Abrir o menú principal

Hans Christian Ørsted

Hans Christina Ørsted, nado en Rudkøbing en 1777 e finado en Copenhague en 1851, foi un físico e químico dinamarqués. O seu descubrimento do campo magnético nas proximidades dunha corrente eléctrica en 1820 é a orixe do electromagnetismo. Construíu un pezómetro para estudar a compresibilidade dos líquidos e dos sólidos en 1822.

Hans Christian Ørsted
Ørsted.jpg
Hans Christina Ørsted
Datos persoais
Nacemento14 de agosto de 1777
LugarRudkøbing Dinamarca Dinamarca
Falecemento9 de marzo de 1851
LugarCopenhague Dinamarca Dinamarca
Nacionalidadedanesa
Actividade
Campofísica e química
Alma máterUniversidade de Copenhague (Ph.D) (1799)[1]
Director de teseJacob Baden e Johann Wilhelm Ritter
Contribucións e premios
Coñecido porelectromagnetismo [1]
PremiosMedalla Copley (1820)
Hans Christian Ørsted signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Foi un grande estudoso do electromagnetismo. En 1813 agoirou a existencia dos fenómenos electromagnéticos, o cal non ficou demostrado até 1819, xunto con Ampere, cando descubriu a desviación dunha agulla imantada ao ser colocada en dirección perpendicular a un condutor, polo que circula unha corrente eléctrica, demostrando así a existencia dun campo magnético arredor de todo condutor atravesado por unha corrente eléctrica, e iniciándose dese modo o estudo do electromagnetismo. Este achado foi crucial no desenvolvemento da electricidade, xa que puxo en evidencia a relación existente entre a electricidade e o magnetismo. Ørsted é a unidade de medida da relutancia magnética. Crese que tamén foi o primeiro en illar o aluminio, por electrólise, en 1825, e en 1844 publicou o seu Manual de Física Mecánica.

Hans Christian Ørsted, Der Geist in der Natur, 1854

NotasEditar