Abrir o menú principal

Eladio Rodríguez González (político)

político e militar galego

Eladio Rodríguez González, nado en San Miguel de Outeiro (Vilamartín de Valdeorras) en 1912, e finado en Madrid o 21 de xaneiro de 1942, foi un político e militar galego.

Eladio Rodríguez González
Nacemento1864
 San Miguel do Outeiro, Vilamartín de Valdeorras
Falecemento21 de xaneiro de 1942
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico e militar
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fillo de labregos, era o segundo de seis irmáns. Orfo de moi novo, abandonou a escola para traballar no campo. Durante a República afiliouse ao PCE con Santiago Álvarez, e intentou crear células do partido en Valdeorras. Na folga xeral revolucionaria de 1934 logrou atrasar as tropas militares que ían cara Asturias. Tivo que ocultarse en Quiroga, pero ante a persecución das autoridades refuxiouse en Chaves, onde estivo quince meses, ata o triunfo da Fronte Popular. Regresou a Valdeorras trala amnistía concedida polo goberno. Participando en varios actos do partido, e na campaña do Estatuto de Autonomía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasou a Asturias. Ingresou no Batallón Galicia e chegou a tenente-xefe do Corpo de Sanidade. Coa derrota de Asturias pasou a Barcelona onde se incorporou á XI División, e, despois ou V Corpo do Exército. O 11 de febreiro de 1939 cruzou a fronteira francesa, logrou eludir os campos de concentración e instalouse en París. Coa Segunda Guerra Mundial o Comité Central do PCE ordenoulle a marcha a Cuba, vía Santo Domingo, con Santiago Álvarez, desembarcando na Habana o 29 de novembro de 1939. Saíu ilegalmente da illa en 1941 con destino a España e actuou entre Galicia e Portugal. En Lisboa formou parte da dirección do PCE no exilio. Foi detido pola PIDE e enviado a España, onde compareceu nun consello de guerra e foi condenado a morte. Logo duns meses na prisión de Porlier, foi fusilado o 21 de xaneiro de 1942 con Francisco Barreiro e outros militantes do PCE.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Estruch Tobella, Joan (1998). El PCE en la clandestinidad. 1939-1956. Madrid: Siglo XXI. ISBN 84-932232-8-X. 

Ligazóns externasEditar