Xoán III Ducas Vatatzés

Xoán III Ducas Vatatzés, nado en 1193 e finado o 3 de novembro de 1254, foi un emperador bizantino, no exilio no Imperio de Nicea, de 1222 a 1254.

Infotaula de personaXoán III Ducas Vatatzés

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(el) Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacementoc. 1192 (Gregoriano) Editar o valor em Wikidata
Didymoteicho, Grecia (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Morte3 de novembro de 1254 Editar o valor em Wikidata (61/62 anos)
Kemalpaşa (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Emperador bizantino
15 de decembro de 1221 – 3 de novembro de 1254
← Teodoro I LáscarisTeodoro II Láscaris → Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeImperio Bizantino Editar o valor em Wikidata
RelixiónCristianismo ortodoxo Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupaciónmonarca Editar o valor em Wikidata
Enaltecemento
Familia
FamiliaDinastia dos Ducas (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
CónxuxeAna de Hohenstaufen (1241 (Gregoriano)–)
Irene Lascarina
FillosTeodoro II Láscaris
 () Irene Lascarina (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
PaisBasílio Vatatzes (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata  e NN Angelina (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
IrmánsIsaac Doukas Vatatzes (en) Traducir Editar o valor em Wikidata

WikiTree: Vatatzes-1

Traxectoria editar

Aínda que sufría epilepsia, logrou distinguirse tanto como soldado que en 1222 foi elixido para suceder ao seu sogro Teodoro I Láscaris. Casou coa filla de Láscaris, Irene Láscaris (Eirene Laskarina) en 1212. Tiveron un fillo, Teodoro, pero tras un accidente de cabalo de Irene, esta non puido volver ter fillos; entón, retirouse a un convento, tomando o nome de irmá Uxía, e alí morreu en 1239. Xoán volveu a casar con Constanza (Ana) de Sicilia, filla ilexítima de Frederico II Hohenstaufen, emperador do Sacro Imperio, pero non tiveron descendencia.

Reorganizou os restos do Imperio bizantino (Imperio de Nicea) e grazas ás súas capacidades administrativas, fixo del un dos estados máis ricos e fortes do Mediterráneo oriental. Tras asegurarse a fronteira oriental cun acordo cos turcos selxúcidas, dedicouse a intentar recuperar as posesións europeas dos seus predecesores. Mentres a súa frota atacaba aos latinos no mar Exeo e estendía o seu reino a Rodas, o seu exército, reforzado con mercenarios occidentais, derrotaba ás forzas do emperador latino.

Aínda que non tivo éxito no asedio de Constantinopla, que levou a cabo de común acordo cos búlgaros en 1235, logrou a supremacía sobre os despotados de Tesalónica e Epiro. A definitiva reconquista de Constantinopla, algúns anos despois da súa morte, débese en gran medida aos seus esforzos previos.

Imperio Bizantino

Segue a:
Teodoro I Láscaris
Xoán III Ducas Vatatzés
Precede a:
Teodoro II Láscaris
Dinastía Láscaris