Idea Vilariño

Idea Vilariño Romani, nada en Montevideo o 18 de agosto de 1920 e finada o 28 de abril de 2009, foi unha poeta, tradutora, crítica literaria, compositora e ensaísta, encadrada dentro da chamada Xeración do 45.

Idea Vilariño
Idea Vilariño.jpg
Nacemento18 de agosto de 1920
 Montevideo
Falecemento28 de abril de 2009
 Montevideo
NacionalidadeUruguai
Ocupacióntradutora, escritora, profesora e crítico literario
PaiLeandro Vilariño
IrmánsPoema Vilariño e Numen Vilariño
PremiosPremio José Lezama Lima e Prêmio Konex
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Filla de Leandro Vilariño (1892-1944), un poeta anarquista galego cuxas obras non foron editadas en vida. Exerceu de profesora de literatura nun centro de ensino medio dende 1952 ata o golpe de estado en 1973. Unha vez reinstaurado o sistema democrático, obtivo a Cátedra de Literatura Uruguaia na Facultade de Humanidades e Ciencias da Educación da Universidade da República.

Estivo entre os fundadores da revista Clinamen e Número, e atopouse entre os colaboradores doutras publicacións, coma Marcha, La Opinión, Brecha, Asir, e Texto crítico.

Froito dunha entrevista realizada en 1997 por Rosario Peyrou e Pablo Rocca, xorde o vídeo "Idea", estreado en maio do 1998.

A súa obra foi traducida a varios idiomas, entre os que están o italiano, alemán e portugués.

ObraEditar

 
Idea Vilariño no seu escritorio en 1983.

PoesíaEditar

  • La suplicante (1945).
  • Cielo Cielo (1947).
  • Paraíso perdido (1949).
  • Por aire sucio (1950).
  • Nocturnos (1955).
  • Poemas de amor (1957).
  • Pobre Mundo (1966).
  • Poesía (1970).
  • No (1980).
  • Canciones (1993).
  • Poesía 1945 - 1990 (1994).
  • Poesía completa (2002).

EnsaioEditar

  • Grupos simétricos en la poesía de Antonio Machado (1951).
  • La rima en Herrera y Reissig (1955).
  • Grupos simétricos en poesía (1958).
  • Las letras de tango (1965).
  • El tango cantado (1981).

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar