Abrir o menú principal

John Hasbrouck van Vleck

físico estadounidense

John Hasbrouck van Vleck, nado en Middletown (Connecticut) o 13 de marzo de 1899 e finado en Cambridge (Massachusetts) o 27 de outubro de 1980, foi un físico estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física en 1977.

John Hasbrouck van Vleck
Nobel prize medal.svg
JH van Vleck 1974.jpg
Datos persoais
Nacemento13 de marzo de 1899
LugarMiddletown
Falecemento27 de outubro de 1980
LugarCambridge
NacionalidadeEstados Unidos de América
Actividade
Campomatemático, físico, catedrático de universidade e científico nuclear
Alma máterUniversidade Harvard e Universidade de Wisconsin-Madison
Director de teseEdwin C. Kemble
PremiosBolsa de estudos Guggenheim, Premio Nobel de Física, Medalla Elliott Cresson, Medalha Lorentz, Medalla Nacional de Ciencia, Premio Memorial Richtmyer, Fellow of the American Physical Society, Prêmio Irving Langmuir e Foreign Member of the Royal Society
editar datos en Wikidata ]

Índice

BiografíaEditar

Estudou física na Universidade Harvard, e posteriormente, en 1923, ingresou como profesor auxiliar na Universidade de Minnesota. Foi designado profesor de física na Universidade de Wisconsin, onde tivo como alumno a John Bardeen, e finalmente estableceuse en Harvard.

Investigacións científicasEditar

 
Sexta Conferencia Solvay (1930). John Hasbrouck van Vleck é o terceiro da fila posterior pola dereita, no medio de Yakov Dorfman e Enrico Fermi.

Van Vleck desenvolveu as teorías fundamentais da mecánica cuántica do magnetismo e da vinculación nos complexos do metal.

Vleck participou no Proxecto Manhattan servindo no Comité Científico de Los Álamos en 1943. Este comité decidiu reducir o tamaño do arma nuclear e acelerar a produción da bomba para o seu lanzamento sobre a cidade xaponesa de Hiroshima.

En 1977 foi galardoado co Premio Nobel de Física, xunto con Philip Warren Anderson e Nevill Francis Mott, polas súas investigacións sobre o ferromagnetismo e a supercondutividade.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar