Roberto III de Alençon

aristócrata francés

Roberto III de Alençon, finado en Morteveille [1] o 8 de setembro de 1217, da casa de Montgommery - Bellême, foi conde de Alençon de 1191 a 1217. Era o segundo fillo de Xoán I de Alencon e de Beatriz de Maine.

Roberto III de Alençon
Falecemento8 de setembro de 1217 e 1217
SoterradoPerseigne Abbey
NacionalidadeFrancia
Ocupaciónaristócrata
PaiXoán I de Alençon
NaiBeatrix de Maine
CónxuxeEmma de Laval, Jeanne de Preuilly e Emma de Laval
FillosRobert IV d'Alençon e Maud of Alençon
IrmánsJohn II, Count of Alençon
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Seu pai morreu en febreiro de 1191 e o seu irmán maior Xoán II de Alençon o 6 de maio de 1191, o que o convertería no novo conde de Alençon[2]. Durante a súa vida, estalou a guerra entre o rei de Francia Filipe Augusto e os reis de Inglaterra Ricardo Corazón de León e Xoán sen Terra. En 1203, Roberto abandonou ao seu señor e uniuse ao campo capetiano. En maio, os franceses entraron en Alençon[3]. Este cambio permitiu ao señor de Alençon preservar as súas terras unha vez que o ducado de Normandía foi conquistado por Filipe Augusto, mentres que varios señores normandos que permaneceran fieis aos plantaxenets viron as súas terras confiscadas[4].

Matrimonio e descendenciaEditar

  • Casa nun primeiro matrimonio cunha Matilde da que non se coñece máis que o nome e que enviuvou dela.
  • Despois casou novamente con Xoana de Preuilly (m. 1211 ), filla de Gauzberto, señor de Preuilly e Bouchet, e de Adelaida de Vendôme. Deste matrimonio naceron:
  • Viúvo, casou de novo nun terceiro matrimonio, antes de 1215 con Emma de Laval (1200-1264), filla de Guido V, señor de Laval e de Hawisa de Craon. Roberto e Emma de Laval tiveron a:
    • Roberto IV de Alençon, conde de Alençon, nado a título póstumo e finado a finais de 1219, antes de xaneiro de 1220.
    • Alix
    • Elia.
  • Emma de Laval (1200-1264) quedou viúva e logo casou con Mateo II de Montmorency, barón de Montmorency e máis tarde con Xoán, señor de Toucy.

SucesiónEditar

Despois da súa morte en 1217, o condado de Alençon foi comprado pola coroa francesa, pero axiña pasou lexitimamente ao seu fillo póstumo Roberto IV, que morreu pouco máis de dous anos despois. Despois, o rei Filipe II de Francia recompra os dereitos de Alençon en xaneiro de 1220 ás dúas irmás de Roberto, Alix e Elia. As terras de Saosnois, Montgommery e Le Mêle-sur-Sarthe pasaron a Aimerico II, vizconde de Châtellerault, fillo de Alix de Alençon (irmá de Xoán II de Alençon) e tía de Alix de Alençon (irmá de Roberto III).

NotasEditar

  1. Roberto de Alençon (-Morteville 8 de setembro de 1217, soterrado en Perseigne). «Johannes filius Willelmi comitis Pontivi» [Xoán fillo de Guillerme I de Ponthieu] doou propiedades á abadía de San Martiño de Troarn co consentemento dos [seus fillos] « filiis meis Johannes et Roberto et Willelmo» por carta datada en 1190. Sucedeu ao seu irmán [Xoán II de Alençon] en 1191 como conde de Alençon. Un manuscrito xenealóxico dos señores de Beaumont recorda a morte de "Robertum comitem Alencheii…apud…manerium suum…Morteveille prope La Val". Ref: Dugdale Monasticon III, Shrewsbury Abbey, XI, Genealogia Dominorum Bellismontium, páx. 522.
  2. Sobre a intercalación de Guillerme IV de Alençon, ver a biografía deste.
  3. . Daniel Power The Norman Frontier in the twelfth and Early Thirteenth Centuries, Cambridge University Press, 2004, pp. 438-440
  4. Como o conde de Meulan Galerano V o o de Evreux Amalarico VI (da casa de Montfort)

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Xoán I de AlençonArquivado 08 de maio de 2008 en Wayback Machine. Arquivado o 2008-05-08 unha Fundación para a Xenealoxía Medieval.
  • Dugdale Monasticon III, Abadía de Shrewsbury, XI, Genealogia Dominorum Bellismontium, p. 522.