Abrir o menú principal

Diacepam

composto químico
(Redirixido desde "Diazepam")
Aviso médico
Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.
Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.
Diacepam.

O diacepam, diacepin ou metildiacepinona (coñecido entre outros cos nomes comerciais como Valium®, Apzepam®, Stesolid®, Apozepam®, Hexalid® ou Valaxona® ) é unha droga derivada da 1,4-benzodiacepina, con propiedades ansiolíticas, miorrelaxantes, anticonvulsionantes e sedantes.

O diacepam é usado para tratar estados de ansiedade e tensión, e é a benzodiacepina máis efectiva para o tratamento de espasmos musculares. É unha das benzodiacepinas estándar máis frecuentemente administradas tanto a pacientes internados en clínicas como ambulatorios. Foi englobado na Lista de drogas esenciais da OMS.

Acción terapéuticaEditar

Como todas as drogas da súa clase, actúa deprimindo a condución nerviosa nas neuronas do sistema nervioso central, producindo dende unha leve sedación ata hipnose ou coma en función da dose administrada.

Presúmese que o seu mecanismo de acción consiste en potenciar ou facilitar a acción inhibitoria do neurotransmisor ácido gamma-aminobutírico (GABA), mediador químico da inhibición tanto no nivel presináptico como postsináptico, en todas as rexións do sistema nervioso central.

FarmacocinéticaEditar

Administrado por vía oral, absórbese ben no tracto gastrointestinal. Por vía intramuscular en xeral a absorción é rápida e completa. O estado de equilibrio da concentración en plasma sanguíneo prodúcese entre os 5 días e 2 semanas. A eliminación da substancia é lenta xa que os metabolitos activos poden permanecer no sangue varios días ou semanas producindo posiblemente efectos residuais. O inicio de acción é evidente aos 15-45 minutos despois da súa administración oral; por vía intramuscular antes dos 20 minutos; e por vía intravenosa entre 1 e 3 minutos. Eliminase por vía renal.

IndicaciónsEditar

O diacepam está indicado (por vía oral) para tratar a ansiedade, trastornos psicosomáticos, cabaleiro, espasmos musculares. Por vía IM ou IV, en sedación previa a intervencións (endoscopias, biopsias, fracturas); estados de axitación motora, delirium tremens e convulsións.