Jean Bernard Léon Foucault

físico francés

Jean Bernard Léon Foucault, nado en París, o 18 de setembro de 1819 e finado na mesma vila o 11 de febreiro de 1868, foi un físico e astrónomo francés.[1]

Infotaula de personaJean Bernard Léon Foucault

Jean Bernard Léon Foucault
Nome orixinal(es) Léon Foucault Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento18 de setembro de 1819
París, Francia Editar o valor em Wikidata
Morte11 de febreiro de 1868 (48 anos)
París Francia
Causa da morteEsclerose múltiple Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaCemiterio de Montmartre Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
Residencia Francia
País de nacionalidadefrancesa
EducaciónCollège Stanislas (París) Editar o valor em Wikidata
Coñecido porPéndulo de Foucault
Actividade
Campo de traballo
  • Física e Astronomía
  • Ocupaciónfísico , astrónomo Editar o valor em Wikidata
    Período de actividade1839 Editar o valor em Wikidata - 1868 Editar o valor em Wikidata
    EmpregadorAcademia das Ciencias de San Petersburgo Editar o valor em Wikidata
    Membro de
    LinguaLingua francesa Editar o valor em Wikidata
    Obra
    Obras destacables
    Familia
    Cónxuxesen valor
    Premios
    Medalla Copley (1855)

    WikiTree: Foucault-89 Find a Grave: 4435 Editar o valor em Wikidata

    É coñecido pola invención do péndulo de Foucault, un dispositivo que demostra o efecto da rotación da Terra. Tamén fixo unha medición inicial da velocidade da luz, descubriu as correntes de Foucault e, malia non o ter inventado, coñécese por nomear o xiroscopio. O cráter Foucault sobre a Lúa e o asteroide 5668 Foucault son chamados deste xeito na súa homenaxe.

    Primeiros anos editar

    Foucault era fillo dun publicitario en París, onde naceu o 18 de setembro de 1819. Logo de recibir a educación básica na súa propia casa, estudou medicina, abandonándoa para se dedicar á física por mor á aversión ao sangue.[2] Primeiro dedicou a súa atención para a melloría das técnicas fotográficas de L. J. M. Daguerre. Durante tres anos foi asistente experimental de Alfred Donné (1801-1878) no seu ciclo de palestras sobre anatomía microscópica.

    Con Hippolyte Fizeau, realizou unha serie de investigacións sobre a intensidade da luz do sol, comparándoa coa de carbono na lámpada de arco e coa de cal na chama do soprete osíxeno-hidróxeno, alén da interferencia da radiación infravermella e de raios luminosos que difiren grandiosamente na lonxitude do camiño óptico e sobre a polarización cromática da luz.

    Traxectoria editar

    En 1850, Foucault fixo un experimento co aparello de Fizeau-Foucault para medir a velocidade da luz, que veu ser coñecida coma experimento de Foucault-Fizeau. Tal experimento foi visto como "o último" na teoría corpuscular da luz, de Newton, pois mostrou que a luz viaxa máis amodo na auga que no ar.[3]

    En 1851, fixo a primeira demostración experimental da rotación da Terra en torno ao seu eixo (ver Rotación da Terra). O experimento foi feito por medio da rotación do plano de oscilación dun péndulo longo e pesado suspenso libremente, no Panteón de París. A experiencia causou sensación en todas as teorías vixentes. No ano seguinte, utilizou (e nomeou) o xiroscopio como a comprobación experimental conceptualmente máis simple. En 1855, recibiu a Medalla Copley[4] da Royal Society por "notábeis investigacións experimentais" Pouco antes, no mesmo ano, foi nomeado physicien (físico) do Observatorio Imperial de París.

    En setembro de 1855, descubriu que a forza necesaria para a rotación dun disco de cobre aumenta cando o disco xira co seu bordo entre os polos dun imán, ao mesmo tempo que o disco se torna quecido polas "correntes de Foucault" inducidas no metal.

     
    Diagrama dunha variante do experimento de Foucault sobre a velocidade da luz, no que un raio láser moderno é a fonte de luz.

