Benoît Mandelbrot

Benoît Mandelbrot, nado en Varsovia (Polonia) o 20 de novembro de 1924 e finado en Cambridge (Massachusetts) o 14 de outubro de 2010[1] foi un matemático franco-estadounidense, coñecido polos seus traballos sobre os fractais. Está considerado o principal responsable da auxe deste campo das matemáticas dende os inicios da década de 1970, así como da súa popularidade ao empregar o ordenador para trazar os exemplos máis coñecidos da xeometría fractal.

Infotaula de personaBenoît Mandelbrot

Benoît Mandelbrot
Nome orixinal(fr) Benoît B. Mandelbrot
(fr) Benoît Mandelbrot Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento20 de novembro de 1924
Varsovia (Polonia) Editar o valor em Wikidata
Morte(14 de outubro de 2010 (85 anos)
Cambridge Estados Unidos de América Estados Unidos
Causa da morteMorte natural Editar o valor em Wikidata (Cancro de páncreas Editar o valor em Wikidata)
Lugar de sepulturaGrove Street Cemetery (pt) Traducir, 30 Pine Ave 41°18′55″N 72°55′43″O / 41.315191, -72.928495 Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadePolaco, francés, estadounidense
EducaciónUniversidade de París - matemáticas (–1952)
Instituto Tecnolóxico de California - Aeronáutica (1947–1949)
Escola Politécnica (pt) Traducir - enxeñaría (1945–1947)
Lycée du Parc (pt) Traducir (1944–1944) Editar o valor em Wikidata
Tese académicaContribution à la théorie mathématique des communications (en) Traducir Editar o valor em Wikidata (1952 Editar o valor em Wikidata)
Director de tesePaul Lévy Editar o valor em Wikidata
Coñecido porFractais
Actividade
Campo de traballoMatemática, aerodinámica
Ocupaciónmatemático , escritor , informático teórico , enxeñeiro , científico , economista , catedrático , profesor universitario Editar o valor em Wikidata
EmpregadorPacific Northwest National Laboratory (en) Traducir (2005–)
Universidade Yale (1987–)
IBM (1958–1987)
Centre national de la recherche scientifique (1954–1958)
Institute for Advanced Study (1953–1954)
Universidad de Lille (pt) Traducir (1952–1953) Editar o valor em Wikidata
Membro de
ProfesoresGaston Julia (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
AlumnosEugene Fama (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua francesa e lingua inglesa Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables
DoutorandoLaurent Calvet
Eugene Fama
Ken Musgrave
Murad Taqqu
Daniel Zajdenweber
Arquivos en
Familia
CónxuxeAliette Kagan
ParentesSzolem Mandelbrojt (pt) Traducir (tio paterno (pt) Traducir) Editar o valor em Wikidata
Premios
Harvey Prize (1989)
Wolf Prize (1993)
Japan Prize (2003)
Franklin Medal
Lexión de Honor

Páxina webusers.math.yale.edu… Editar o valor em Wikidata
IMDB: nm0541707 TED: benoit_mandelbrot WikiTree: Mandelbrot-1 Find a Grave: 154577154 Editar o valor em Wikidata

Traxectoria editar

Mandelbrot naceu en Polonia nunha familia xudía culta de orixe lituana e foi introducido no mundo das matemáticas grazas aos seus dous tíos.

Cando a súa familia emigrou a Francia en 1936, o seu tío Szolem Mandelbrot, profesor de matemáticas no Collège de France e sucesor de Hadamard neste posto, tomou a responsabilidade da súa educación. Despois de realizar os seus estudos na Universidade de Lión ingresou na École polytechnique en 1944 baixo a dirección de Paul Lévy, quen tamén o influíu fortemente. Doutorouse en matemáticas pola Universidade de París en 1952. Posteriormente marchou ao MIT e logo ao Instituto de Estudos Avanzados de Princeton, onde foi o último estudante de posgrao a cargo de John von Neumann. Foi profesor de economía en Harvard, de enxeñería en Yale, de fisioloxía no Albert Einstein College de Medicina e de matemáticas en París e Xenebra. Dende 1958 traballou en IBM no Centro de Investigacións Thomas B. Watson de Nova York.

En 1967 publicou na revista Science o artigo «Canto mide a costa de Gran Bretaña?», onde a partir do paradoxo do litoral expuxo as súas primeiras ideas sobre os fractais.[2]

Logros científicos editar

Mandelbrot foi o principal creador da Xeometría Fractal, en canto se refire ao impacto desta disciplina na concepción e interpretación dos obxectos da natureza. En 1982 publicou o seu libro Fractal Geometry of Nature, no que explicaba as súas investigacións neste campo. A xeometría fractal distínguese por unha aproximación máis abstracta á dimensión da que caracteriza a xeometría convencional.

Interesouse por cuestións que nunca antes preocuparan aos científicos, como os padróns polos que se rexen a rugosidade ou as fendas e fisuras da natureza.

Sostivo que en moitos aspectos os fractais son máis naturais, e polo tanto mellor comprendidos intuitivamente polo ser humano, que os obxectos baseados na xeometría euclidiana, que foran suavizados artificialmente:

As nubes non son esferas, as montañas non son conos, as costas non son círculos e as cortizas das árbores non son lisas, nin os lóstregos viaxan nunha liña recta.
Mandelbrot, no seu libro Introduction to The Fractal Geometry of Nature

Controversias editar

Mandelbrot criticou a sobrevaloración das matemáticas baseadas na análise alxébrica dende o século XIX e outorgou igual importancia á xeometría e á análise matemática visual, análise para a que el estaba especialmente dotado, sobre a que mantivo que se fixeron logros igual ou máis importantes cós dos antigos gregos ou Leonardo da Vinci. Esta visión pouco ortodoxa provocou duras críticas por parte de matemáticos máis 'puros', especialmente ao inicio da súa carreira.

Conxunto de Mandelbrot editar

O conxunto de Mandelbrot é un conxunto matemático de puntos no plano complexo, que ten un bordo que é un fractal. Este conxunto defínese no plano complexo como:

Sexa c un número complexo calquera. A partir de c, constrúese unha sucesión por indución:

 

Se esta sucesión queda limitada, entón dise que c pertence ao conxunto de Mandelbrot, e se non, queda excluído do mesmo.

Representacións do conxunto de Mandelbrot editar

Notas editar

  1. Hoffman, Jascha (16 de outubro de 2010). "Benoit Mandelbrot, Mathematician, Dies at 85". The New York Times (en inglés). Consultado o 16 de outubro de 2010. 
  2. Mandelbrot, Benoit (1967-05-05). "How Long Is the Coast of Britain? Statistical Self-Similarity and Fractional Dimension". Science (en inglés) 156 (3775): 636–638. ISSN 0036-8075. doi:10.1126/science.156.3775.636. 

Véxase tamén editar

Outros artigos editar

Ligazóns externas editar