Abrir o menú principal

TraxectoriaEditar

Foi filla de Federico Augusto II, príncipe-elector de Saxonia e despois rei de Polonia e gran duque de Lituania (como Augusto III), e da arquiduquesa María Xosefa de Austria, filla de Xosé I, emperador do Sacro Imperio.

Con apenas catorce anos contraeu matrimonio con Carlos, daquela rei de Nápoles e Sicilia, que era o fillo primoxénito de Filipe V e a súa segunda esposa, Isabel de Farnesio. A pesar de que se trataba dun matrimonio concertado, Amalia e Carlos mantivéronse moi unidos, e o rei, ao enviuvar, non volveu casar.

A voda celebrouse por poderes no Palacio de Dresde, en Saxonia, o 9 de maio de 1738, e a celebración foi en Nápoles o 9 de xuño dese ano.[1] En 1759 faleceu o rei Fernando VI de España, irmán de Carlos, sen descendencia, e Amalia acompañou ao seu esposo a España para ocupar o trono. En setembro de 1760, apenas dous anos despois da súa chegada a España, María Amalia morreu causa dunha tuberculose (e despois de sobrevivir unha varíola. Carlos III expresou: "En 22 anos de matrimonio, este é o primeiro desgusto serio que me dá Amalia".[1]

Á raíña María Amalia débeselle a introdución en España do costume de colocar nas casas, por Nadal, un belén ou nacemento, de orixe napolitana.

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 Zoomnews.es (15 de xuño de 2013). "Bodas reales con humor. Los Borbones. Sus anécdotas (II)". Arquivado dende o orixinal o 22 de febreiro de 2014. Consultado o 29 de maio de 2014. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Rubio, María José (2009): Reinas de España. Siglos XVIII al XXI. De María Luisa Gabriela de Saboya a Letizia Ortiz. Madrid: La Esfera de los Libros. ISBN 978-84-9734-804-1.
Predecesor:
Isabel de Brunswick
Raíña consorte de Nápoles e Sicilia
31 de outubro de 1737 - 10 de agosto de 1759
 
Sucesor:
María Carolina de Austria
Predecesor:
Bárbara de Braganza
Raíña consorte de España
10 de agosto de 1759 - 27 de setembro de 1760
 
Sucesor:
María Luísa de Parma