    En 1857, Foucault inventou o polarizador que leva o seu nome, e no ano seguinte creou un método para investigar espellos de telescopios reflectores, co obxectivo de determinar o seu formato.[5][6] O chamado "test de Foucault" permite que o fabricante descubra se o espello é perfectamente esférico ou posúe un desvío non esférico, a través da imaxe formada polo espello. Antes de Foucault publicar as súas descubertas, os tests de reflexión de espellos de telescopios eran só “tentativas".

    O test de Foucault determina o formato dun espello a partir das lonxitudes focais das súas áreas, comunmente chamados zonas e medidos a partir do centro do espello. O test concentra a luz dunha fonte puntiforme no centro de curvatura e reflíctea de volta cara a unha fenda. O test permite ao usuario unha análise cuantitativa da sección cónica do espello, permitindo así avaliar o seu formato real, necesario para obter un sistema óptico de boa calidade. O test de Foucault é utilizado até hoxe, principalmente por pequenos fabricantes de telescopios comerciais, porque é barato e utiliza equipamentos simples e manuais.

    Foi co espello rotativo de Charles Wheatstone como Foucault, en 1862, determinou a velocidade da luz, sendo igual a 298,000 km/s (arredor de 185.000 mi/s) – 10.000 km/s menor que a obtida polos investigadores anteriores e só 0,6% menor que o valor actualmente determinado.

    Últimos anos editar

    Nese ano, Foucault foi electo membro do Bureau des Longitudes e membro oficial da Légion d'Honneur. En 1864, foi electo membro da Royal Society de Londres, e no ano seguinte membro da parte mecánica do Instituto. En 1865, apareceron artigos propondo unha modificación no gobernador centrífugo de Watt, que fora estudado hai algún tempo co obxectivo de tornar o seu período de revolución constante, alén dun novo aparello para regular a luz eléctrica. Nese ano (Comptes Rendus LXIII), mostrou que, a través da precipitación dun filme de prata fino e transparente sobre o lado externo do obxectivo de vidro dun telescopio, o Sol pode ser observado sen causar dano aos ollos. Os seus traballos científicos pódense atopar no Comptes Rendus, 1847-1869.

    Morte e homenaxes editar

     
    Túmulo de Jean Bernard Léon Foucault no cemiterio de Montmartre.

    Probabelmente Foucault morreu de esclerose múltiple axiña desenvovida,[7] no 11 de febreiro de 1868, en París, e foi soterrado no Cemiterio de Montmartre.

    Notas editar

    1. A+E Television Networks, LLC. "Jean Foucault biography". Bio. True Story. Arquivado dende o orixinal o 22 de agosto de 2012. Consultado o 14 de febreiro de 2013. 
    2. Modelo:CathEncy
    3. David Cassidy, Gerald Holton, James Rutherford (2002). Understanding Physics. Birkhäuser. ISBN 0387987568. 
    4. "Copley Medal". The Royal Society. Consultado o 14 de febreiro de 2013. 
    5. L. Foucault, "Description des procedes employes pour reconnaitre la configuration des surfaces optiques" [Description of the methods used to recognize the configuration of optical surfaces], Comptes rendus hebdomadaires des séances de l'Academie des Sciences, Paris, vol. 47, pages 958-959 (1858).
    6. L. Foucault, "Mémoire sur la construction des télescopes en verre argenté" [Memoir on the construction of reflecting telescopes], Annales de l'Observatoire impériale de Paris, vol. 5, pages 197-237 (1859).
    7. W. Tobin, The Life and Science of Léon Foucault, Cambridge University Press (2003).

    Véxase tamén editar

    Outros artigos editar

    Bibliografía editar

    Lectura adicional editar

    • Amir D. Aczel, Pendulum: Léon Foucault and the Triumph of Science, Washington Square Press, 2003, ISBN 0-7434-6478-8
    • Umberto Eco, Foucault's Pendulum (trans. William Weaver). Secker & Warburg, 1989.
    • William Tobin, Perfecting the Modern Reflector. Sky & Telescope, outubro de 1987.
    • William Tobin, Léon Foucault. Scientific American, xullo de 1998.
    • William Tobin, The Life and Science of Léon Foucault: The Man who Proved the Earth Rotates. Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-521-80855-3