Tahira Tahirova

Tahira Akbar qizi Tahirova (en azarí: Tahirə Əkbər qızı Tahirova, en ruso: Таи́ра Акпе́ровна Таи́рова), nada o 7 de novembro de 1913 e finada o 26 de outubro de 1991, foi unha política e diplomática soviética. Traballou como Ministra de Asuntos Exteriores da República Socialista Soviética de Acerbaixán de 1959 a 1983.[1]

Tahira Tahirova
Nacemento7 de novembro de 1913
 Baýramaly
Falecemento26 de outubro de 1991
 Bakú
SoterradaAlley of Honor e II Alley of Honor (Azerbaijan)
NacionalidadeAcerbaixán e Turkmenistán
Alma máterAzerbaijan State Oil and Industrial University e Academia Diplomática do Ministério dos Negócios Estrangeiros da Federação Russa
Ocupacióndiplomática, política e sindicalista
PremiosOrde de Lenin, Bandeira Vermella do Traballo e Orde da Insignia de Honra
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Tahirova naceu o 7 de novembro de 1913 en Bayram-Ali (actualmente en Turkmenistán). Despois de graduarse na Universidade Estatal do Petróleo e Industria de Acerbaixán (entón Instituto de Industria de Acerbaixán) en 1935, converteuse na primeira muller profesional acerbaixana en obter un título de educación superior relacionado coa industria petroleira. En 1940, foi nomeada directora do Instituto de Investigacións Científicas de Acerbaixán. A partir de 1942, traballou no Comité Central do Partido Comunista de Acerbaixán e estivo a cargo de entregar as subministracións de petróleo necesarias para o Exército Soviético que loitaba contra o inimigo na fronte durante a Segunda Guerra Mundial. En 1949, comezou a impartir cursos sobre exploración e desenvolvemento de pozos de petróleo na Academia de Petróleo de Acerbaixán e en 1953 obtivo o seu doutoramento.

A partir de 1954, Tahirova ocupou varios postos de alto rango no Consello da Unión de Traballadores de Acerbaixán, Consello de Ministros da República Socialista Soviética de Acerbaixán.[2] En 1957, foi nomeada Ministra de Asuntos Exteriores da República Socialista Soviética de Acerbaixán.[3] Con todo, o seu traballo non comezou até 1959 cando se graduou da Academia Diplomática do Ministerio de Asuntos Exteriores da URSS. De acordo coas leis soviéticas da época, o Ministro de Asuntos Exteriores dunha república unida tamén estaba a cargo doutras funcións gobernamentais. Durante o seu mandato, logrou a separación de funcións e, a petición súa, foi relevada dos seus cargos adicionais dentro do goberno en 1968 e comprometeuse completamente co servizo diplomático. Tahirova é coñecida por levar máis diplomáticos acerbaixanos ao servizo exterior da Unión Soviética e a academia diplomática do Ministerio de Asuntos Exteriores. Con frecuencia foi membro de equipos diplomáticos soviéticos nas sesións da Asemblea Xeral da ONU.[1] Ademais diso, como mediadora, Tahirova dirixiu o equipo de pacificación soviético durante a guerra Irán-Iraq de 1980-1988.[4]

Tahirova faleceu o 26 de outubro de 1991.[1][5] Foi sepultada na Avenida do Cemiterio dos Honrados.[4]

PremiosEditar

En 1976, Tahirova foi galardoada coa Orde da Amizade dos Pobos pola súa contribución especial ao Ministerio de Asuntos Exteriores da URSS, así como coa Orde da Bandeira Vermella do Traballo, a Orde de Lenin e a Orde da Insignia de Honra.[4] Falaba turco, inglés e ruso con fluidez.[1]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 "Ministers of Foreign Affairs of Azerbaijan. Tahira Tahirova". Consultado o 2010-07-08. 
  2. "Biographies. Tahira Tahirova". Arquivado dende o orixinal o 06 de xullo de 2011. Consultado o 2010-07-08. 
  3. "Azerbaijan Portal. The history of the Ministry". Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2011. Consultado o 2010-07-08. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Galina Mikeladze (2008-03-08). "Женщины Азербайджана: Ханум-министр Таира Таирова" [Women of Azerbaijan: The Minister Tahira Tahirova]. News.az. Consultado o 2010-07-08. 
  5. "Presidential Library. Tahira Tahirova" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de setembro de 2020. Consultado o 2010-07-09.