Igrexa de Santo Antoíño de Baíñas

templo de culto católico romano situado na capital da parroquia vimiancesa de Baíñas

A igrexa parroquial de Santo Antoíño de Baíñas é un templo de culto católico romano, situado na capital da parroquia vimiancesa de Baíñas.

Igrexa de Santo Antoíño de Baíñas
Igrexa de Santo Antoíño de Baíñas, Vimianzo.jpg
Fachada e lateral sur da igrexa de Baíñas.
Datos xerais
TipoIgrexa parroquial
AdvocaciónSanto Antoíño
LocalizaciónBaíñas, Vimianzo Galiza Galiza
Coordenadas43°01′41.5″N 09°01′08″O / 43.028194, -9.01889Coordenadas: 43°01′41.5″N 09°01′08″O / 43.028194, -9.01889
Culto
CultoCatólico
DioceseSantiago de Compostela
Arquitectura
ConstruciónSéculos XIII-XIX
EstiloRománico
editar datos en Wikidata ]

HistoriaEditar

Formaba parte nas súas orixes dun antigo mosteiro da Idade Media, reducido a priorado a finais do século XV. Dependente do mosteiro bieito de San Martiño Pinario, o seu desmantelamento podería ter sido froito da Desamortización de 1836.[1]

DescriciónEditar

 
Vista do muro norte

Conserva aínda aspectos da súa orixe medieval, de comezos do século XIII, e representa o esquema tipo do románico rural: nave única e ábsida rectangular, mantendo na parte inferior a bancada que ocupaban os monxes do priorado nas liturxias e cuberta con bóveda de canón apuntada. Os arcos faixón, igualmente apuntados, apoian sobre semicolumnas con capiteis de formas vexetais esquemáticas. Un axadrezado enmarca o arco triunfal. A nave única estaba cuberta nos comezos por unha armazón de madeira ata que as tropas francesas lle prenderan lume en 1809.

Fóra, destacan os canzorros so do tellado, con formas vexetais e humanas, estas últimas a representar vicios e/ou pecados. A porta lateral do muro norte -hoxe tapiada- presenta no seu tímpano un relevo, de feitura basta, de orixe igualmente medieval: un home monta sobre unha besta, que podería representar a san Martiño no momento en que parte a súa capa para lla dar a un pobre. Tamén fican desta época os contrafortes graduados e dispostos anarquicamente, articulación mural que se dá tanto na capela maior, para soportar a bóveda que cobre o interior, como no muro sur.

A sacristía e a fachada principal son posteriores: datadas en 1802, a fachada tería sufrido danos en 1853 por un temporal que derrubou parcialmente a espadana que a coroaba. Na última década do século XIX o canteiro Manuel Muíños construíu o campanario que culmina a fachada actual.

Unhas reformas en 1967 fixeron desaparecer o retablo maior e o lateral de san Brais, aínda que se conservaron algunhas das imaxes como a do patrón santo Antoíño cos atributos de diácono, obra barroca de finais do século XVIII, igual cá imaxe de san Bieito, co hábito negro tradicional da regra (mitra ao pé e un corvo cun pan). Barrocos e de mediados do século XVIII son un san Brais (vestido de bispo e man na gorxa) e un san Roque (de peregrino co can). De comezos do século XIX consérvase unha Inmaculada.

NotasEditar

  1. Networks, Abertal. "Concello de Vimianzo: IGREXA DE SANTO ANTOÍÑO DE BAÍÑAS". www.vimianzo.es. Consultado o 2017-04-20. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar