Abrir o menú principal

Jaime Balmes, nado en Vic o 28 de agosto de 1810 e finado ibídem o 9 de xullo de 1848, foi un filósofo, teólogo, apoloxista, sociólogo e tratadista político catalán.

Jaime Balmes
Jaime Balmes.jpg
Litografía de N. González, Madrid.
Nome completoJaime Luciano Antonio Balmes y Urpiá e Jaume Llucià Balmes i Urpià
Nacemento28 de agosto de 1810
 Vic
Falecemento9 de xullo de 1848 (37 anos)
 Vic
SoterradoCatedral de Vic
NacionalidadeCatalá.
Relixióncatolicismo
Alma máterUniversity of Cervera
OcupaciónRelixioso e filósofo.
Firma de Jaime Balmes.png
editar datos en Wikidata ]

Índice

TraxectoriaEditar

Familiarizado coa doutrina de Tomás de Aquino, Balmes é un filósofo orixinal que non pertence a ningunha escola ou corrente en particular, ao que Pío XII cualificou como Príncipe da Apoloxética moderna.

ObraEditar

As súa obras fundamentais e máis coñecidas són:

  • El criterio (1845)
  • Cartas a un escéptico en materia de religión (1846)
  • El protestantismo comparado con el catolicismo en sus relaciones con la civilización europea (1844)
  • Filosofía fundamental (1846)
  • Curso de filosofía elemental (1847)

Destacan ademais:

  • Conversa d'un pagès de la muntanya sobre lo papa (1842),[1] unha das súa poucas obras en lingua catalá.
  • La religión demostrada al alcance de los niños (1841)
  • Observaciones sobre los bienes del clero (1840)
  • Consideraciones políticas sobre la situación de España

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • CASANOVAS, Ignacio. Obras completas de Jaime Balmes. Tomo I. Biografía y Epistolario. Edición ordenada y anotada por el P. Casanovas, S. I. Biblioteca de Autores Cristianos. Madrid, 1948.
  • SAINZ DE ROBLES, Federico Carlos. Balmes. Compañía Bibliográfica Española, S. A. Madrid, 1964.
  • ROCA BLANCO, Dionisio. Balmes (1810 – 1848). Ediciones del Orto. Madrid, 1997

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar