda que os seus estudos sobre a práctica científica estiveron nun momento asociados coas achegas do construcionismo social[6] á filosofía da ciencia, Latour diverxeu significativamente destas achegas. É coñecido por renunciar á división subxectivo/obxectivo e redesenvolver a contribución do traballo práctico.[1] Latour dixo en 2017 que estaba interesado en axudar a reconstruír a confianza na ciencia e que algunhas das autoridades da ciencia necesitaban ser reconquistadas.[7] Xunto con Michel Callon e John Law, Latour é un dos principais desenvolvedores da teoría do actor-rede (ANT), unha achega construcionista influída pola etnometodoloxía de Harold Garfinkel, a semiótica xenerativa de Algirdas Julien Greimas, e a socioloxía do rival de Émile Durkheim, Gabriel Tarde.

As monografías de Latour valéronlle o décimo posto entreo os autores máis citados nas humanidades e as ciencias sociais en 2007.[8]

TraxectoriaEditar

Bruno Latour naceu en Beaune, Francia, en 1947. Estudou filosofía baixo a influencia de Michel Serres. Interesado pola antropoloxía, ingresou no Institut de Recherche pour le Développement e realizou o seu traballo de campo en Abidjan (Costa do Marfil). Despois amosou interese pola actividade científica.[9] Como resultado dunha investigación etnográfica no Instituto Salk (La Jolla, California), publicou en 1979 Laboratory Life, que coescribiu con Steve Woolgar.

En 1984 publicou Les Microbes: Guerre Et Paix, un repaso da vida e a obra de Louis Pasteur e o seu descubrimento dos microbios. En adiante, os seus libros foron fundamentalmente teóricos (Science in Action, Pandora's Hope: An Essay on the Reality of Science Studies, onde expón o fenómeno da caixanegrización), sendo un pensador clave da teoría do actor-rede.

Latour foi tamén organizador de exposición de arte de éxito no Zentrum für Kunst und Medientechnologie en Karlsruhe, Alemaña, incluídas "Iconoclash" (2002) e "Making Things Public" (2005). En 2005 recibiu a cátedra Spinoza de Filosofía da Universidade de Amsterdam.[10]

Premios e honrasEditar

Foi nomeado doutor honoris causa polas universidades de Lund, Lausanne e Montreal e recibiu a medalla de honor do Instituto de Estudos Avanzados da Universidade de Boloña.[9] En 2013 foille concedido o Premio Holberg.[9]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 Wheeler, Will. Bruno Latour: Documenting Human and Nonhuman Associations Critical Theory for Library and Information Science. Libraries Unlimited, 2010, p. 189.
  2. Steve Fuller, "Science and Technology Studies", en The Knowledge book. Key concepts in philosophy, science and culture, Acumen (UK) e McGill-Queens University Press (NA), 2007, p. 153.
  3. "Biography" Bruno Latour's official website
  4. "Bruno Latour, Instructor - Coursera". Coursera. Consultado o 17 de maio de 2018. 
  5. Dame, ENR/PAZ // Marketing Communications: Web // University of Notre. "Bruno Latour // Events // Department of English // University of Notre Dame". english.nd.edu. Consultado o 17 de maio de 2018. 
  6. 6,0 6,1 Heather Vidmar-McEwen,"Anthropologists biographies: Bruno Latour", "Anthropologists biographies: Bruno Latour", Indiana University Anthropology Department
  7. Frazier, Kendrick (2018). "'Science Wars' Veteran Latour Now Wants to Help Rebuild Trust in Science". Skeptical Inquirer 42 (1): 7. 
  8. "The most cited authors of books in the humanities". timeshighereducation.co.uk. 26 de marzo de 2009. Consultado o 16 de novembro de 2009. 
  9. 9,0 9,1 9,2 Biografía de Bruno Latour na súa páxina web oficial.
  10. Amsterdam, Universiteit van. "The Spinoza Chair - Philosophy - University of Amsterdam". www.uva.nl. Consultado o 17 de maio de 2018. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar