Pilar Primo de Rivera

política española

Pilar Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, nada en Madrid o 4 de novembro de 1907 e finada ibídem o 17 de marzo de 1991, foi a fundadora e dirixente da Sección Femenina da Falange.

Pilar Primo de Rivera
Pilar Primo de Rivera.jpg
Nome completoPilar Primo de Rivera y Sáenz de Heredi
Nacemento4 de novembro de 1907 e 4 de novembro de 1911
 Madrid
Falecemento17 de marzo de 1991 e 1991
 Madrid
SoterradaCemitério de San Isidro
NacionalidadeEspaña
Relixióncatolicismo
Ocupaciónpolítica
PaiMiguel Primo de Rivera
NaiCasilda Sáenz de Heredia
IrmánsJosé Antonio Primo de Rivera, Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, Fernando Primo de Rivera y Sáenz de Heredia e Carmen Primo de Rivera
PremiosGran Cruz da Orde de Isabel a Católica, Gran colar da Orde de Cisneros, Grande Cruz de Afonso X o Sabio, Grand Cross of the Imperial Order of the Red Arrows, Gran Cruz da Orde Civil de Beneficencia, Gran Cruz da Orde Civil do Mérito Agrícola, Gran Cruz da Orde de Cisneros, Gran Cruz del Mérito Naval con distintivo blanco e Gran Cruz del Mérito Militar con distintivo blanco
Firma de Pilar Primo de Rivera.svg
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Filla de Miguel Primo de Rivera e de Casilda Sáenz de Heredia, súa nai morreu en 1909 e Pilar e os sus cinco irmáns, entre eles José Antonio Primo de Rivera futuro fundador da Falange Española, foron criados pola súa avoa e dúas tías. Fortemente ligada ao seu irmán José Antonio ao fundar a Falange, Pilar ingresou na sección estudantil, o SEU e en xuño de 1934 creouse a Sección Femenina da Falange converténdose Pilar na súa primeira xefa nacional.

 
Pilar Primo de Rivera (segunda pola dereita), participando nunha reunión na Alemaña nazi (1941).

Pasou o comenzo Guerra Civil española agachada en Madrid ata que se refuxiou na embaixada arxentina e logrou escapar á zona franquista, fixou a súa residencia en Salamanca xa convertida nunha autoridade moral entre o movemento falanxista tras a morte de José Antonio. Reticente con algunhas medidas franquistas propuxo que a bandeira e o himno falanxistas se convertesen nos símbolos oficiais de España pero mantivo unha postura ambigua cando Franco unificou os movementos falanxista e carlista na Falange Española Tradicionalista y de las JONS aceptando ao fin un posto no Consello Nacional do novo partido. Franco nomeouna condesa do castelo de La Mota en 1960. Procuradora en Cortes, abstívose na votación sobre a Lei de Reforma Política de 1976.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar


 
 Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.