Lingua púnica

A lingua púnica,[1] tamén chamada cananeo[2] ou fenicio-púnico, é unha variedade extinta da lingua fenicia, unha lingua cananita da familia semítica. Foi falada no noroeste de África e en varias illas mediterráneas polos púnicos durante a antigüidade clásica, dende o século -VIII até o século VI.[3][4][5][6][7][8]

Púnico
𐤃𐤁𐤓𐤉𐤌 𐤐𐤍𐤉𐤌
Dabarīm Pōnnim
Falado en:
Extinción: século -VIII até o século VI
Familia: Linguas afroasiáticas
 linguas semíticas
  Linguas semíticas occidentais
   Linguas semíticas centrais
    Linguas semíticas noroccidentais
     Linguas cananeas
      Lingua fenicia
       Púnico
Códigos de lingua
ISO 639-1: --
ISO 639-2: ---
ISO 639-3: xpu
Idioma púnico.png

NotasEditar

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para púnico.
  2. Adams, James Noel (2008). Cambridge University Press, ed. Bilingualism and the Latin Language. ISBN 978-0-5217-3151-5. 
  3. Moscati, Sabatino (2001). The Phoenicians (en inglés). I.B.Tauris. p. 200. ISBN 9781850435334. 
  4. Palma, Salvatore Di (2014-11-18). L'Histoire des marques depuis l'antiquité jusqu'au moyen âge (en francés). Société des Ecrivains. p. 139. ISBN 9782342031201. 
  5. Jouhaud, Edmond Jules René (1968). Historie de lA̕frique du Nord (en francés). Éditions des Deux Cogs dÓr. p. 22. 
  6. Camps, Gabriel (2015-10-09). L'Afrique du Nord au féminin (en francés). Perrin (réédition numérique FeniXX). p. 45. ISBN 9782262057435. 
  7. Temporini, Hildegard (2016-09-26). Politische Geschichte (Provinzen und Randvölker: Allgemeines; Britannien, Hispanien, Gallien) (en francés). Walter de Gruyter GmbH & Co KG. p. 664. ISBN 9783110882070. 
  8. Caruana, A. A. (1852). Report on the Phœnician and Roman Antiquities in the Group of the Islands of Malta (en inglés). U.S. Government Printing Office. p. 50. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Hoftijzer, Jacob, and Karel Jongeling. 1985. Dictionary of the north-west Semitic inscriptions. With appendices by R. C. Steiner, A. Mosak-Moshavi, and B. Porten. 2 vols. Handbuch der Orienatlistik, Erste Abteilung: Der Nahe und Mittlere Osten 2. Leiden, The Netherlands: Brill.
  • Jongeling, K. 2008. Handbook of Neo-Punic Inscriptions. Tübingen: Mohr Siebeck.
  • Jongeling, K., and Robert M Kerr. 2005. Late Punic Epigraphy: An Introduction to the Study of Neo-Punic and Latino-Punic Inscriptions. Tübingen: Mohr Siebeck.
  • Kerr, Robert M. 2010. Latino-Punic Epigraphy: A Descriptive Study of the Inscriptions. Tübingen: Mohr Siebeck.
  • Krahmalkov, Charles. 1970. "Studies in Phoenician and Punic Grammar." Journal of Semitic Studies 15, no.2: 181–88.
  • --. 2000. Phoenician-Punic dictionary. Studia Phoenicia 15. Leuven, Belgium: Peeters.
  • --. 2001. A Phoenician-Punic grammar. Handbook of Oriental Studies: Section One, the Near East and the Middle East 54. Leiden, The Netherlands: Brill.
  • Schmitz, Philip C. "Phoenician-Punic Grammar and Lexicography in the New Millennium." Journal of the American Oriental Society 124, no. 3 (2004): 533-47. doi:10.2307/4132279.
  • Segert, Stanislav. 1976. A Grammar of Phoenician and Punic. München: C.H. Beck.
  • --. 2003. "Phoenician-punic: Grammar and dictionary." Archív Orientální 71. no. 4: 551–56.
  • Tomback, Richard S. 1978. A comparative Semitic lexicon of the Phoenician and Punic languages. Missoula, MT: Scholars.

Ligazóns externasEditar

Linguas semíticas
Ugarítico † | Fenicio † | Púnico † | Hebreo | Amonita † |
Moabita † | Edomita † | Arameo | Acadio † | Babilonio † | Asirio † | Árabe | Sudarábiga | Etiópico